Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 541/25 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court's 2-year ban on driving for drunk driving offense, requiring minimum 3-year term.

Numero d'incarto II KK 541/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the District Court's judgment imposing a two-year ban on driving for the defendant, Y. K., who was convicted of drunk driving. The Prosecutor General argued that the lower court violated the Criminal Code by setting a ban shorter than the statutory minimum of three years for this specific offense. The court ruled that the lower court's reasoning regarding the defendant's prior non-culpability was irrelevant to the mandatory minimum duration required by law, thus dismissing the appeal in favor of the prosecution.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 42 § 2 k.k.; Art. 42 § 1 k.k.; The Criminal Code mandates a minimum three-year ban on driving for offenders who committed drunk driving or fled the scene, regardless of prior non-culpability or sentencing adjustments.

Parole chiave

Generato dall'IA
Criminal Code drunk driving ban on driving minimum sentence prosecutor appeal Supreme Court statutory minimum guida nonostante revoca della patente

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 42 § 2 k.k.
akt IV K 854/24, uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o środku karnym z art. 42 § 2 k.k. w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Okręgowemu Warszawa-Praga w Warszawie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
Art. 42 § 1 k.k.
Treść art. 42 § 1 k.k., do którego odwołuje się ww.
Art. 37a § 1 k.k.
178a § 1 k.k., za co wymierzono mu w trybie art. 37a § 1 k.k. karę 180 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na 30 zł, na podstawie art.
Art. 178a § 1 k.k.
skazanego za czyn z art. 178a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 26 lutego 2026 r.
art. 535 § 5 k.p.k
II KK 541/25 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek (przewodniczący)‎SSN Marek Pietruszyński‎SSN Paweł Wiliński (sprawozdawca) na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 42 § 2 k.k
akt IV K 854/24, uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o środku karnym z art. 42 § 2 k.k.
art. 42 § 1 k.k
Treść art. 42 § 1 k.k., do którego odwołuje się ww.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 541/25 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek (przewodniczący)‎SSN Marek Pietruszyński‎SSN Paweł Wiliński (sprawozdawca) na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w sprawie Y. K. skazanego za czyn z art. 178a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 26 lutego 2026 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na niekorzyść skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 31 lipca 2025 r., sygn. akt VI Ka 539/25, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 19 marca 2025 r., sygn. akt IV K 854/24, uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o środku karnym z art. 42 § 2 k.k. w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Okręgowemu Warszawa-Praga w Warszawie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Marek Pietruszyński Piotr Mirek Paweł Wiliński

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 19 marca 2025 r., sygn. akt IV K 854/24, wobec Y. K. , oskarżonego o popełnienie czynu z art. 178a § 1 k.k., postępowanie karne warunkowo umorzono na okres 2 lat próby, orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres roku oraz świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 3.000 zł.Po rozpoznaniu apelacji prokuratora, wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 31 lipca 2025 r., sygn. akt VI Ka 539/25, zaskarżony wyrok zmieniono w ten sposób, że uznano oskarżonego winnym popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 178a § 1 k.k., za co wymierzono mu w trybie art. 37a § 1 k.k. karę 180 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na 30 zł, na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, zaś na podstawie art. 43a § 2 k.k. świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.Kasację od powyższego wyroku wniósł Prokurator Generalny, zaskarżając go w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym, na niekorzyść oskarżonego Y.

K. i zarzucając:„rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 42 § 2 k.k., poprzez orzeczenie wobec Y. K. , oskarżonego o popełnienie przestępstwa z art. 178a § 1 k.k., środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, podczas gdy zgodnie z przepisem art. 42 § 2 k.k. orzeczenie powyższego zakazu wobec sprawcy przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. nie może nastąpić na okres krótszy niż 3 lata”.Podnosząc powyższe, skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie w zaskarżonej części i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania, w postępowaniu odwoławczym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna, stąd jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Podniesione w kasacji uchybienie, polegające na rażącym i mającym istotny wpływ na treść wyroku naruszeniu przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 42 § 2 k.k., znajduje potwierdzenie w treści zaskarżonego wyroku, którym wobec skazanego za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, podczas gdy zgodnie z przepisem art. 42 § 2 k.k. orzeczenie powyższego zakazu wobec sprawcy tego występku nie może nastąpić na okres krótszy niż 3 lata.Zgodnie z treścią przepisu art. 42 § 2 k.k., który obowiązywał zarówno w czasie popełnienia przypisanego skazanemu czynu, jak i w czasie orzekania przez Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie:

„Sąd orzeka, na okres nie krótszy niż 3 lata, zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w § 1 był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego w art. 173, art. 174 lub art. 177 lub po takim zdarzeniu, a przed poddaniem go przez uprawniony organ badaniu w celu ustalenia zawartości alkoholu lub środka odurzającego w organizmie, spożywał alkohol lub zażywał środek odurzający”.

Treść art. 42 § 1 k.k., do którego odwołuje się ww. przepis, brzmi natomiast: „Sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów określonego rodzaju w razie skazania osoby uczestniczącej w ruchu za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, w szczególności jeżeli z okoliczności popełnionego przestępstwa wynika, że prowadzenie pojazdu przez tę osobę zagraża bezpieczeństwu w komunikacji”. Dodać należy, że okoliczność skorzystania przez Sąd odwoławczy przy wymiarze kary z regulacji zawartej w art. 37a § 1 k.k. nie zmienia interpretacji ww. przepisów.

Argumentacja Sądu Okręgowego wskazana w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (k. 168), uzasadniająca wymiar orzeczonego środka karnego w sposób odmienny od wniosku prokuratora, że „2 letni okres tego zakazu wobec uprzedniej niekaralności oskarżonego będzie wystarczającym dla spełnienia swoich zadań w zakresie prewencji zarówno ogólnej, jak też szczególnej”, jest sprzeczna z jednoznacznym brzmieniem przepisu art. 42 § 2 k.k., które obliguje sąd do jego respektowania.Opisane uchybienie niewątpliwie miało rażący i istotny wpływ na treść wydanego wyroku.

Z nieuprawnioną korzyścią dla skazanego orzeczono bowiem wobec niego środek karny poniżej dolnego ustawowego zagrożenia, a zatem nie poniósł on w pełni konsekwencji prawnych swojego zachowania.Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie orzeknie względem Y. K. środek karny z art. 42 § 2 k.k. w przewidzianym jego treścią kształcie.Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [J.J.][a.ł] Marek Pietruszyński Piotr Mirek Paweł Wiliński