Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 48/15 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court conviction for theft due to improper legal qualification and heavier sentencing without full trial.

Numero d'incarto II KK 48/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's conviction of P. B. for theft, ordering the case to be retried regarding the defendant. The Regional Court had accepted the defendant's plea for a lighter offense but convicted him of a heavier crime with a stricter sentence without holding a full evidentiary hearing. The Court ruled this constituted a gross procedural violation because accepting a plea for a lesser offense legally obligated the court to convict only for that offense and impose the requested penalty.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 387 § 1, 2, 3 k.p.k.; When a defendant pleads guilty to a lesser offense with consent from all parties, the court must convict for that offense and impose the requested penalty; convicting for a different, heavier offense without a full trial constitutes a gross procedural violation.

Parole chiave

Generato dall'IA
plea of guilty lesser included offense gross procedural violation improper legal qualification sentencing error consent of parties retrial order

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 387 § 1 k.p.k.
złożonego przez niego na rozprawie – w trybie art. 387 § 1 k.p.k.
Art. 387 § 2 k.p.k.
postanowił na podstawie art. 387 § 2 k.p.k.
Art. 387 § 3 k.p.k.
535 § 5 k.p.k.).Sąd Rejonowy nie uzależnił uwzględnienia wniosku oskarżonego od dokonania wskazanej przez siebie zmiany, co przewiduje przepis art. 387 § 3 k.p.k.
Art. 535 § 5 k.p.k.
64 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎w dniu 18 lutego 2015 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego‎od wyroku Sądu Rejonowego w W.‎z dnia 28 czerwca 2013 r., uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej P.
Art. 58 § 3 k.k.
oskarżony oświadczył, że chce dobrowolnie poddać się karze i wniósł o wymierzenie jej – po zastosowaniu art. 58 § 3 k.k.
Art. 64 § 1 k.k.
z art. 64 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art.
Art. 278 § 1 k.k.
B.‎skazanego z art. 278 § 1 k.k. w zw.
art. 278 § 1 k.k
B.‎skazanego z art. 278 § 1 k.k.
art. 64 § 1 k.k
z art. 64 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art.
art. 535 § 5 k.p.k
64 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎w dniu 18 lutego 2015 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego‎od wyroku Sądu Rejonowego w W.‎z dnia 28 czerwca 2013 r., uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej P.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 48/15 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący)‎SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca)‎SSN Kazimierz KlugiewiczProtokolant Marta Brylińska w sprawie P. B.‎skazanego z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎w dniu 18 lutego 2015 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego‎od wyroku Sądu Rejonowego w W.‎z dnia 28 czerwca 2013 r., uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej P. B. i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania

UZASADNIENIE

P. B. został oskarżony o to, że „w dniu 3 września 2011 roku w W. na ulicy W./G., wspólnie i w porozumieniu z P. T. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia szyny tramwajowej Ri60 o wartości 549 zł na szkodę firmy Tramwaje W. sp. z o.o.”, to jest o dokonanie czynu wypełniającego dyspozycję art. 278 § 1 k.k.Po złożeniu wyjaśnień na rozprawie głównej w dniu 28 czerwca 2013 r. oskarżony oświadczył, że chce dobrowolnie poddać się karze i wniósł o wymierzenie jej – po zastosowaniu art. 58 § 3 k.k. – w wysokości 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonania nieodpłatnej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie.Prokurator i pełnomocnik pokrzywdzonego wyrazili zgodę.Sąd Rejonowy w W. postanowił na podstawie art. 387 § 2 k.p.k. uwzględnić wniosek oskarżonego o wymierzenie mu wskazanej kary, uznając że okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości, nie sprzeciwili się temu prokurator i pokrzywdzony, a pomimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości jej cele zostaną osiągnięte.Następnie Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 28 czerwca 2013 r. oskarżonego P. B. uznał za winnego zarzucanego mu czynu „z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.” i na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 58 § 3 k.k. wymierzył mu karę 12 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, orzekając o zaliczeniu okresu zatrzymania i tymczasowego aresztowania na poczet kary ograniczenia wolności oraz o zwolnieniu od ponoszenia kosztów procesu.Wyrok nie został zaskarżony i uprawomocnił się z dniem 6 lipca 2013 r.Kasację od całości wyroku na korzyść skazanego złożył Prokurator Generalny zarzucając „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego – art. 387 § 1 i 2 k.p.k., polegające na błędnym skazaniu P. B. za popełnienie przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i nieprawidłowym wymierzeniu mu kary 12 miesięcy ograniczenia wolności, pomimo uwzględnienia na podstawie art. 387 § 2 k.p.k. złożonego przez niego na rozprawie – w trybie art. 387 § 1 k.p.k.

– wniosku o wydanie wyroku skazującego za występek z art. 278 § 1 k.k. bez przeprowadzenia postępowania dowodowego i wymierzenie kary 10 miesięcy ograniczenia wolności”.Skarżący w konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej skazanego P. B. i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest oczywiście zasadna w całości, przeto mogła być uwzględniona na posiedzeniu (art. 535 § 5 k.p.k.).Sąd Rejonowy nie uzależnił uwzględnienia wniosku oskarżonego od dokonania wskazanej przez siebie zmiany, co przewiduje przepis art. 387 § 3 k.p.k.

Akceptacja wniosku oskarżonego przy zgodzie nań pozostałych stron zobowiązywała Sąd do skazania osk. P. B. za zarzucany mu czyn i wymierzenia wnioskowanej kary. Tymczasem Sąd Rejonowy uzupełnił kwalifikację prawną zachowania oskarżonego o art. 64 § 1 k.k., a następnie wymierzył mu karę 12 miesięcy ograniczenia wolności. Sąd zatem skazał oskarżonego za czyn o innej kwalifikacji i wymierzył surowszą karę od wnioskowanej, a następnie – uzgodnionej.Doszło zatem do rażącego naruszenia przepisów wskazanych w zarzucie kasacji, co miało oczywisty wpływ na treść zaskarżonego wyroku.Dlatego kasacja podlegała w całości uwzględnieniu, a więc przez podzielenie zasadności zarzutu i uwzględnienie wniosku kasacyjnego.