Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded due to lack of sufficient grounds under criminal procedure law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded and exempted the defendant from court costs. The defense argued that the lower courts violated principles of free evidence evaluation by ignoring witness testimony regarding the victim's mental state and assault. The court rejected these claims, noting the defense's arguments were unsupported by the record and constituted an improper attempt to relitigate factual issues in the cassation stage.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 463a § 1 k.p.k.; Art. 463a § 2 k.p.k.: A cassation appeal is dismissed as obviously unfounded when the alleged errors in the lower court's judgment do not constitute a sufficient ground for cassation under the Criminal Procedure Code.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KKN 229/98
POSTANOWIENIE
Dnia 20 grudnia 2000 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie
następującym:
Przewodniczący: Sędzia SN – Tomasz Grzegorczyk
po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2000 r.
sprawy K. C.
skazanego z art. 210 § 1, art. 208, art. 168 § 1 i 167 kk z 1969 r. oraz art. 31
ustawy z 1985 r. o zapobieganiu narkomanii
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 4 grudnia 1997 r., sygn. II AKa […]
zmieniającego wyrok Sądu Wojewódzkiego w W.
z dnia 10 marca 1997 r., sygn. VIII K […]
oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i zwalnia skazanego K. C.
od
kosztów
sądowych
postępowania
od nieuiszczonej opłaty od kasacji.
kasacyjnego,
w
tym
UZASADNIENIE
Skarga kasacyjna podnosi zarzuty odnośnie trzech przypisanych
skazanemu czynów, a to z art. 210 § 1 kk z 1969 r. oraz 168 § 1 kk z 1969 r.
twierdząc, że obrażono art. 4 § 1 dkpk oraz art. 85 i 357 dkpk przez
przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów oraz nieuwzględnienie jakoby
zeznań św. J. o pokrzywdzonej zgwałceniem. Zauważyć należy, że zarzuty te
czynione są faktycznie pod adresem sądu I instancji i to w sytuacji, gdy w
apelacji obrona skarżyła tu wyrok tylko co do kary. Nie jest przy tym prawdą
aby sądy nie miały na uwadze zeznań w/w świadka, tak z postępowania
przygotowawczego jak i z rozprawy (k. 886-888). Jest zupełną supozycją
obrony twierdzenie jakoby świadek ten twierdził, że pokrzywdzona zdradzała
objawy choroby psychicznej (vide k. 296-297 i 731-732). Kwestia wyjaśnień
współoskarżonego, które jakoby źle wedle obrony oceniono, była przedmiotem
rozważań podanych w obszernych uzasadnieniach sądów i analizowano ją
w kontekście owych dowodów. W efekcie skarżący tak naprawdę chce
przenieść na grunt postępowania kasacyjnego zagadnienie ustaleń faktycznych
i to wedle wskazań obrony, nie mających pokrycia w materiale dowodowym.
Kasacja w istocie nie wskazuje żadnego realnie wystarczającego uchybienia
wymaganego przez art. 463a dkpk. Dlatego też uznać ją trzeba za oczywiście
bezzasadną. Stąd orzeczono jak na wstępie.
aw
f/es