Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 566/23 Generato dall'IA

Supreme Court quashes probation supervision for a minor due to the intentional nature of the offense under Polish Criminal Code.

Numero d'incarto II KK 566/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland quashed the lower court's decision to place the defendant under curatorial supervision during probation. The defendant, a minor at the time of the offense, was convicted of intentionally endangering road safety while intoxicated, which caused severe injuries to a motorcyclist. The Court ruled that the combined offense under the relevant articles is inherently unintentional, making the mandatory supervision for minors inapplicable. Consequently, the Supreme Court overturned the probationary supervision order without issuing a replacement sentence.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 73 § 2 k.k.; Art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k.: The combined offense of intentionally endangering road safety while intoxicated is inherently unintentional; therefore, mandatory curatorial supervision for minors under Art. 73 § 2 k.k. does not apply.

Parole chiave

Generato dall'IA
unintentional offense curatorial supervision minor offender probation period road safety crime Criminal Code Supreme Court incidente motociclistico

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 73 § 2 k.k.
B., na podstawie art. 73 § 2 k.k., pod dozór kuratora.
art. 177 § 2 k.k.
skazanego z art. 177 § 2 k.k. w zw.
art. 178 § 1 k.k.
z art. 178 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art.
art. 115 § 10 k.k.
zarówno w chwili czynu, jak i w dacie orzekania był osobą młodocianą, w rozumieniu art. 115 § 10 k.k. Natomiast za nietrafny należy uznać wyrażony przez Sąd II instancji pogląd prawny, że przypisany skazanemu występek z art.
art. 535 § 5 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 25 stycznia 2024 r., kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 27 lutego 2015 r., sygn.
art. 177 § 2 k.k
skazanego z art. 177 § 2 k.k.
art. 178 § 1 k.k
z art. 178 § 1 k.k., jest czynem umyślnym.
art. 535 § 5 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 25 stycznia 2024 r., kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 27 lutego 2015 r., sygn.
art. 73 § 2 k.k
B., na podstawie art. 73 § 2 k.k., pod dozór kuratora.
art. 70 § 2 k.k
i art. 70 § 2 k.k., wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 4 stycznia 2007 r., sygn. akt IV KK 392/06
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 28 czerwca 2006 r., sygn. akt II KK 285/05
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt II KK 97/12
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt V KK 165/12
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 27 października 2014 r., sygn. akt V KK 299/14
IV KK 392/06
akt IV KK 392/06, R – OSKNW 2007, poz.
II KK 285/05
II KK 285/05, LEX nr 193050).
II KK 97/12
akt II KK 97/12, Legalis, z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn.
V KK 165/12
Supreme Court vacated appeal verdict for violating res judicata and omitted successor ruling.
V KK 299/14
Supreme Court partially quashed a fine for drunk driving while driving under ban, allowing only the fine portion to be corrected.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 566/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 stycznia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Małgorzata Gierszon‎SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie C. B. skazanego z art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 25 stycznia 2024 r., kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 27 lutego 2015 r., sygn. akt V Ka 73/15 zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Grójcu z dnia 4 grudnia 2014 r., sygn. akt II K 789/13 uchyla zaskarżony wyrok co do rozstrzygnięcia z pkt I w części dotyczącej oddania w okresie próby C. B., na podstawie art. 73 § 2 k.k., pod dozór kuratora.

UZASADNIENIE

C. B. został oskarżony o to, że w dniu 3 maja 2013 r. w […], gm. […] , woj. […], umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości (1,73 %0 alkoholu etylowego), przechodząc przez jezdnię, wszedł bezpośrednio przed jadący i oświetlony motocykl marki […] o nr rej. […], kierowany przez M. M., co spowodowało, że motocykl ten uderzył w niego i przewrócił się, w wyniku czego M. M. uderzył ciałem o twarde podłoże jezdni i doznał ciężkich obrażeń ciała w postaci urazu czaszki i twarzoczaszki, złamania podstawy przedniego dołu czaszki, złamania obu oczodołów z uszkodzeniem prawej gałki ocznej, złamania z wgłębieniem kości ciemieniowej lewej, obrzęku, stłuczenia mózgu, złamania kości ciemieniowej w tylnej części z wgłębieniem na głębokości około 13 mm, dużego obrzęku tkanek łącznych na wysokości złamania, kilkumiejscowego złamania obu oczodołów z wyłamaniem i przemieszczeniem bocznej i dolnej ściany oczodołu, obecnością krwiaka wewnątrzgałkowego i przemieszczeniem gałki ocznej prawej poza światło oczodołu, niewielkich ognisk stłuczenia miąższu płucnego, zwichnięcia prawej gałki ocznej, ślepoty oka prawego, złamania przedramienia prawego i nadgarstka, które spowodowały ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu, tj. o przestępstwo z art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. (t.

I, k. 158-160v).Sąd Rejonowy w Grójcu wyrokiem z dnia 4 grudnia 2014 r., sygn. akt II K 789/13, uznał C. B. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i na podstawie art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności. Na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 2 k.k., wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby. Na mocy art. 71 § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. orzekł też wobec niego karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 10 zł każda.

Apelacje od powyższego wyroku złożyli: Prokurator Prokuratury Rejonowej w Grójcu i adwokat A. S. – obrońca C. B. (t II, k. 254 - 255, k. 260 - 261).Po rozpoznaniu tych apelacji, Sąd Okręgowy w Radomiu wyrokiem z dnia 27 lutego 2015 r., sygn. akt V Ka 73/15, zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie art. 73 § 2 k.k. w okresie próby oddał C. B. pod dozór kuratora i na mocy art. 42 § 2 k.k. orzekł wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat (rozstrzygnięcia zawarte w pkt I).

W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy (pkt II wyroku). W okresie próby, tj. od dnia 27 lutego 2015 r. do dnia 27 lutego 2018 r. C. B. pozostawał pod dozorem kuratora sądowego I Zespołu Kuratorskiej Służby Sądowej Sądu Rejonowego w Grójcu (teczka dozoru o nr Doz 114/15).Rzecznik Praw Obywatelskich złożył kasację na korzyść skazanego C. B. od wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 27 lutego 2015 r., sygn. akt V Ka 73/15, w części dotyczącej rozstrzygnięcia o oddaniu oskarżonego pod dozór kuratora. Rzecznik Praw Obywatelskich zarzucił w kasacji rażące i mające istotny wpływ na treść tego wyroku naruszenie prawa materialnego, tj. art. 73 § 2 k.k., w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 21 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego i ustawy - Kodeks karny wykonawczy (Dz.U.

Nr 163, poz. 1363), poprzez jego błędne zastosowanie i oddanie C. B. w okresie próby pod dozór kuratora w sytuacji, gdy przypisane mu przestępstwo z art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. miało charakter nieumyślny, co uniemożliwiało orzeczenie dozoru, przewidzianego w powyższym przepisie. Podnosząc ten zarzut Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w pkt I, w części dotyczącej rozstrzygnięcia o oddaniu oskarżonego pod dozór kuratora, na podstawie art. 73 § 2 k.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co pozwala na jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Trafnie podniósł Rzecznik Praw Obywatelskich, że z treści art. 73 § 2 k.k., w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 27 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego i ustawy - Kodeks karny wykonawczy wynika, iż stosowanie dozoru jest obowiązkowe, między innymi wobec młodocianego sprawcy przestępstwa umyślnego. Nie budzi przy tym wątpliwości fakt, że C.B. zarówno w chwili czynu, jak i w dacie orzekania był osobą młodocianą, w rozumieniu art. 115 § 10 k.k. Natomiast za nietrafny należy uznać wyrażony przez Sąd II instancji pogląd prawny, że przypisany skazanemu występek z art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k., jest czynem umyślnym.

Zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie, przyjmuje się, że przestępstwo stypizowane w art. 177 § 2 k.k., jako całość ma zawsze charakter nieumyślny, niezależnie od tego, czy zasady bezpieczeństwa w ruchu naruszone zostały przez sprawcę nieumyślnie, czy też umyślnie (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 2007 r., sygn. akt IV KK 392/06, R – OSKNW 2007, poz. 39). Rzecznik Praw Obywatelskich w uzasadnieniu kasacji zasadnie też podniósł, iż zastosowany w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego C. B. przepis art. 178 § 1 k.k., w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 27 lipca 2005 r. o zmianie ustawy Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego i ustawy - Kodeks karny wykonawczy, nie wskazuje znamion typów kwalifikowanych przestępstw z art. 173 k.k., art. 174 k.k. lub art 177 k.k., lecz przewiduje nadzwyczajne obostrzenie kar wobec ich sprawców.

Ujęty w dyspozycji przepisu art. 178 § 1 k.k. stan nietrzeźwości, powiązany jest bowiem z osobą sprawcy, nie zaś ze znamionami popełnionego przestępstwa (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r. sygn. II KK 285/05, LEX nr 193050). Tym samym, uzupełnienie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego C. B. o art. 178 § 1 k.k., nie miało wpływu na ukształtowanie znamion tego przestępstwa.Powyższe prowadzi do jednoznacznej konstatacji, iż popełniony przez C. B. występek z art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k., jako całość, ma charakter nieumyślny, a co za tym idzie, orzeczenie Sądu Okręgowego w Radomiu o oddaniu C.

B. pod dozór kuratora, nastąpiło z rażącym naruszeniem art. 73 § 2 k.k.Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy, uznając kasację Rzecznika Praw Obywatelskich za oczywiście zasadną, uchylił zaskarżony wyrok co do rozstrzygnięcia z pkt I w części dotyczącej oddania w okresie próby C. B., na podstawie art. 73 § 2 k.k., pod dozór kuratora (art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z art. 535 § 5 k.p.k.). W orzecznictwie kasacyjnym Sądu Najwyższego wskazuje się, że jest możliwe uchylenie zaskarżonego orzeczenia bez wydawania orzeczenia następczego, np. gdy Sąd Najwyższy uchyla błędne rozstrzygnięcie o oddaniu oskarżonego pod dozór kuratora (por. np. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt II KK 97/12, Legalis, z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt V KK 165/12, OSNKW 2012, z. 11, poz. 120, z dnia 27 października 2014 r., sygn. akt V KK 299/14, Legalis) [PGW][as]