Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 94/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation claiming a judge's nomination violated independence standards under Polish Criminal Procedure Code.

Numero d'incarto II KK 94/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defense attorney against a final judgment regarding a conditional suspension of proceedings. The defense argued that the presiding judge was improperly seated due to a nomination resulting from a contested competition, violating constitutional and European standards of judicial independence. The court rejected this claim, ruling that the appellant failed to provide concrete evidence of specific defects in the judge's appointment that would constitute an absolute ground for cassation under the Criminal Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji; The court must establish in concreto that a judge's nomination from a contested procedure creates specific doubts about the court's proper seating, rather than assuming a priori that all such judges lack impartiality.

Parole chiave

Generato dall'IA
judicial independence impartiality standards proper court seating cassation appeal KRS nomination criminal procedure code absolute ground for cassation responsabilità per incidente stradale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
poz.3).Analiza akt sprawy oraz uchwały KRS nie pozwala na wysnucie wniosku, jakoby zachodziła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r.
art. 45 ust. 1 Konstytucji
niespełniającą wymogu niezależności, co w efekcie doprowadziło do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji, art.
art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej
1 Konstytucji, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art.
art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności
47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności przy rozpoznaniu sprawy D.
ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa
art. 535 § 3 k.p.k
akt II KK 94/22 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 lutego 2023 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 177 § 1 k.k
K., w stosunku do którego warunkowo umorzono postępowanie o czyn z art. 177 § 1 k.k., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 26 października 2021 r., sygn.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
poz.3).Analiza akt sprawy oraz uchwały KRS nie pozwala na wysnucie wniosku, jakoby zachodziła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I KZP 2/22, OSNK 2022, nr 6, poz. 22
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 94/22 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 lutego 2023 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. sprawy D. K., w stosunku do którego warunkowo umorzono postępowanie o czyn z art. 177 § 1 k.k., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 26 października 2021 r., sygn. akt II Ka 693/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 9 czerwca 2021 r, sygn. akt II K 5/20, p o s t a n a w i a:

1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2) obciążyć D. K. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 9 czerwca 2021 r. (sygn. akt II K 5/20) umorzono warunkowo postępowanie w stosunku do D. K. oskarżonego o czyn z art. 177 § 1 k.k. Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 26 października 2021 r. (sygn. akt II Ka 693/21). Kasację od powyższego prawomocnego orzeczenia wniósł obrońca skazanego, zarzucając wyrokowi:„Rażące naruszenie przepisów postępowania, stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., a polegające na utrzymaniu w mocy wyroku Sądu Rejonowego - mimo, iż Sąd ten, rozpoznający sprawę D.

K. - był nienależycie obsadzony, albowiem w jego składzie orzekała Sędzia Sądu Rejonowego A.N., powołana do pełnienia urzędu na stanowisko Sędziego Sądu Rejonowego w Ł. na podstawie uchwały z dnia 19 września 2018 r. Nr 360/2018 wydanej przez Krajową Radę Sądownictwa, ukształtowaną w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r, poz. 3 z późn. zm.). niespełniającą wymogu niezależności, co w efekcie doprowadziło do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności przy rozpoznaniu sprawy D.

K., który nie miał w jej toku zapewnionych gwarancji wynikających z w/w przepisów, zwłaszcza, że Sędzia rozpoznający sprawę w postępowaniu odwoławczym (delegowany do popełnienia obowiązków orzeczniczych w Sądzie wyższego rzędu), zgłosił również swoją kandydaturą na wolne stanowisko Sędziego, uczestnicząc w tej samej naruszające w/w standardy procedurze przed Krajową Radą Sądownictwa ukształtowaną w trybie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r."Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach, oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.Prokurator wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna.Całość uzasadnienia kasacji sprowadza się do przytoczenia wybranego, dotychczasowego orzecznictwa Sądu Najwyższego, a także sądów europejskich dotyczącego zagadnienia prawidłowej obsady sądu w kontekście m.in. reformy Krajowej Rady Sądownictwa ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2018 r. poz.3).Analiza akt sprawy oraz uchwały KRS nie pozwala na wysnucie wniosku, jakoby zachodziła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r. (I KZP 2/22, OSNK 2022, nr 6, poz.

22) brak podstaw do przyjęcia a priori, że każdy sędzia sądu powszechnego, który uzyskał nominację w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r., nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i każdorazowo sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Oznacza to, że należy wykazać in concreto, że z uwagi na dające się zidentyfikować okoliczności związane z powołaniem danego sędziego do sądu, istnieją tego rodzaju wątpliwości, iż sąd w składzie którego zasiada taki sędzia jest sądem nienależycie obsadzonym.

Jak wynika z dokumentów, kwestia powołania Sędziego A.N. nie wskazuje na zaistnienia takich wad, które powodowałyby konieczność uznania, że w istocie w tej konkretnej sprawie zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza opisana w art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k. Podobnie, kwestia trwającego konkursu do Sądu Okręgowego w S. i kandydatura sędziego sprawozdawcy w Sądzie odwoławczym nie dała powodu, by uznać, że zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza opisana w art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k. Zwłaszcza, że w tym zakresie poszerzonej argumentacji nie przedstawił sam skarżący, pozostając na bardzo ogólnych twierdzeniach, bez powiązania ze sprawą.Powyższe rozstrzygnięcie nie oznacza jednak, że kwestia ta w odniesieniu do obojga sędziów zostaje przesądzona ostatecznie.

Kryteria oceny prawidłowej obsady sądów, które były prezentowane w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego z natury mają charakter zmienny i zależą od ilości oraz jakości uzyskanych informacji związanych z procesem nominacyjnym, decyzją co do startowania w konkursie przed organem o niekonstytucyjnym charakterze, czy też postępowaniem sędziego już po otrzymaniu nominacji w takiej wadliwej procedurze. Zagadnienia te mogą w przyszłości prowadzić do in concreto odmiennych ocen niż w niniejszej sprawie.Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.