Supreme Court quashes criminal verdict due to jurisdictional error, transferring case to District Court.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's criminal verdict and transferred the case to the District Court. The defendant was convicted of spreading a pandemic by leaving isolation, but the General Prosecutor appealed citing a jurisdictional error. The court ruled that the Regional Court lacked subject-matter jurisdiction over this specific offense, which belongs to the District Court, making the appeal admissible regardless of the verdict's merits.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 25 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k.: A criminal verdict is void if the first-instance court fails to examine its own jurisdiction, as offenses listed in Art. 25 § 1 pkt 2 k.p.k. (including Art. 165 § 1 k.k.) fall exclusively under the District Court's subject-matter jurisdiction.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 87/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 czerwca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek (przewodniczący)SSN Antoni BojańczykSSN Igor Zgoliński (sprawozdawca)Protokolant Anna Janczak w sprawie S. S., skazanego z art. 165 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 9 czerwca 2021 r., kasacji, wniesionej na niekorzyść skazanego przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 9 października 2020 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K. jako właściwemu do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z dnia 9 października 2020 r., sygn. akt II K (…), po uwzględnieniu na podstawie art. 387 § 2 k.p.k. wniosku oskarżonego o dobrowolne poddanie się karze, S. S. został uznany za winnego tego, że w okresie od 22 kwietnia 2020 r. do 27 kwietnia 2020 r. w miejscowości M., woj. (…), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, sprowadził niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia wielu osób powodując zagrożenie epidemiologiczne w związku z szerzeniem się choroby zakaźnej COVID-19, w ten sposób, że przebywając w izolacji domowej w miejscu zamieszkania, tj.
M. zgodnie z decyzją nr (…) z dnia 22 kwietnia 2020 r. wydaną przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z powodu potwierdzonej choroby zakaźnej COVID-19, nie stosował się do pozostania w izolacji domowej wychodząc do pobliskiego sklepu znajdującego się w miejscowości M., tj. czynu z art. 165 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za co wymierzona została kara 6 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której, na podstawie art. 63 § 1 i 5 k.k., zaliczono oskarżonemu okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie oraz orzeczono w przedmiocie kosztów sądowych.
Wyrok nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 17 października 2020 r. (k. 213v).Kasację od tego wyroku na niekorzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny, który zarzucił rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 25 § 1 pkt 2 k.p.k., polegające na wydaniu przez Sąd Rejonowy w P. wyroku skazującego wobec S. S., oskarżonego o czyn z art. 165 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., podczas gdy sądem właściwym rzeczowo do rozpoznania tej sprawy w pierwszej instancji był Sąd wyższego rzędu, tj.
Sąd Okręgowy w K., co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia określoną w art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k.Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w K., jako właściwemu do orzekania w pierwszej instancji.Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja była oczywiście zasadna, wobec czego podlegała uwzględnieniu na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.). Trafnie podniósł jej autor, że zaskarżony wyrok dotknięty jest bezwzględną przyczyną odwoławczą wymienioną w art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k.
Wynika ona z faktu, że Sąd Rejonowy w P. zaniechał obowiązku zbadania z urzędu swojej właściwości, do czego obliguje przepis art. 35 § 1 k.p.k. W konsekwencji orzekł w sprawie należącej do właściwości rzeczowej sądu wyższego rzędu, tj. Sądu Okręgowego w K., co wprost wynika z art. 25 § 1 pkt 2 k.p.k. Przepis ten enumeratywnie wymienia występki podlegające w pierwszej instancji kognicji sądu okręgowego. Jednym z nich jest zarzucany oskarżonemu występek stypizowany w art. 165 § 1 k.k. Powyższe na gruncie niniejszej sprawy przesądziło o wystąpieniu bezwzględnej przyczyny odwoławczej, implikującej bezwarunkową konieczność uchylenia zaskarżonego kasacją orzeczenia, niezależnie od wpływu stwierdzonego uchybienia jego treść (art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k.) oraz przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi właściwemu rzeczowo – Sądowi Okręgowemu w K. (por. postanowienie SN z dnia 5 grudnia 1970 r., IV KZ 127/70, LEX nr 1633241).
Mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku.