Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded due to direct and indirect evidence proving guilt.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendant against a conviction for theft and fraud. The defense argued that the court erred in factually assigning guilt despite significant doubts and a lack of direct evidence, while the prosecution maintained that both direct and indirect evidence were sufficient. The court rejected these claims, ruling that the lower courts' reasoning was logical and based on adequate proof, thus finding the appeal obviously unfounded.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 463 § 1 d.k.p.k.; Art. 463 § 2 d.k.p.k.: A cassation appeal is dismissed as obviously unfounded when the appellate court's factual findings are supported by direct and indirect evidence and the reasoning remains logical without arbitrariness.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KKN 230/98
POSTANOWIENIE
Dnia 20 grudnia 2000 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie
następującym:
Przewodniczący: Sędzia SN Tomasz Grzegorczyk
po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2000 r.
sprawy A. G.
skazanego z art. 157 § 1 w zw. z art. 184 § 1 kk z 1969 r.
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 15 października 1997 r., sygn. II AKa […]
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Wojewódzkiego w R.
z dnia 3 marca 1997 r., sygn. II K […]
oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i zwalnia
skazanego
A.G.
od
kosztów
sądowych
postępowania
kasacyjnego
UZASADNIENIE
W kasacji zarzucono błąd w ustaleniach faktycznych przez przyjęcie
winy oskarżonego odnośnie zarzucanego mu czynu mimo poważnych
wątpliwości w tym względzie ale następnie z zachowaniem terminu uzupełniono
skargę wskazując, iż chodzi o zarzut obrazy art. 3 art. 3 § 3 d.kpk. Praktycznie
wszak skarga kasacyjna kwestionuje ustalenia faktyczne odnośnie przypisania
skazanemu przestępstwa z art. 157 i 184 d.kk twierdząc że brak było w sprawie
dowodów „bezpośrednio wskazujących na jego winę” a sam oskarżony nie
przyznał się. Wbrew twierdzeniu kasacji dowody, które pozwoliły sądowi
przypisać ten czyn skazanemu były. Były to przy tym w rozumieniu prawa takie
dowody bezpośrednie czyli tyczące znamion czynu jak i pośrednie, aczkolwiek
często pochodne tj. wtórne. Wskazuje na to materiał sprawy oraz uzasadnienia
obu sądów, a nie wykazano aby rozumowania sądów były pozbawione logiki i
dowolne. Żaden błąd prawny, o jakim mowa w art. 463d d.kpk w sprawie tej
nie miał zatem miejsca, a kasacja niniejsza jest w oczywisty sposób bezzasadna.
Dlatego też orzeczono jak na wstępie, przy czym co do kosztów postępowania
orzeczono uwzględniając sytuację rodzinną skazanego (zob. k. 299).
Na oryginale właściwe podpisy
Za zgodność:
Kierownik Sekretariatu Wydziału
Izby Karnej S.N.
aw
f/ak