Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 532/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded due to conditional sentence suspension and lack of procedural violations.

Numero d'incarto II KK 532/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ordering the defendant to bear the costs. The defendant argued that the lower court violated procedural rights by accepting one expert opinion while ignoring others, creating a logical contradiction in the verdict. The court ruled that since the sentence was conditionally suspended, the appeal could only succeed on specific statutory grounds, which were not met by the alleged evidence contradictions.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 523 § 1, 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k.: Cassation by a defendant for a conditionally suspended sentence is inadmissible unless based on specific statutory grounds, and a contradiction in verdicts does not exist merely due to differing evaluations of evidence.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal conditional sentence procedural violation logical contradiction expert opinion obviously unfounded costs of proceedings revoca della sospensione condizionale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 523 § 1 and 2 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k.
Powyższe uchybienia doprowadziły w ocenie obrońcy do zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. tj.
art. 521 k.p.k.
Ograniczenie to nie dotyczy jedynie podmiotów specjalnych wymienionych w art. 521 k.p.k. (art.
art. 523 § 4 k.p.k.
art. 69 § 1 and 2 k.k.
Na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k.
art. 70 § 1 k.k.
i art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono wobec oskarżonego T.
art. 7 k.p.k.
na dwuletni okres próby.Apelację od wyroku złożył obrońca skazanego i zarzucił rozstrzygnięciu naruszenie m.in.: art. 7 k.p.k., art.
art. 410 k.p.k.
7 k.p.k., art. 410 k.p.k., art.
art. 193 § 1 and 2 k.p.k.
410 k.p.k., art. 193 § 1 i 2 k.p.k.
art. 194 k.p.k.
art. 200 § 1 k.p.k.
194 k.p.k., art. 200 § 1 k.p.k. w zw.
art. 170 § 1 pkt 2 and 5 k.p.k.
7 k.p.k., art. 170 § 1 pkt 2 oraz 5 k.p.k., art.
art. 5 § 2 k.p.k.
170 § 1 pkt 2 oraz 5 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art.
art. 231 § 1 k.k.
skazanego z art. 231 § 1 k.k. i in.
art. 247 § 1 k.k.
i art. 247 § 1 k.k., art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Postanowienie SN z 17.05.2023 r., III KK 182/23
Postanowienie SN z 17.05.2023 r., III KK 182/23, LEX nr 3590992).
III KK 182/23
Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless regarding criminal conviction and procedural errors.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 532/23 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 6 grudnia 2023 r.,‎w sprawie T. K. skazanego z art. 231 § 1 k.k. i in. kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z 7 czerwca 2023 r., sygn. akt XI Ka 108/23 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Rykach z 25 października 2022 r., sygn. akt II K 214/19 p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.[SOP]

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Rykach z dnia 25 października 2022 r. w sprawie o sygn. akt II K 214/19 T. K. został uznany winnym czynu z art. 231 § 1 k.k. w zb. z art. 158§ 1 k.k. w zb. z art. 247§ 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za który został skazany na karę jednego roku pozbawienia wolności. Na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono wobec oskarżonego T. K. na dwuletni okres próby.Apelację od wyroku złożył obrońca skazanego i zarzucił rozstrzygnięciu naruszenie m.in.: art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k., art. 193 § 1 i 2 k.p.k. art. 194 k.p.k., art. 200 § 1 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k., art. 193 § 1 i 2 k.p.k. art. 194 k.p.k., art. 200 § 1 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k., art. 170 § 1 pkt 2 oraz 5 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 231 § 1 k.k. i art. 247 § 1 k.k., art. 158 § 1 k.k. Autor apelacji wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia w całości, poprzez uniewinnienie oskarżonego T.

K. oraz o uzupełnienie wyroku sądu I instancji o kwestie wskazane w treści apelacji. Wyrokiem z 7 czerwca 2023 r. Sąd Okręgowy w Lublinie w sprawie o sygn. akt XI Ka 108/23 utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Kasację od wyroku złożył obrońca skazanego i zarzucił rozstrzygnięciu: rażące naruszenie prawa procesowego, które skutkowało tzw. bezwzględną przyczyną odwoławczą, tj. art. 7 k.p.k., co polegało na uznaniu kluczowego dowodu w sprawie tj. opinii biegłego z zakresu profilowania zdjęć za dowód z jednej strony za dowód wiarygodny, a z drugiej wydanie wbrew temu dowodowi wyroku skazującego, a ponadto pominięcie dwóch kluczowych dowodów w sprawie tj. dowodu z opinii biegłych z zakresu medycyny oraz z zakresu obróbki zdjęć.

Powyższe uchybienia doprowadziły w ocenie obrońcy do zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. tj. sprzeczności w treści orzeczenia, które uniemożliwiało jego wykonanie, polegające na niezgodności w treści uzasadnienia wyroku z treścią samego orzeczenia.Autor kasacji podnosząc powyższy zarzut wniósł o uchylenie wyroków: sądu II instancji tj. wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 30 maja 2022 r., IV Wydziału Karnego Odwoławczego, IV Ka 2104/21 oraz sądu I instancji tj. wyroku Sądu Rejonowego w Rykach z dnia 25 października 2022 r., II Wydziału Karnego, II K 214/19 i przekazanie sprawy sądowi II instancji do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja obrońcy skazanego T. K. okazała się oczywiście bezzasadna. W pierwszej kolejności wskazać należy, że stosownie do dyspozycji art. 523 § 1 i 2 k.p.k., kasację na korzyść skazanego strony procesowe mogą wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, bądź też z powodu wystąpienia uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. Ograniczenie to nie dotyczy jedynie podmiotów specjalnych wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 k.p.k.).Wobec powyższego, skoro kasacja nie pochodzi od jednego z podmiotów szczególnych (Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka) oraz w wyniku zapadłego wyroku doszło do warunkowego zawieszenia wykonania kary, dla swej dopuszczalności powinna opierać się wyłącznie na zarzucie wystąpienia jednej z bezwzględnych przyczyn odwoławczych wskazanych w art. 439 k.p.k.Mimo, że autor kasacji na wystąpienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej się powołuje, to ma to jednak charakter jedynie pozorny, bowiem de facto obrońca oparł kasację na zarzucie obrazy art. 7 k.p.k.

Mając na uwadze wynikające z art. art. 523 § 1 i 2 k.p.k. ograniczenia, na marginesie wskazać należy, że w sytuacji, gdy sąd odwoławczy nie uzupełniał postępowania dowodowego i nie prowadził własnej analizy zgromadzonego materiału mającej uzasadniać modyfikację wcześniejszego rozstrzygnięcia, nie mógł samoistnie naruszyć normy art. 7 k.p.k.Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego na gruncie treści przepisu art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k., o wewnętrznej sprzeczności orzeczenia można mówić wtedy, gdy w treści orzeczenia co najmniej dwa jego poszczególne rozstrzygnięcia pozostają do siebie w takiej relacji, że ich obu naraz nie da się wykonać, ponieważ powodują przeciwstawne konsekwencje prawne tak, że wykonanie jednego rozstrzygnięcia powoduje unicestwienie drugiego, prowadząc do sprzeczności logicznej (tak:

Postanowienie SN z 17.05.2023 r., III KK 182/23, LEX nr 3590992). Nie stanowi natomiast bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k., rzekoma sprzeczność wynikająca z odmiennej niż chciałby to skarżący oceny dowodów. Mając na uwadze powyższe, kasację należało oddalić jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego. [PGW] [ał]