Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 69/24 Generato dall'IA

Supreme Court quashes combined sentence below statutory minimum, remanding for recalculation under Art. 86 § 1 CC.

Numero d'incarto II KK 69/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's decision imposing a combined prison sentence below the statutory minimum. The defendant was convicted of multiple offenses, and the appellate court combined the sentences to 2 years and 6 months, violating the mandatory calculation rules. The court ruled that this error required remanding the case for a new calculation within the correct legal limits.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 86 § 1 k.k.; karę łączną wymierza się w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy; naruszenie tej zasady wymaga uchylenia wyroku i ponownego orzeczenia.

Parole chiave

Generato dall'IA
combined sentence statutory minimum prison term appellate review remand for retrial criminal law procedural error guida in stato di ebbrezza qualificata

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 86 § 1 k.k.
i art. 86 § 1 k.k. orzeczone wobec oskarżonego jednostkowe kary pozbawienia wolności połączył i jako łączną wymierzył mu karę ‎4 (czterech) lat pozbawienia wolności.Sąd Okręgowy w Lublinie, wyrokiem z dnia 10 marca 2023 r., w sprawie o sygn.
art. 38 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 roku o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych
art. 535 § 5 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 czerwca 2024 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 10 marca 2023 r., sygn.
art. 523 § 3 k.p.k.
a contrario - pozostawił bez rozpoznania, z uwagi na rodzaj zapadłego prawomocnego orzeczenia i ograniczenia wynikające z treści art. 523 § 3 k.p.k. Obecnie kasację wniósł Prokurator Generalny, tj.
art. 535 § 5 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 czerwca 2024 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 177 § 2 k.k
za winnego popełnienia czynu z art. 177 § 2 k.k.
art. 178 § 1 k.k
skazanego z art. 178a § 1 k.k.
art. 42 § 3 k.k
wymierzył mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;2.na podstawie art. 42 § 3 k.k.
art. 47 § 3 k.k
orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio;3.na podstawie art. 47 § 3 k.k.
art. 63 § 4 k.k
15.000 (piętnaście tysięcy) złotych tytułem nawiązki;4.na podstawie art. 63 § 4 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 69/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 czerwca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Dziergawka (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Paweł Kołodziejski‎SSN Ryszard Witkowski w sprawie B. S. skazanego z art. 178a § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 czerwca 2024 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 10 marca 2023 r., sygn. akt V Ka 113/23, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim z dnia 30 listopada 2022 r., sygn. akt II K 373/22 uchyla wyrok w zaskarżonej części, tj. rozstrzygnięcie o karze łącznej pozbawienia wolności (zawarte w pkt I.

1) i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Okręgowemu w Lublinie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. [J.J.]

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Radzyniu Podlaskim, po rozpoznaniu sprawy oskarżonego B. S., wyrokiem z dnia 30 listopada 2022 r., w sprawie o sygn. akt II K 373/22, oskarżonego B. S. uniewinnił od popełnienia czynu z art. 178a § 1 k.k., natomiast w punkcie II wyroku:1.uznał oskarżonego B. S. za winnego popełnienia czynu z art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;2.na podstawie art. 42 § 3 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio;3.na podstawie art. 47 § 3 k.k. orzekł od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego B.

O. 15.000 (piętnaście tysięcy) złotych tytułem nawiązki;4.na podstawie art. 63 § 4 k.k. na poczet orzeczonego dożywotnio zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 4 marca 2022 roku do dnia 22 listopada 2022 roku;w punkcie III wyroku:-uznał oskarżonego B. S. za winnego popełnienia czynu z art. 162 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 162 § 1 k.k. wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności; w punkcie IV wyroku:-na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. orzeczone wobec oskarżonego jednostkowe kary pozbawienia wolności połączył i jako łączną wymierzył mu karę ‎4 (czterech) lat pozbawienia wolności.Sąd Okręgowy w Lublinie, wyrokiem z dnia 10 marca 2023 r., w sprawie o sygn. akt V Ka 113/23 orzekł:I.zaskarżony wyrok zmienił w ten sposób, że:1.orzeczoną w pkt II karę pozbawienia wolności złagodził do 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy, a orzeczoną w pkt IV łączną karę pozbawienia wolności obniżył do 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności zawarte w pkt II części dyspozytywnej;2.przyjął, że zwolnienie od opłaty dotyczy obu instancji;II.w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy;III.na podstawie art. 63 § 4 k.k. na poczet orzeczonego w pkt II wobec oskarżonego dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy również od dnia 1 grudnia 2022 roku do dnia 10 marca 2023 roku;IV.na podstawie art. 63 § 1 i 5 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie również od dnia 30 listopada 2022 roku do dnia 10 marca 2023 roku;Kasację od tego wyroku wywiódł Prokurator Generalny zaskarżając powyższy wyrok, w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej, na niekorzyść skazanego B.

S. i zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego - art. 86 § 1 k.k., polegające na wymierzeniu kary łącznej pozbawienia wolności poniżej dolnego progu przewidzianego w powyższym przepisie.W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Lublinie w postępowaniu odwoławczym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co umożliwiło jej rozpoznanie na posiedzeniu bez udziału stron, na podstawie art. 535 § 5 k.p.k.Tytułem wstępu należy przypomnieć, że na gruncie przedmiotowej sprawy postanowieniem z dnia 16 listopada 2023 r., sygn. akt II KK 395/23, wydanym na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy jako oczywiście bezzasadną, a kasację oskarżyciela publicznego - na podstawie art. ‎531 § 1 w zw. z art. 530 § 2 in fine i art. 523 § 2 k.p.k. a contrario - pozostawił bez rozpoznania, z uwagi na rodzaj zapadłego prawomocnego orzeczenia i ograniczenia wynikające z treści art. 523 § 3 k.p.k. Obecnie kasację wniósł Prokurator Generalny, tj. podmiot uprawniony w rozumieniu § 4 pkt 1 art. 523 k.p.k.Skarżący zasadnie podnosi w uzasadnieniu kasacji, że Sąd Okręgowy w Lublinie w zaskarżonym wyroku, kształtując na nowo wymiar kary łącznej orzeczonej wobec B.

S. (tj. łącząc kary jednostkowe orzeczone w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy oraz roku pozbawienia wolności) wymierzył karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, co nastąpiło z obrazą art. 86 § 1 k.k., który to przepis wyklucza możliwość orzeczenia kary łącznej z zastosowaniem zasady pełnej absorpcji.Zgodnie bowiem z treścią tego przepisu, w brzmieniu nadanym przez art. 38 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 roku o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz.

U. z 2020 r., poz. 1086), karę łączną wymierza się w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy. Przedmiotowa ustawa, w powyższym zakresie weszła w życie w dniu 24 czerwca 2020 roku, a zatem przepis art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu nadanym wskazaną ustawą obowiązywał zarówno w dacie popełnienia przez oskarżonego przypisanych mu czynów, jak i w dacie orzekania przez sąd odwoławczy.Niewątpliwie zaistniałe uchybienie, polegające na rażącym naruszeniu art. 86 § 1 k.k., w sposób oczywisty wywarło wpływ na treść rozstrzygnięcia, albowiem doprowadziło do orzeczenia kary łącznej w wysokości poniżej jej dolnej granicy.Dlatego Sąd Najwyższy, podzielając zarzut i wniosek, zawarte w kasacji, uchylił zaskarżony wyrok w zaskarżonej części i sprawę w tym zakresie przekazał Sądowi Okręgowemu w Lublinie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

W ponownym postępowaniu sąd ten uwzględni powyższe uwagi i orzeknie karę łączną w granicach przewidzianych w art. 86 § 1 k.k.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku. Paweł Kołodziejski Anna Dziergawka Ryszard Witkowski [J.J.](r.g.)