Supreme Court dismisses request to suspend sentence execution due to family tragedy and weak evidence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the defense's request to suspend the execution of a five-year prison sentence pending cassation appeal. The defense argued that the conviction lacked a complete chain of evidence and cited severe family tragedies, including the deaths of the defendant's parents and brother, as humanitarian grounds. The court ruled that suspension requires near-certainty of acquittal and that personal family circumstances do not justify delaying a final judgment.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 532 § 1 k.p.k.; Suspension of sentence execution pending cassation is an exceptional measure requiring near-certainty of acquittal and is not justified by the defendant's personal family circumstances or weak evidence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II KK 524/24 POSTANOWIENIE Dnia 30 grudnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie R.S., skazanego za czyn z art. 156 § 1 i 3 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 30 grudnia 2024 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2023 r., II AKa 487/22, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 7 września 2022 r., XVIII K 290/21, p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Na skutek kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2023 r., II AKa 487/22, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 7 września 2022 r., XVIII K 290/21, przed Sądem Najwyższym zawisła sprawa R. S., który został uznany za winnego czynu z art. 156 § 1 i 3 k.k., za który wymierzono mu prawomocnie karę 5 lat pozbawienia wolności, a także który został uniewinniony od czynu z art. 233 § 1a k.k. Kasacja obrońcy została wniesiona na korzyść R.S., od rozstrzygnięcia skazującego.W kasacji został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego nią wyroku.
W uzasadnieniu tego wniosku obrońca wskazał, że w jego przekonaniu skazanie R.S. jest oczywiście niesłuszne. Podniósł, że nie wszystkie poszlaki stanowiące wyłączną podstawę wyroku zostały udowodnione. Niektóre z nich, na co wskazano w uzasadnieniu kasacji, są poszlakami słabymi, a co za tym idzie brak jest ich nierozerwalnego łańcucha. Obrońca podkreślił również, że –nie przesądzając zasadności kasacji – za wstrzymaniem wykonania kary przemawiają zasady humanitaryzmu, tłumacząc, że w rodzinie S. w ostatnich latach doszło do szeregu tragedii.
Najpierw zmarła matka, następnie ojciec, a teraz doszło do śmierci brata skazanego – S.S.. W rodzinie pozostały przy życiu dwie osoby – lekko upośledzona A.S. i jej brat – skazany R.S.. Na skutek złych decyzji rodziców, dom, w którym mieszkają obciążony jest długami. Wobec A.S. prowadzona jest egzekucja komornicza. Jedyną osobą, która radzi sobie z bardzo trudną sytuacją rodziny, w tym utrzymaniem domu i załatwianiem formalności, jest skazany. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku nie jest zasadny.Wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy.
O zastosowaniu tej instytucji powinna przesądzać ranga zarzutów kasacyjnych i bardzo wysoki stopień prawdopodobieństwa uchylenia orzeczenia, przy jednoczesnym uznaniu, że jego wykonywanie przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki dla osoby, której orzeczenie dotyczy (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 października 2024 r., I KK 346/24; z dnia 17 września 2024 r., V KK 368/24).Dokonywana na potrzeby rozpoznania wniosku analiza kasacji i akt tej sprawy doprowadziła Sąd Najwyższy do konkluzji, że nie ziściły się przesłanki do wstrzymania wykonania wyroku w trybie art. 532 § 1 k.p.k.
Dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji musiałoby być niemal zbliżone do pewności, oczywistości i prowadzić do konkluzji o potrzebie uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania, ewentualnie wydania innego rozstrzygnięcia, które spowoduje, że wykonywanie kary lub innych środków penalnych do czasu rozpoznania kasacji okaże się niesłuszne i odbędzie się z pokrzywdzeniem skazanego. Okoliczność ta musi być dostrzegalna już „na pierwszy rzut oka”.
Gdy trafność zarzutów podniesionych w kasacji nie jest – na tym etapie – oczywista, samo zwrócenie się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie uzasadnia odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2024 r., III KK 15/24). W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i jednoznaczność uchybień sygnalizowanych w kasacji obrońcy. Ocena zasadności podniesionych zarzutów wymagać będzie analizy dokonywanej na etapie merytorycznego jej rozpoznania.Powodu do wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku nie stanowi również sytuacja rodzinna skazanego, ujęta w uzasadnieniu wniosku jako „zasady humanitaryzmu”.
Jak słusznie podkreśla się w literaturze i orzecznictwie, jeżeli treść art. 532 § 1 k.p.k. miałaby być postrzegana jako kolejna instytucja, która służy do wstrzymania wykonania kary w postępowaniu wykonawczym tylko na podstawie przesłanek faktycznych, osobistych czy rodzinnych skazanego oraz określonych okoliczności, które czyniłyby odbycie kary nadmiernie dolegliwym w aktualnej sytuacji skazanego, to zbędne było jej lokowanie w rozdziale o kasacji (tak: J. Matras, w: Kodeks postępowania karnego. Komentarz, red. K. Dudka, Warszawa 2020, s. 1193; z orzecznictwa – por. np.: postanowienia Sądu Najwyższego z: z dnia 8 października 2024 r., II KK 381/24; z dnia 29 sierpnia 2024 r., IV KK 275/24).
Nie budzi wątpliwości, że umieszczenie tej instytucji w postępowaniu kasacyjnym przesądza, iż jej zastosowanie warunkowane jest bardzo wysokim prawdopodobieństwem uznania zasadności zarzutów kasacyjnych, a nie sytuacją osobistą, zawodową czy rodzinną skazanego.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym względzie w żadnym razie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji skarżącego od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie.Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.[WB][a.ł]