Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 56/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses request to suspend sentence execution pending cassation appeal due to lack of exceptional circumstances.

Numero d'incarto II KK 56/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the defendant's request to suspend the execution of his prison sentence while a cassation appeal was pending. The defendant argued that his imprisonment would cause severe financial ruin to his family and halt his business, citing his own illness and that of his children. The court ruled that merely filing a cassation appeal does not justify suspending a final judgment, as the execution process begins immediately upon the judgment becoming effective.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 9 k.k.w.; Art. 532 § 1 k.p.k.: Execution of a final judgment begins immediately; suspension is an exceptional measure requiring circumstances proving the judgment is likely erroneous and that execution would cause uniquely grievous and irreversible consequences.

Parole chiave

Generato dall'IA
suspension of sentence execution cassation appeal pending exceptional circumstances final judgment enforcement humanitarian grounds financial hardship prison term suspension

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 9 k.k.w.
Zgodnie z regułą wyrażoną w art. 9 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie po uprawomocnieniu się orzeczenia.
Art. 532 § 1 k.p.k.
Jakkolwiek przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie przewiduje żadnych warunków, od których uzależnia wstrzymanie wykonania orzeczenia, to jednakże nie ulega wątpliwości, że za jego wstrzymaniem mogą przemawiać okoliczności jedynie wyjątkowe.
Art. 150-151 k.k.w.
Art. 153 k.k.w.
150-151 k.k.w.) lub też – w razie rozpoczęcia wykonywania kary - o przerwę w jej wykonaniu (art. 153 k.k.w.).Z tych też względów, mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia.
art. 190 § 1 k.k
‎skazanego z art. 190 § 1 k.k.
art. 9 k.k
Zgodnie z regułą wyrażoną w art. 9 k.k.w.
art. 532 § 1 k.p.k
Przyjmuje się bowiem, że orzeczenie prawomocne jest orzeczeniem prawidłowym i Sąd orzekający w trybie art. 532 § 1 k.p.k.
art. 153 k.k
150-151 k.k.w.) lub też – w razie rozpoczęcia wykonywania kary - o przerwę w jej wykonaniu (art. 153 k.k.w.).Z tych też względów, mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lipca 2004 r., V KK 165/04
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lipca 2004 r., V KK 165/04, R-OSNKW 2004, poz.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2004 r., V KK 332/04
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2004 r., V KK 332/04, R-OSNKW 2004, poz.
V KK 165/04
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lipca 2004 r., V KK 165/04, R-OSNKW 2004, poz.
V KK 332/04
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2004 r., V KK 332/04, R-OSNKW 2004, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 56/12 POSTANOWIENIE Dnia 4 października 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie P. S. ‎skazanego z art. 190 § 1 k.k. i in.‎po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron,‎wniosku skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją ‎wyroku Sądu Okręgowego ‎z dnia 28 października 2011 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego ‎z dnia 21 czerwca 2011 r., na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIEW złożonym wniosku skazany P. S.wniósł o „wstrzymanie wykonania kary do czasu rozpoznania kasacji” wniesionej przez jego obrońcę.

Wskazał przy tym, że pozbawienie go wolności pociągnęłoby dla niego i jego rodziny zbyt ciężkie skutki. On sam jest chory, a na swoim utrzymaniu ma również chore dzieci. Ponadto wykonanie kary spowodowałoby także niekorzystne skutki dla prowadzonej przez niego działalności gospodarczej – firma przestałaby istnieć, a jego rodzina stałaby się bankrutem.Nie przesądzając oczywiście, na tym etapie postępowania, kwestii zasadności zarzutów i argumentacji podniesionej na ich poparcie, zawartych w kasacji obrońcy skazanego P. S. należy zauważyć, że sam fakt wniesienia kasacji nie stanowi dostatecznej podstawy do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku.

Zgodnie z regułą wyrażoną w art. 9 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie po uprawomocnieniu się orzeczenia. Przyjmuje się bowiem, że orzeczenie prawomocne jest orzeczeniem prawidłowym i Sąd orzekający w trybie art. 532 § 1 k.p.k. tylko wtedy powinien wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, gdy charakteryzuje się ono – przy pobieżnej nawet lekturze – takimi wadami, że uwzględnienie skargi kasacyjnej jawi się jako wielce prawdopodobne (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lipca 2004 r., V KK 165/04, R-OSNKW 2004, poz. 1246).

Instytucja procesowa wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma bowiem charakter wyjątkowy, a więc musi być ono uzasadnione szczególnymi okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji, spowodowałoby dla skazanego skutki wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne. Jakkolwiek przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie przewiduje żadnych warunków, od których uzależnia wstrzymanie wykonania orzeczenia, to jednakże nie ulega wątpliwości, że za jego wstrzymaniem mogą przemawiać okoliczności jedynie wyjątkowe.

Skoro bowiem kasację wnosi się od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc od wyroku objętego domniemaniem trafności ustaleń przyjętych za jego podstawę, to treść zarzutów kasacyjnych tylko wyjątkowo może prowadzić do wstrzymania wykonania orzeczenia, a mianowicie wtedy, gdy ich ranga i prawdopodobieństwo zasadności są tak wysokie (bliskie oczywistej zasadności), iż podważają racje nakazujące respektować wspomniane domniemanie trafności dokonanych w sprawie ustaleń (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2004 r., V KK 332/04, R-OSNKW 2004, poz. 2347).

Zważając natomiast na przypisane skazanemu przestępstwa, rodzaj orzeczonej wobec niego kary oraz zarzuty kasacyjne, które nie jawią się bynajmniej jako oczywiście zasadne, nie sposób uznać, że wykonanie wobec skazanego kary – przed rozpoznaniem kasacji – pozostawałoby w jaskrawej kolizji z zasadą sprawiedliwości. Nie można przy tym tracić z pola widzenia i tego faktu, że okoliczności na które powołuje się skazany w swoim wniosku mogą stanowić podstawę do wystąpienia w trybie przepisów Kodeksu karnego wykonawczego o odroczenie wykonania kary (art. 150-151 k.k.w.) lub też – w razie rozpoczęcia wykonywania kary - o przerwę w jej wykonaniu (art. 153 k.k.w.).Z tych też względów, mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia.