Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 471/18 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court's combined sentence exceeding two years for restriction of liberty due to material law violation.

Numero d'incarto II KK 471/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland quashed the lower court's decision on the combined sentence, finding it violated the statutory maximum limit for restriction of liberty. The lower court incorrectly combined sentences totaling 2 years and 6 months, whereas the law permitted only 2 years for this specific type of penalty. Consequently, the case was remanded to the regional court to recalculate the combined sentence within the legal limits.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 86 § 1 k.k.; Art. 87 k.k.: The combined sentence of restriction of liberty cannot exceed two years; a lower court ruling exceeding this limit constitutes a violation of material law requiring quashing.

Parole chiave

Generato dall'IA
combined sentence restriction of liberty material law violation statutory maximum quashing of judgment remand for retrial concurrent crimes precedenti penali rilevanti

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 86 § 1 k.k.
i art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 1.07.2015 r.
Art. 87 k.k.
i art. 87 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r., wskutek błędnego przyjęcia, iż w zbiegu realnym pozostają przestępstwa osądzone wyrokiem Sądu Rejonowego w P.
Art. 569 § 2 k.p.k.
na podstawie art. 569 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 85 k.k.
akt XIV K 531/14, co doprowadziło do wydania wyroku łącznego z rażącą obrazą prawa materialnego, a mianowicie art. 85 k.k., art.
Art. 442 § 1 k.p.k.
Przy ponownym jej rozpoznaniu Sąd ten ograniczy się do rozpoznania sprawy w zakresie przekazanym, a więc jedynie odnośnie do rozstrzygnięcia o karze łącznej, jako że rozstrzygnięcie w zakresie połączenia kar jednostkowych pozostaje prawomocne (art. 442 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 518 k.p.k.
art. 278 § 1 k.k
akt II K 240/15, za czyn z art. 278 § 1 k.k.
art. 64 § 1 k.k
art. 569 § 2 k.p.k
na podstawie art. 569 § 2 k.p.k.
art. 85 k.k
akt XIV K 531/14, co doprowadziło do wydania wyroku łącznego z rażącą obrazą prawa materialnego, a mianowicie art. 85 k.k., art.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 471/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Małgorzata Gierszon‎SSN Barbara SkoczkowskaProtokolant Marta Brylińska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Małgorzaty Kozłowskiej,‎w sprawie M. D. ‎w przedmiocie wyroku łącznego‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 17 października 2019 r.,‎kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości-Prokuratora Generalnego - na korzyść‎od prawomocnego wyroku łącznego Sądu Rejonowego w P. ‎z dnia 23 lutego 2018 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżony wyrok w jego pkt I, w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze łącznej i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w P. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIESąd Rejonowy w P. ustalił, że M.D. został skazany następującymi wyrokami:1)Sądu Rejonowego w P. z dnia 8.10.2015 r., sygn. akt II K 240/15, za czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 30 godzin miesięcznie; na poczet kary zaliczono zatrzymanie w dniach 30 i 31 grudnia 2014 r., uznając dwa dni zatrzymania za równoważne czterem dniom kary;2)Sądu Rejonowego w W. z dnia 30.09.2014 r., sygn. akt XIV K 531/14, za czyn z art. 178a § 1 k.k. popełniony 3.08.2014 r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na 2 lata próby oraz karę 50 stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 10 zł; orzeczono środek karny 3 lat zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych; postanowieniem z dnia 25.05.2016 r. zarządzono wykonanie kary warunkowo zawieszonej;3)Sądu Rejonowego w W. z dnia 15.02.2016 r., sygn. akt XIV K 681/15, za czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na karę 2 lat ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 40 godzin miesięcznie; na poczet kary zaliczono zatrzymanie w dniach 12 i 13 lipca 2015 r., uznając dwa dni zatrzymania za równoważne czterem dniom kary;4)Sądu Rejonowego w W. , sygn. akt III K 2008/94, III K 502/98, III K 164/98, VIII K 160/00, III K 1294/04, III K 1432/04, VIII K 605/05, Sądu Rejonowego w P., sygn. akt II K 844/09, II K 975/09, II K 785/10, II K 1384/10, II K 1505/11.Wyrokiem łącznym z dnia 23 lutego 2018 r., sygn. akt II K (…), Sąd Rejonowy w P. orzekł w następujący sposób:I. na podstawie art. 569 § 2 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 1.07.2015 r. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z 20.02.2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, jednostkowe kary ograniczenia wolności opisane w pkt 1) i 3) połączył i wymierzył skazanemu M.D. karę łączną 2 lat i 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 30 godzin miesięcznie;II.na podstawie art. 572 k.p.k. i art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzył postępowanie w zakresie wyroków opisanych w pkt 2) i 4);III.rozstrzygnął, że w pozostałym zakresie jednostkowe wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu;IV.zwolnił skazanego od kosztów procesu, obciążając nimi Skarb Państwa.Wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia w dniu 3 marca 2018 r.Od wyroku tego kasację wniósł Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny, zaskarżając go w całości na niekorzyść skazanego M.D..

Zarzucił mu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 572 k.p.k., poprzez umorzenie postępowania w przedmiocie objęcia węzłem kary łącznej kary 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w W. sygn. akt XIV K 531/14, co doprowadziło do wydania wyroku łącznego z rażącą obrazą prawa materialnego, a mianowicie art. 85 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 87 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r., wskutek błędnego przyjęcia, iż w zbiegu realnym pozostają przestępstwa osądzone wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z dnia 8 października 2015 r., w sprawie sygn. akt II K 240/15 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 15 lutego 2016 r. w sprawie sygn. akt XIV K 681/15, a następnie połączenie orzeczonych tymi wyrokami kar ograniczenia wolności oraz wymierzenie skazanemu M.D. kary łącznej ograniczenia wolności w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy, podczas gdy zgodnie z powołanym przepisem art. 86 § 1 k.k. kara łączna ograniczenia wolności nie może przekroczyć dwóch lat, w sytuacji gdy przestępstwo popełnione w dniu 16 kwietnia 2013 roku osądzone wyrokiem II K 240/15 Sądu Rejonowego w P. z dnia 8 października 2015 r. pozostawało w zbiegu realnym z przestępstwem osądzonym wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 30 września 2014 r., sygn. akt.

XIV K 531/14, który to wyrok był jednocześnie pierwszym, w rozumieniu art. 85 k.k., chronologicznie wyrokiem dla tej grupy wyroków, a zatem połączeniu podlegały: kara 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem sygn. akt XIV K 531/14 Sądu Rejonowego w W. oraz kara 10 miesięcy ograniczenia wolności orzeczona wyrokiem sygn. akt II K 240/15 Sądu Rejonowego w P., co obligowało sąd do wymierzenia kary łącznej pozbawienia wolności.W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.Na rozprawie kasacyjnej prokurator dokonał modyfikacji kasacji przez ograniczenie zakresu jej zaskarżenia tylko co do rozstrzygnięcia o karze łącznej i w związku z tym zmienił kierunek zaskarżenia na korzyść skazanego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja w zmodyfikowanym kształcie poprzez wskazanie na naruszenie prawa materialnego z uwagi na orzeczenie przez Sąd Rejonowy kary łącznej ograniczenia wolności w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy, co stanowiło rażącą obrazę art. 86 § 1 k.k., okazała się zasadna.Rację ma skarżący, że Sąd Rejonowy wymierzając M.D. karę łączną w wysokości 2 lat i 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 30 godzin miesięcznie w ewidentny sposób naruszył art. 86 § 1 k.k., zezwalający na orzeczenie kary łącznej ograniczenia wolności w wymiarze jedynie do lat 2.Dlatego też Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w P. w jego pkt I w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze łącznej i w tej tylko części przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

Przy ponownym jej rozpoznaniu Sąd ten ograniczy się do rozpoznania sprawy w zakresie przekazanym, a więc jedynie odnośnie do rozstrzygnięcia o karze łącznej, jako że rozstrzygnięcie w zakresie połączenia kar jednostkowych pozostaje prawomocne (art. 442 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.). Będzie miał przy tym na względzie, aby wymierzona kara łączna odpowiadała wymogom przepisów prawa materialnego.Z tych wszystkich względów orzeczono, jak w wyroku. as