Supreme Court dismisses recusal request against High Court judge based on appointment circumstances as inadmissible.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to examine the defendant's request to recuse the High Court judge, Igor Zgoliński, on grounds of impartiality. The defendant argued that the judge's appointment procedure under the 2017 Judicial Council Law raised doubts about neutrality. The court ruled this request inadmissible because the High Court Act specifically prohibits challenging a judge's independence solely based on appointment circumstances.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 29 § 4 ust. 3 ustawy o Sądzie Najwyższym; Art. 41 § 1 k.p.k.: The High Court Act acts as lex specialis, excluding general recusal grounds related to appointment circumstances and establishing an absolute bar to questioning a High Court judge's impartiality based solely on how they were appointed.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II KK 65/26 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek w sprawie Ł. G. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 maja 2026 r. na skutek wniosku skazanego o wyłączenie SSN Igora Zgolińskiego od rozpoznania sprawy o sygn. akt II K 65/26 postanowił: wniosek o wyłączenie SSN Igora Zgolińskiego od rozpoznania sprawy II K 65/26 pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIEZarządzeniem z 18 lutego 2026 r., SSN Igor Zgoliński został wyznaczony do rozpoznania kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z 11 września 2025 r, sygn. akt II Ka 111/25, którą to sprawę zarejestrowano w Sądzie Najwyższym pod sygn.
II KK 65/26. Wnioskiem z 13 marca 2026 r. skazany wniósł o wyłączenie SSN Igora Zgolińskiego od rozpoznania ww. kasacji. Wniosek zarejestrowano pod sygn. KRI 1590. Uzasadniając wniosek skazany wskazał, że w stosunku do SSN Igora Zgolińskiego zachodzą wątpliwości co do bezstronności, gdyż sędzia został powołany na urząd sędziego w trybie przewidzianym w ustawie z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o wyłączenie SSN Igora Zgolińskiego od rozpoznana sprawy o sygn. akt II KK 65/26, należało pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalny z mocy ustawy.
Na wstępie należy podkreślić, że przedstawione przez skazanego okoliczności nie mogły zostać rozpoznane w trybie art. 41 § 1 k.p.k. W orzecznictwie Sądu Najwyższego słusznie podkreśla się, że wątpliwość co do bezstronności sędziego nie może być wywodzona z samych kwestii ustrojowych związanych z jego powołaniem i to niezależnie od tego w jakim okresie i z jakimi ułomnościami w procedurze nominacyjnej doszło to tego powołania (zob. m. in. postanowienie SN z dnia 21 czerwca 2023 r., IV KK 460/19; postanowienie SN z dnia 31 października 2023 r., V KK 358/23).
Podnoszone zarzuty nie mogą mieć bowiem charakteru abstrakcyjnego i odnosić się do całych grup powołanych sędziów (zob. postanowienie SN z dnia 10 sierpnia 2023 r., V KK 162/22). Stanowisko wyrażone w postanowieniu SN z 10 sierpnia 2023 r., V KK 162/22, potwierdza również wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 4 marca 2020 r., sygn. akt P 22/19, z którego wynika, że art. 41 § 1 w związku z art. 42 § 1 ustawy z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 30), w zakresie, w jakim dopuszcza rozpoznanie wniosku o wyłączenie sędziego z powodu wadliwości powołania sędziego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, w skład której wchodzą sędziowie wybrani na podstawie art. 9a ustawy z 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz.
U. z 2019 r. poz. 84, 609, 730 i 914 oraz z 2020 r. poz. 190), jest niezgodny z art. 179 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Także z brzmienia art. 29 § 4 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 622; dalej ustawa o SN), dodanego ustawą z 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2022 r., poz. 1259) wynika, że okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego Sądu Najwyższego nie mogą stanowić wyłącznej podstawy do podważenia orzeczenia wydanego z udziałem tego sędziego lub kwestionowania jego niezawisłości i bezstronności.
Skoro zatem ustawa o Sądzie Najwyższym w sposób szczególny reguluje badanie kwestii bezstronności sędziego w kontekście okoliczności towarzyszących powołaniu sędziego oraz jego postępowania po powołaniu (zob. art. 29 ustawy o SN), to w tym zakresie stanowi lex specialis w stosunku do art. 41 § 1 k.p.k., wyłączając możliwość badania określonych w niej przesłanek w ogólnej procedurze (zob. postanowienie SN z 26 stycznia 2023 r., V KK 485/21).Konsekwencją tego stanu rzeczy jest konieczność uznania, iż niedopuszczalne jest zastosowanie art. 41 § 1 k.p.k. w sytuacji, gdy z treści wniosku o wyłączenie sędziego wynika, że dotyczy on okoliczności przewidzianych w art. 29 § 5 ustawy o SN, a tak właśnie jest w niniejszej sprawie.
Takie procedowanie zmierzałoby do obejścia zawartego w art. 29 § 4 ustawy o Sądzie Najwyższym bezwzględnego zakazu, który nie dopuszcza możliwości podważenia orzeczenia wydanego z udziałem sędziego Sądu Najwyższego lub kwestionowania jego niezawisłości i bezstronności wyłącznie z powodu okoliczności towarzyszących powołaniu tego sędziego.Wątpliwości co do bezstronności w rozumieniu art. 41 § 1 k.p.k. muszą zatem wynikać z konkretnych sytuacji i faktów, związanych z osobą i zachowaniem sędziego, jego nastawienia do sprawy czy stron, czego nie wykazał wobec SSN Igora Zgolińskiego.Mając powyższe okoliczności na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. [J.J.][a.ł]