Supreme Court dismissed cassation as obviously unfounded regarding single-judge appellate panel validity during COVID-19 emergency. The court ruled the single-judge composition was legally correct under specific pandemic provisions. The defense's claim of unconstitutional single-judge proceedings was rejected based on statutory interpretation. The court held that the single-judge panel was valid for the specific case type and timing. The decision clarified the application of pandemic-related procedural rules in criminal appeals. The court found no violation of constitutional or procedural rights in the single-judge arrangement. The ruling emphasized strict adherence to the specific statutory framework during the epidemic period. The case established that single-judge panels were permissible under the emergency law for qualifying cases. The court determined the procedural defect was non-existent due to correct legal application. The judgment confirmed the lower court's single-judge composition was fully compliant with the law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ordering the defendant to bear the costs. The defense argued that a single-judge appellate panel violated constitutional and procedural rights because the prosecutor requested a heavier charge. The court determined that the single-judge composition was mandated by specific provisions of the COVID-19 Act applicable to the case's timeline and nature. Consequently, the court found no violation of the law or constitutional rights, validating the lower court's procedural handling.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 14fa ust. 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19; Art. 29 ust. 1 k.p.k.; Art. 449 § 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP: During the COVID-19 epidemic period, for criminal cases where the first-instance court used a single judge and the appeal was initiated after June 21, 2022, the appellate court must also use a single judge, rendering claims of unconstitutional single-judge composition obviously unfounded.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II KK 488/23 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie P. N.oskarżonego o przestępstwo z art. 207 § 1 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.),w dniu 8 listopada 2023 r., kasacji obrońcyod wyroku Sądu Okręgowego w Warszawiez dnia 23 lutego 2023 r., sygn. akt IX Ka 959/22zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckimz dnia 16 lutego 2022 r., sygn. akt II K 787/18 i warunkowo umarzającego postępowanie postanowił:
1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2) obciążyć oskarżonego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne. UZASADNIENIESąd Rejonowy w Grodzisku Mazowieckim, wyrokiem z 16 lutego 2022 r. uznał P. N. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 207 § 1 k.k. i skazał go na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres roku próby oraz orzekł obowiązek przeproszenia pokrzywdzonej (art. 72 § 1 pkt 2 k.k.). Po rozpoznaniu apelacji oskarżyciela publicznego (zarzucał m.in. błędną subsumpcję prawidłowo poczynionych ustaleń faktycznych i postulował zmianę kwalifikacji prawnej czynu na art. 207 § 1a k.k.) i obrońców (kwestionowali ustalenia faktyczne), Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrokiem z 23 lutego 2023 r., uznał apelacje prokuratora i jednego z obrońców za oczywiście bezzasadne i częściowo uwzględnił apelację drugiego obrońcy (wykluczył z kręgu pokrzywdzonych dwoje dzieci), zmienił zaskarżone orzeczenie i warunkowo umorzył postępowanie na okres roku próby i oddał P. N. pod dozór kuratora (art. 67 § 2 k.k.).
Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. polegającą na rażącym naruszeniu art. 29 ust. 1 k.p.k. w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP i rozpoznaniu sprawy na rozprawie apelacyjnej w składzie jednego sędziego, w oparciu o art. 14fa ust. 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID -19; rażące naruszenie art. 14fa ust. 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID -19 polegające na orzekaniu podczas rozprawy apelacyjnej w składzie jednego sędziego, w sytuacji gdy prokurator w apelacji postulował zmianę kwalifikacji prawnej czynu przypisanego P. N. na czyn z art. 207 § 1a k.k. zagrożony karą do 8 lat pozbawienia wolności.
Obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu.Prokurator Prokuratury Okręgowej w odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja okazała się oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k.Obrońca w kasacji zgłosił zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej, której upatrywał w nienależytej obsadzie Sądu odwoławczego (art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.). Zasadności tego zarzutu stwierdzić niepodobna, ponieważ spełnione zostały wszystkie przesłanki, o których mowa w art. 14fa ust. 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (zwanej specustawą COVID-19), decydujące o tym, że w zaistniałym układzie procesowym właściwym był skład sądu jednoosobowy.
Powołany przepis kategorycznie stanowi, że w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19, oraz w okresie roku po ich odwołaniu, w sprawach rozpoznawanych według przepisów ustawy z 6 czerwca 1997 r. – k.p.k. o przestępstwa zagrożone karą pozbawienia wolności, której górna granica nie przekracza 5 lat, na rozprawie apelacyjnej sąd orzeka w składzie jednego sędziego, jeżeli w pierwszej instancji sąd orzekał w takim samym składzie; później w ustawie nowelizującej i wprowadzającej ten przepis z 22 czerwca 2021 r. uściślono, że w sprawach o występek zagrożony karą nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia wolności, w których przewód sądowy na rozprawie apelacyjnej rozpoczęto najpóźniej 21 czerwca 2022 r. skład Sądu odwoławczego wyznacza art. 29 § 1 k.p.k. w zw. z art. 449 § 2 k.p.k., natomiast w razie jego rozpoczęcia dnia 22 czerwca 2021 r. lub później skład ten reguluje art. 14fa ust. 1 specustawy COVID-19.
Stan zagrożenia epidemicznego z powodu COVID-19 wprowadzono na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego i stan ten, sukcesywnie przedłużany, trwał do 1 lipca 2023 r., kiedy nastąpiło odwołanie go.Ponieważ w przedmiotowej sprawie otwarcie przewodu sądowego na rozprawie apelacyjnej nastąpiło po dniu 21 czerwca 2022 r. (wyrok zapadł 23 lutego 2023 r.), w czasie obowiązywania stanu epidemii COVID-19 (ogłoszonej rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 12 maja 2022 r.), to przy wyznaczaniu składu Sądu odwoławczego w grę wchodził wyłącznie przepis art. 14fa ust. 1 specustawy COVID-19, a nie przepis ogólny z art. 29 k.p.k. i właściwym do rozpoznania apelacji był skład jednoosobowy a nie kolegialny.
Rozpoznaniu apelacji w składzie jednoosobowym nie stała na przeszkodzie kategoria sprawy. Postępowanie apelacyjne dotyczyło sprawstwa z art. 207 § 1 k.k. Taka kwalifikacja prawna czynu została zawarta w akcie oskarżenia, tak kwalifikowany czyn przypisano mu w wyroku Sądu pierwszej instancji i Sąd odwoławczy utrzymał w mocy wyrok o tak kwalifikowany czyn. W obiegu prawnym pozostał więc wyrok skazujący P. N. za czyn z art. 207 § 1 k.k. Spełniona więc została pierwsza przesłanka z art. 14 fa ust. 1 specustawy COVID – 19 upoważniająca do procedowania w postępowaniu apelacyjnym w składzie jednoosobowym i rozpoznania sprawy o przestępstwo, którego górna granica ustawowego zagrożenia wynosi 5 lat.
Spełniony został również drugi wymóg zastosowania w tej sprawie art. 14fa ust. 1 specustawy COVID-19, mianowicie w pierwszej instancji sprawę rozpoznawał Sąd Rejonowy w składzie jednego sędziego.Powyższe ustalenia ostatecznie rozstrzygają kwestię należytej obsady Sądu Okręgowego w Warszawie, w sprawie P. N. Stwierdzić wypadało, że siłą rzeczy oczywiście nietrafna była towarzysząca zarzutowi z art. 439 k.p.k. teza o pozostałych rażących naruszeniach prawa: art. 29 k.p.k., art. 45 Konstytucji RP i art. 14 fa ust. 1 specustawą COVID-19,Z powyższych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak w dyspozytywnej części orzeczenia, a kosztami za postępowanie kasacyjne obciążył skazanego po myśli art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. [ał]