Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KKN 229/98 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded due to lack of sufficient grounds under criminal procedure law.

Numero d'incarto II KKN 229/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded and exempted the defendant from court costs. The defense argued that the lower courts violated principles of free evidence evaluation by ignoring witness testimony regarding the victim's mental state and assault. The court rejected these claims, noting the defense's arguments were unsupported by the record and constituted an improper attempt to relitigate factual issues in the cassation stage.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 463a § 1 k.p.k.; Art. 463a § 2 k.p.k.: A cassation appeal is dismissed as obviously unfounded when the alleged errors in the lower court's judgment do not constitute a sufficient ground for cassation under the Criminal Procedure Code.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obviously unfounded free evaluation of evidence factual findings criminal procedure code court costs witness testimony

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 463a § 1 k.p.k.
wymaganego przez art. 463a dkpk.
Art. 463a § 2 k.p.k.
wymaganego przez art. 463a dkpk.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KKN 229/98

POSTANOWIENIE

Dnia 20 grudnia 2000 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie

następującym:

Przewodniczący: Sędzia SN – Tomasz Grzegorczyk

po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2000 r.

sprawy K. C.

skazanego z art. 210 § 1, art. 208, art. 168 § 1 i 167 kk z 1969 r. oraz art. 31

ustawy z 1985 r. o zapobieganiu narkomanii

z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 4 grudnia 1997 r., sygn. II AKa […]

zmieniającego wyrok Sądu Wojewódzkiego w W.

z dnia 10 marca 1997 r., sygn. VIII K […]

oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i zwalnia skazanego K. C.

od

kosztów

sądowych

postępowania

od nieuiszczonej opłaty od kasacji.

kasacyjnego,

w

tym

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna podnosi zarzuty odnośnie trzech przypisanych

skazanemu czynów, a to z art. 210 § 1 kk z 1969 r. oraz 168 § 1 kk z 1969 r.

twierdząc, że obrażono art. 4 § 1 dkpk oraz art. 85 i 357 dkpk przez

przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów oraz nieuwzględnienie jakoby

zeznań św. J. o pokrzywdzonej zgwałceniem. Zauważyć należy, że zarzuty te

czynione są faktycznie pod adresem sądu I instancji i to w sytuacji, gdy w

apelacji obrona skarżyła tu wyrok tylko co do kary. Nie jest przy tym prawdą

aby sądy nie miały na uwadze zeznań w/w świadka, tak z postępowania

przygotowawczego jak i z rozprawy (k. 886-888). Jest zupełną supozycją

obrony twierdzenie jakoby świadek ten twierdził, że pokrzywdzona zdradzała

objawy choroby psychicznej (vide k. 296-297 i 731-732). Kwestia wyjaśnień

współoskarżonego, które jakoby źle wedle obrony oceniono, była przedmiotem

rozważań podanych w obszernych uzasadnieniach sądów i analizowano ją

w kontekście owych dowodów. W efekcie skarżący tak naprawdę chce

przenieść na grunt postępowania kasacyjnego zagadnienie ustaleń faktycznych

i to wedle wskazań obrony, nie mających pokrycia w materiale dowodowym.

Kasacja w istocie nie wskazuje żadnego realnie wystarczającego uchybienia

wymaganego przez art. 463a dkpk. Dlatego też uznać ją trzeba za oczywiście

bezzasadną. Stąd orzeczono jak na wstępie.

aw

f/es