Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 68/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses suspension of sentence request due to lack of clear grounds for cassation admissibility.

Numero d'incarto II KK 68/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the defendant's request to suspend the execution of a final criminal judgment pending cassation review. The defendant argued for suspension without providing substantial justification, merely citing the general admissibility of the cassation appeal. The court held that suspending a final judgment requires a high probability of the cassation's success, which was not demonstrated in this instance.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 532 § 1 k.p.k.; Art. 9 k.k.w.: Suspension of execution of a final judgment is permitted only when the admissibility of the cassation appeal is so evident that enforcing the judgment would cause irreparable harm to the convicted person.

Parole chiave

Generato dall'IA
suspension of execution cassation appeal final judgment irreparable harm procedural suspension motivi di cassazione ritiro della querela penale sospensione di pena

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 532 § 1 k.p.k.
Art. 9 k.k.w.
art. 190 § 1 k.k
G.‎skazanego z art. 190a § 1 k.k.
art. 216 § 1 k.k
oraz z art. 216 § 1 k.k.
art. 11 § 2 k.k
art. 532 § 1 k.p.k
art. 9 k.k

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
post. SN z dnia 18 listopada 2003 r., IV K.K. 347/03
post. SN z dnia 22 lutego 2007 r., WO 4/07
2465; post. SN z dnia 22 lutego 2007 r., WO 4/07, OSNwSK 2007, poz.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 68/20 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie T. G.‎skazanego z art. 190a § 1 k.k. i in.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 maja 2020 r.‎wniosku obrońcy skazanego - w przedmiocie wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Ł.z dnia 1 lutego 2019 r., sygn. VII K (…),‎zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 6 listopada 2019 r., sygn. akt II Ka (…) p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 1 lutego 2019 r., sygn. akt VII K (…) Sąd Rejonowy w Ł.

VII Zamiejscowy Wydział Karny z/s w P. skazał T. G. za dwa przestępstwa: z art. 190a § 1 k.k. i art. 190 § 1 k.k. oraz z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę łączną 7 miesięcy pozbawienia wolności.Wyrok ten zaskarżył obrońca oskarżonego, Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z dnia 6 listopada 2020 r., sygn. Akt II Ka (…), jedynie zmienił podstawę prawną skazania co do czynu pierwszego – w pozostałej części wyrok zaskarżony utrzymał w mocy.W kasacji od tego wyroku Sądu Okręgowego obrońca skazanego sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku – do czasu rozpoznania kasacji, przy czym w obszernej kasacji wniosku tego nie uzasadnił, powołując się jedynie na zasadność zarzutów kasacji.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek jest bezzasadny.Stosownie do treści art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji.

Choć norma ta nie wskazuje przesłanek, od spełnienia których zależy wstrzymanie wykonalności zaskarżonego orzeczenia, to niewątpliwie winna ona mieć zastosowanie do sytuacji wyjątkowych, wprowadza bowiem wyjątek od zasady niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, wynikającej z art. 9 k.k.w., zaś prawomocne wyroki korzystają z domniemania ich prawidłowości (res iudicata pro veritate accipitur). W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest przekonanie, że zastosowanie tej instytucji winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne, i w zasadzie nieodwracalne, następstwa (zob. post.

SN z dnia 18 listopada 2003 r., IV K.K. 347/03, OSNwSK 2003, poz. 2465; post. SN z dnia 22 lutego 2007 r., WO 4/07, OSNwSK 2007, poz. 493). Tego rodzaju następstwa mogą zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza wniesionej kasacji świadczy o jej zasadności, a tym samym o konieczności uchylenia zaskarżonego nią wyroku. Wtedy bowiem dochodzi do sytuacji w której skazany odbywał by karę, wówczas, gdy z racji na charakter uchybień, którymi jest dotknięty zaskarżony wyrok, nie powinien tego czynić, skoro wyrok ten na skutek wniesionej kasacji nie może się ostać.Tego rodzaju sytuacja nie zaistniała w niniejszej sprawie.Z uwagi na wspomniany charakter orzeczeń będących przedmiotem (prawomocne i kończące postępowanie) zaskarżenia kasacją i związane z tym procesowe skutki, zastosowanie instytucji procesowej przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. powinno nastąpić tylko wówczas, gdy owa zasadność zarzutów kasacji jawi się jako nieomal pewna.

To dopiero może uzasadniać odstępstwo od nakazu bezzwłocznego wykonania prawomocnego orzeczenia.Prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji obrońcy T. G. nie jest jednak obecnie (nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia) na tyle wysokie, by to stanowiło wystarczającą podstawę zastosowania przywołanej regulacji.Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.