Supreme Court quashes appeal court verdict for violating evidence rules and procedural fairness in fraud case.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the appeal court's verdict, ordering a retrial because the appellate court improperly rejected the defense's request to present documentary evidence. The defense argued the court violated procedural rights by ignoring the evidence without legal basis, while the prosecution sought to dismiss the appeal. The court ruled that the appellate court lacked authority to deny evidence requests under the relevant criminal procedure code and failed to justify its decision, necessitating a new trial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 402 § 2 d.k.p.k.; Art. 155 § 1 d.k.p.k.: The appellate court must admit evidence requests unless explicitly excluded by law; failure to provide reasoned justification for rejecting evidence constitutes a violation of procedural rights requiring the case to be remanded for retrial.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KKN 414/98
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 kwietnia 2001 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na rozprawie w składzie
następującym:
Przewodniczący: SSN
- Halina Gordon - Krakowska
Sędziowie: SN
- Elżbieta Sadzik
SN
- Marek Sokołowski (spraw.)
Protokolant: Teresa Jarosławska
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Józefa Gemry
po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2001 r.
sprawy R. K.
skazanego z art. 201 kk z 1969 r. i in.
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 24 lutego 1998 r., sygn. II AKa […]
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Wojewódzkiego w O.
z dnia 18 czerwca 1997 r., sygn. II K […]
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Apelacyjnemu
w […] do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
UZASADNIENIE
Sąd Wojewódzki w O. wyrokiem z dnia 18 czerwca 1997 r. sygn. akt
II K […] uznał R. K. za winnego tego, że w okresie od 27 lipca do 28 sierpnia
1993 r. w G. oraz w miejscowości B., przestępstwem ciągłym, w warunkach
recydywy, wyłudził od Zakładów […] w G. mienie znacznej wartości w postaci
kwoty 216 300 zł w ten sposób, ze przedłożył dokumenty świadczące
o posiadaniu w dzierżawionych magazynach na składzie konsygnacyjnym
zakupionych dla tych Zakładów 515 ton nasion rzepaku, podczas gdy
w rzeczywistości nasion tych nie posiadał – to jest przestępstwa z art. 201 d.kk
w zb. z art. 266 § 4 d.kk w zw. z art. 10 § 2 d.kk, z art. 58 d.kk i art. 60 § 1 d.kk
i za to skazał go na karę 3 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności
oraz 5.000 zł grzywny.
Apelacje od tego wyroku wnieśli prokurator i obrońca R. K..
Prokurator zarzucił
rażącą
niewspółmierność
kary
grzywny
i
wniósł
o podwyższenie tej kary. Obrońca zarzucił obrazę przepisów postępowania, błąd
w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i wniósł o zmianę
zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego. W apelacji zawarty był
także wniosek o uzupełnienie przewodu sądowego przez przeprowadzenie
dowodu z dokumentu.
Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z dnia 24 lutego 1998 r. sygn. akt
II AKa […], po sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej, utrzymał w mocy
zaskarżony wyrok Sądu Wojewódzkiego.
Powyższy wyrok zaskarżył kasacją obrońca oskarżonego zarzucając
1. obrazę art. 401 d.kpk polegającą na tym, że Sąd Apelacyjny nie zarządził
sprowadzenia
oskarżonego
pozbawionego
wolności
na
rozprawę,
uniemożliwiając mu obronę, co mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia,
2. obrazę art. 3 § 1, art. 313 § 1 i art. 402 § 2 d.kpk polegającą na
nieuwzględnieniu wniosku dowodowego zawartego w apelacji.
W konkluzji obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie
sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.
Prokurator w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie, a na
rozprawie kasacyjnej wniósł o uwzględnienie kasacji.
Rozstrzygając sprawę Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja jest zasadna. Sąd Apelacyjny nie uwzględnił wniosku o
uzupełnienie
przewodu
sądowego
przez
przeprowadzenie
dowodu
ze
znajdującego się w aktach dokumentu uzasadniając swoje stanowisko tym, że
„Sąd odwoławczy nie może przeprowadzać postępowania dowodowego co do
istoty sprawy” oraz tym, że „zgłoszony dowód nie ma istotnego znaczenia dla
rozstrzygnięcia sprawy”.
Pogląd, że sąd odwoławczy stosownie do art. 402 d.kpk nie był władny
przeprowadzać postępowania dowodowego co do istoty sprawy był oczywiście
błędny bowiem możliwość taką wyraźnie przewidywał przepis § 2 art. 402
d.kpk. Przepis art. 402 d.kpk w ogóle nie mógł stanowić podstawy do oddalenia
wniosku dowodowego. Jeżeli sąd odwoławczy przyjął, iż przeprowadzenie
dowodu, o który wnosił obrońca w apelacji, spowoduje konieczność
przeprowadzenia na nowo przewodu sądowego w co najmniej znacznej części,
to winien uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego
rozpoznania celem przeprowadzenia tego dowodu.
Oddalenie wniosku o przeprowadzenie dowodu z dokumentu mogło być
oparte na przepisie art. 155 § 1 d.kpk. Uzasadnienie postanowienia Sądu
Apelacyjnego nie powołuje się na żadną z podstaw przewidzianych w tym
przepisie. Stylizacja uzasadnienie wskazuje, że ocenie podlegał wnioskowany
dowód (chociaż nie został przeprowadzony), a nie okoliczność, która ma być
udowodniona – co jest oczywiście sprzeczne z art. 155 § 1 d.kpk. Również
niczego nie wyjaśnia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku
stwierdzenie, że Sąd nie uwzględnił wniosku dowodowego „uznając, że nie
zachodzi potrzeba uzupełnienia przewodu sądowego w rozumieniu art. 402 § 2
kpk”. W szczególności nie nadal nie wiadomo dlaczego Sąd uznał, iż taka
potrzeba nie zachodzi i w związku z tym nie można poddać kontroli instancyjnej
rozumowania prowadzącego do takiego wniosku.
Uzasadnia to uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy
Sądowi
Apelacyjnemu
o
ponownego
rozpoznania
w
postępowaniu
odwoławczym. Rzeczą Sądu Apelacyjnego będzie ponowne rozpoznanie
wniosku dowodowego w sposób przewidziany w obowiązujących obecnie
przepisach art. 452 i art. 170 kpk i dalsze postępowanie zależne o rozpoznania
tego wniosku.
W tym stanie zbędnym staje się rozważanie czy doszło również do
naruszenia przepisu art. 401 d.kpk zwłaszcza, że obecnie obowiązuje odmienne
uregulowanie w tym przedmiocie (art. 451 kpk).
Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
Przewodniczący SSN: (Halina Gordon – Krakowska)
Sędziowie SN: (Elżbieta Sadzik)
aw
f/jw
(Marek Sokołowski)