Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KKN 305/98 Generato dall'IA

Supreme Court quashes sentence below statutory minimum due to erroneous recidivism qualification under Polish Criminal Code.

Numero d'incarto II KKN 305/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland quashed the appellate court's sentence for a defendant convicted of theft under recidivism provisions. The prosecution argued the lower court incorrectly applied recidivism rules and imposed a penalty below the statutory minimum of one year. The court found the lower courts relied on the wrong prior judgment to establish recidivism, leading to an invalid legal qualification and an unconstitutionally light sentence.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 60 § 1, 2 k.k.; Art. 208 k.k.: When a court incorrectly qualifies recidivism under Art. 60 § 1 instead of Art. 60 § 2, it may impose a sentence below the statutory minimum, requiring the Supreme Court to quash the verdict and remand the case for a new sentencing decision consistent with the correct legal qualification.

Parole chiave

Generato dall'IA
recidivism qualification statutory minimum sentence Criminal Code provisions theft under recidivism Supreme Court quashing appellate procedure legal error correction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 60 § 1 k.k.
będąc już uprzednio skazanym w warunkach art. 60 § 1 za umyślne
Art. 60 § 2 k.k.
będąc już uprzednio skazanym w warunkach art. 60 § 1 za umyślne
Art. 208 k.k.
Sąd skazał oskarżonego na podstawie art. 208 i 60 § 2 kk i na podstawie art.
Art. 36 § 3 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Sygn. akt VII Kp [...]
Sygn. akt II K [...]

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KKN 305/98

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 lutego 2001 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na rozprawie w składzie

następującym:

Przewodniczący: SSN – Piotr Hofmański

Sędziowie:

SN – Edward Matwijów

SN – Józef Musioł (spr.)

Protokolant – Teresa Jarosławska

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej – Franciszka Pasturczaka

po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2001 r.

sprawy T. L.

skazanego z art. 208 dkk

z powodu kasacji, wniesionej przez Prokuratora

na niekorzyść skazanego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Ł.

z dnia 20 stycznia 1998 r., sygn. V Ka […]

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Ł.

z dnia 21 sierpnia 1997 r., sygn. IX K […]

uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i w

tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Ł.

do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Ł. wyrokiem z dnia 21 sierpnia 1997 r. sygn. akt

IX K […] uznał oskarżonego T. L. winnym tego, że 1 sierpnia 1991 w Ł.

będąc już uprzednio skazanym w warunkach art. 60 § 1 za umyślne

przestępstwo przeciwko mieniu z art. 203 § 1 kk i w ciągu 5 lat od odbycia

za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze przekraczającym 1 rok,

po uprzednim ukręceniu kłódki włamał się do pomieszczenia gospodarczego,

skąd zabrał w celu przywłaszczenia sweter i dwie bluzki, czyli mienie o łącznej

wartości nie mniejszej niż 220.000 zł przed denominacją na szkodę K. K.

Sąd skazał oskarżonego na podstawie art. 208 i 60 § 2 kk i na podstawie art. 208

i 36 § 3 kk wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności i 100 zł grzywny.

Na skutek wniesionego środka prawnego przez obrońcę oskarżonego,

Sąd Wojewódzki wyrokiem z dnia 20 stycznia 1998 r. zmienił zaskarżony

wyrok w ten sposób, że:

1. „oskarżonego uznał za winnego tego, że 1 sierpnia 1991 r. w Ł.

przed upływem lat 5 od odbycia kary ponad 6 miesięcy pozbawienia

wolności za umyśle przestępstwo podobne, po uprzednim ukręceni kłódki

włamał się do pomieszczenia gospodarczego, skąd zabrał w celu

przywłaszczenia na szkodę K. K. sweter i dwie bluzki o wartości 220.000 zł

(przed denominacją) i przyjmując, iż czyn ten wyczerpuje dyspozycję

art. 208 i 60 § 1 kk za podstawę wymiaru kary pozbawienia wolności przyjął

art. 208 kk,

2. orzeczoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności złagodził do wysokości

9 (dziewięciu) miesięcy,

3. W pozostałej części wyrok ten utrzymał w mocy.

Powyższy wyrok na niekorzyść skazanego, zaskarżył kasacją Prokurator,

który zarzucając:

- „rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art.60 § 2 kk

poprzez błędne uznanie, iż oskarżony przypisanego mu czynu z art. 208 kk

dopuścił się w warunkach art. 60 § 1 kk, podczas gdy z prawidłowo

poczynionych ustaleń w sprawie wynika, że przestępstwa włamania dokonał

on w warunkach multirecydywy, co winno skutkować przywołaniem tegoż

przepisu w podstawie skazania, a nadto

- rażące naruszenie prawa materialnego a mianowicie art. 208 kk poprzez

wymierzenie oskarżonemu kary 9 m-cy pozbawienia wolności podczas, gdy

dolną granicą ustawowego zagrożenia za to przestępstwo jest kara 1 roku

pozbawienia wolności”

wniósł

o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie temu Sądowi do ponownego

rozpoznania.

Na rozprawie przed Sądem Najwyższym Prokurator Prokuratury Krajowej

ograniczył wniesioną kasację tylko do wymiaru kary wymierzonej za czyn z art.

208 d.kk i w tym zakresie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i

przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania w trybie

postępowania odwoławczego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja Prokuratora w zmodyfikowanej na rozprawie przed Sądem

Najwyższym postaci jest słuszna.

Sąd Rejonowy w Ł. przyjmując w wyroku z dnia 21 sierpnia 1997 r.

(k. 218), iż oskarżony zarzuconego mu czynu dopuścił się w warunkach art. 60 §

2 d.kk oparł swe ustalenie – (jak to wynika między innymi z zaskarżonego

wyroku Sadu Wojewódzkiego), na podstawie wyroku Sądu Rejonowego w Ł.

z dnia 21 stycznia 1985 r. sygn. akt VII Kp […], podczas gdy podstawą

do przyjęcia recydywy z art. 60 § 2 dkk był wyrok Sądu Rejonowego w P.

z dnia 9 lutego 1983 r. sygn. akt II K […] (k. 52). Przy takim ustaleniu słusznie

Sąd Wojewódzki uchybienie to dostrzegł, ale i ten Sąd nie ustrzegł się błędu.

Przyjmując kwalifikację czynu oskarżonego z art. 208 d.kk w zw. z art. 60 § 1

d.kk Sąd Odwoławczy złagodził karę poniżej dolnego progu zagrożenia, (1 roku

pozbawienia wolności) i wymierzył T. L. kary 9 miesięcy pozbawienia

wolności.

W tych warunkach skoro w grę wchodzi rażące naruszenie prawa

materialnego Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej o

karze i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego

rozpoznania. Sąd ten przy ponownym rozpoznaniu sprawy winien dostosować

karę

pozbawienia

wolności

do

przyjętej

kwalifikacji

prawnej

czynu

uwzględniając fakt, iż wyrok I instancji nie został zaskarżony na korzyść

oskarżonego.

Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.

aw

f/jw