Criminal appeal dismissed; court rejected claims of evidence misuse and procedural violations regarding witness testimony.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously unfounded, rejecting the defense's claims of evidence misuse and procedural violations. The court found that the lower courts properly analyzed the accomplice's statements within the full context of evidence and did not violate procedural rules. Consequently, the appeal was rejected, and the defendant was exempted from court costs.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 463a § 1 k.p.k.; Art. 3 § 1-3, Art. 4 § 1 d.k.p.k.: The Supreme Court may dismiss an appeal as obviously unfounded if the alleged procedural violations or evidence errors did not occur or did not affect the trial outcome.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KKN 192/98
POSTANOWIENIE
Dnia 20 grudnia 2000 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie
następującym:
Przewodniczący: Sędzia SN – Tomasz Grzegorczyk
po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2000 r.
sprawy A. W.
skazanego z art. 210 § 1 i 2, art. 208, 211, 215 i 168 § 1 kk z 1969 r.
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 30 września 1997 r., sygn. II AKa […]
zmieniającego wyrok Sądu Wojewódzkiego w R.
z dnia 21 października 1996 r., sygn. II K […]
oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i zwalnia skazanego A. W.
od
kosztów
sądowych
postępowania
kasacyjnego,
w
tym
od nieuiszczonej opłaty kasacyjnej.
UZASADNIENIE
W kasacji podniesiono zarzut obrazy art. 3 § 1-3 oraz art. 4 § 1 dkpk
wskazując w uzasadnieniu tej skargi, że sąd przyjął bezkrytycznie wyjaśnienia
współoskarżonego M. G. pomawiającego A W., co legło u podstaw skazania,
a także podkreślając wagę rozpoznania oskarżonego A. W. przez świadka
pokrzywdzoną czynem z art. 168 § 1 dkk w śledztwie nie zauważył, że
w postępowaniu sądowym nie rozpoznała ona tegoż oskarżonego, a nadto przy
okazaniu mówiła o „osobie bardzo podobnej do sprawcy zgwałcenia”.
Analizując te zarzuty trudno oprzeć się wrażeniu, że autor kasacji stara się
uczynić z tej skargi środek odwoławczy i przenieść na grunt postępowania
kasacyjnego kwestię oceny dowodów i ustaleń faktycznych. Jest przy tym
nieprawdą bezkrytyczny stosunek sądów do pomówień M. G., o czym świadczy
szerokie rozważanie w tej materii sądu I (k. 4040-4044, 4045-4047, 4051-4052
itd.) i II instancji (k. 4309-4310). Wyjaśnienia te analizowano w kontekście
innych dowodów i nie naruszając reguł określonych w art. 4
§ 1 kpk.
Oświadczenie dowodowe pokrzywdzonej zgwałceniem zostało przez autora
kasacji wyrwane z całokształtu jej zeznań (vide k. 3413-3414), kiedy to podała
różne okoliczności zdarzenia, szeroko omówione przez oba sądy (k. 4055, 4316)
przy ocenie tych zeznań. Żadne zatem z uchybień, o jakich mówi skarżący w
istocie swej nie miało miejsca, a rażące naruszenie prawa mogące mieć wpływ
na treść orzeczenia, jak tego żądał art. 463a dkpk nie nastąpiło. Dlatego też
kasację tę jako oczywiście bezzasadną oddalono.
aw
f/es