Supreme Court dismisses prosecutor's cassation as inadmissible because the appeal was filed by an unauthorized party.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the prosecutor's cassation appeal without examination, ruling that the prosecutor lacked standing to file it. Although the prosecutor argued the lower court violated sentencing limits, the court found the appeal inadmissible because the second-instance sentence was lighter than the first-instance sentence. Consequently, only the defendant, not the prosecutor, was authorized to initiate this specific type of extraordinary appeal under the relevant procedural code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 520 § 2 k.p.k.; Art. 521 k.p.k.: A prosecutor may only file a cassation appeal against a second-instance judgment if it imposes a heavier penalty than the first-instance judgment; if the second-instance sentence is lighter, the prosecutor lacks standing to appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 90/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Rafał MalarskiSSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie K. M. R.skazanej z art. 278 § 1 k.k.w zw. z art. 91 § 1 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 15 marca 2018 r., kwestii uprawnienia do wniesienia kasacji przez Prokuratora Rejonowego w W.od wyroku Sądu Okręgowego w S.z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. akt II Ka […],zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W.z dnia 12 czerwca 2017 r., sygn. akt II K […], na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i 429 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł:
1) pozostawić kasację bez rozpoznania, 2) obciążyć Skarb Państwa wydatkami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIESąd I instancji skazał K. M. R. za dwa czyny pozostające w zbiegu realnym, to jest w pkt 4 za czyn z art. 279 § 1 k.k. na karę roku pozbawienia wolności i 200 stawek dziennych grzywny oraz w pkt 5 za czyn z art. 278 § 1 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny, po czym wymierzył jej karę łączną roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności i 250 stawek dziennych grzywny. Apelację złożył jedynie obrońca oskarżonej.
Sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że: opisał na nowo czyn z pkt 4 i uznał, iż wypełnił on dyspozycję art. 278 § 1 k.k., stwierdził, że czyn z pkt 5 wyczerpuje znamiona art. 278 § 1 k.k. a następnie przyjął, że czyny z pkt 4 i 5 stanowią ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k. i na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i 33 § 2 k.k. przy zastosowaniu art. 37b k.k. wymierzył oskarżonej kary: 6 miesięcy pozbawienia wolności, roku ograniczenia wolności i 150 stawek dziennych grzywny.Kasację od tego wyroku w części dotyczącej kary pozbawienia wolności na korzyść skazanej złożył Prokurator Rejonowy w W., który zarzucił:
„mające wpływ na treść orzeczenia rażące naruszenie prawa karnego materialnego, a mianowicie przepisu art. 37b k.k., polegające na orzeczeniu na podstawie tego przepisu za przypisany oskarżonej ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k. kary mieszanej w wysokości 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz kary 1 roku ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na rzecz lokalnej społeczności w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym, podczas gdy - uwzględniając górną granicę ustawowego zagrożenia za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k., stanowiące podstawę skazania - możliwym było orzeczenie, w ramach kary mieszanej, kary pozbawienia wolności w rozmiarze nieprzekraczającym 3 miesięcy”, po czym wniósł o uchylenie wyroku Sądu odwoławczego w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w S. do ponownego rozpoznania.Kasacja została wniesiona przez osobę nieuprawnioną.
Jak wynika z dyspozycji art. 520 § 2 k.p.k. a contrario, Prokuratorowi Rejonowemu w W. przysługiwałoby prawo do wniesienia tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, gdyby wyrok Sądu I instancji został zmieniony na niekorzyść oskarżonej, czyli jeśliby wyrok Sądu odwoławczego opiewał w zaskarżonej części na karę surowszą. Tymczasem, kara wymierzona przez ten Sąd wynosi 6 miesięcy pozbawienia wolności. Jest zatem łagodniejsza od kary roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej przez Sąd Rejonowy. Z powodu uchybienia wskazanego w kasacji, uprawnionym do jej wniesienia jest zatem tylko jeden z podmiotów szczególnych wymienionych w art. 521 k.p.k.Prokurator Rejonowy w W. błędnie uznał, że „niekorzystność,” o której mowa w art. 510 § 2 k.p.k., można odnosić do treści przepisu określającego granicę kary, którą przekroczył Sąd odwoławczy.
Wskazany przepis (art. 520 § 2 k.p.k.) nakazywał natomiast porównywać rozstrzygnięcia zapadłe w orzeczeniach Sądów obu instancji.Z przytoczonych powodów postanowiono jak na wstępie.aw