Supreme Court quashes fine for exceeding statutory maximums under Art. 86 § 1 Criminal Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court partially quashed the appellate court's judgment regarding the combined fine imposed on the defendant. The appellate court had set a combined fine of 100 daily units, while the individual fines totaled only 90 units. The court ruled this violated Article 86 § 1 of the Criminal Code, which mandates that combined fines cannot exceed the sum of individual fines unless specific statutory limits are met. Consequently, the case was remitted to the appellate court to recalculate the fine within the correct legal boundaries.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 86 § 1 k.k.; The combined fine imposed on a defendant cannot exceed the sum of the individual fines for the specific offenses, unless the statutory maximums for combined penalties are reached.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 89/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)SSN Antoni Bojańczyk (sprawozdawca)SSN Marek SiwekProtokolant Katarzyna Wełpa w sprawie T. H. V.,skazanego z art. 18 § 3 k.k. w zw. z 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005r. i in.po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2021 r., w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.pk.)kasacji, wniesionej na korzyść skazanego przez Prokuratora Generalnegood wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 20 kwietnia 2018 r., sygn. akt II AKa (…)zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w W.z dnia 11 września 2017 r., sygn. akt VIII K (…), uchyla wyrok w zaskarżonej części, tj. kary łącznej grzywny i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Apelacyjnemu w (…) do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 11 września 2017 r. (sygn. VIII K (…)) Sąd Okręgowy w W. skazał T. H. V.:1. za czyn z art. 53 ust. 2 w zb. z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 2050, dalej: ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii) w zw. z art. 11 § 2 k.k., wymierzając mu karę 4 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 złotych;2. za czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wymierzając mu karę 3 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 złotych.
Łącząc jednostkowe kary pozbawienia wolności (art. 85 § 1 i 2 k.k., art.85a k.k. i art. 86 § 1 k.k.) i jednostkowe kary grzywny (art. 85 § 1 i 2 k.k., art.85a k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 3 k.k.), Sąd Okręgowy w W. wymierzył T. H. V. karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia oraz karę łączną grzywny w wymiarze 120 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennie na kwotę 50 złotych. Ponadto sąd okręgowy zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania w sprawie na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności (art. 63 § 1 k.k.), orzekł od oskarżonego nawiązkę (art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii), przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa (art. 45 § 1 k.k.) oraz orzekł w przedmiocie kosztów sądowych i opłat.
Po rozpoznaniu apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w W., wniesionej przez obrońcę T. H. V., wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2018 r., Sąd Apelacyjny w (…) (sygn. II AKa (…)) zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że za pierwszy z zarzuconych czynów wymierzył oskarżonemu karę 3 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 złotych, a za drugi z zarzuconych czynów wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wymiarze 40 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 złotych, zaś na podstawie art. 85 § 1 k.k. i ar. 86 § 1 i 2 k.k. połączył orzeczone wobec T.
H. V. kary jednostkowe i wymierzył karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz łączną karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 złotych. Ponadto sąd apelacyjny dokonał ponownego zaliczenia okresu zatrzymania w sprawie na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności (art. 63 § 1 k.k.) oraz obniżył wysokość orzeczonej wobec T. H. V. nawiązki, a w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Kasację od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 20 kwietnia 2018 r. wywiódł obecnie Prokurator Generalny i — zaskarżając ten wyrok na korzyść T.
H. V. w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze łącznej grzywny — zarzucił mu: rażące i mające istotny wpływ w na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k., polegające na wymierzeniu oskarżonemu T. H. V. kary łącznej grzywny w wysokości przekraczającej sumę kar jednostkowych grzywny orzeczonych za przypisane mu występki z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.
Podnosząc taki zarzut, skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Apelacyjnemu w (…) do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja wniesiona przez Prokuratora Generalnego okazała się zasadna w stopniu oczywistym, co uzasadniało jej rozpoznanie oraz uwzględnienie przez Sąd Najwyższy na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.).W pełni podzielić należy stanowisko Prokuratora Generalnego, że w niniejszej sprawie doszło do rażącej obrazy przepisu art. 86 § 1 k.k.Przepis art. 86 § 1 k.k. stanowi, że sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności.
Jeżeli najwyższą z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa jest kara 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności, dolną granicę kary łącznej przyjmuje się w tej wysokości. Karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach. Zatem, jeżeli Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2018 r. (sygn. II AKa (…)) zmienił zaskarżony apelacją wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia z dnia 11 września 2017 r. (sygn. VIII K (…)) w części co do kary i wymierzył T.
H. V. m. in. dwie jednostkowe kary grzywny, tj. grzywnę w wymiarze 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 złotych oraz karę grzywny w wymiarze 40 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 złotych, mógł orzec karę łączną w granicach od 50 do 90 stawek dziennych. Wymierzając karę łączną 100 stawek dziennych grzywny, Sąd Apelacyjny w (…) rażąco naruszył wspomniany art. 86 § 1 k.k. Przy tym nie ulega wątpliwości, że zaistniałe uchybienie miało istotny wpływ na treść wyroku i spowodowało dla skazanego T.
H. V. uciążliwość większą niż dopuszczona przez ustawę. W uwagi na powyższe, należało przychylić się do wniosku kasacji Prokuratora Generalnego, tj. uchylić wyrok Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 20 kwietnia 2018 r. w części zawierającej rozstrzygnięcie o karze łącznej grzywny i w tym zakresie przekazać sprawę do ponownego rozpoznania temuż sądowi, który ponownie określi wymiar kary łącznej grzywny – w sposób odpowiadający dyspozycji przepisu art. 86 § 1 k.k.