Criminal appeal dismissed as obviously groundless for addressing first-instance facts instead of appellate errors.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defense's cassation appeal as obviously groundless because it challenged factual findings from the first instance rather than legal errors in the appellate court. The defense argued violations of procedural rights and improper fact-finding regarding the victim's death, but the Supreme Court noted these issues were already fully addressed by the appellate court. Consequently, the appeal was rejected because cassation is strictly limited to reviewing errors of law, not factual determinations made at lower levels.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 410 § 1 k.p.k.; Art. 457 § 2 k.p.k.: Cassation proceedings may not challenge factual findings established in the first instance; they are limited to reviewing errors of law committed by the appellate court.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 43/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpkpo rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 marca 2013 r.,sprawy R. K.skazanego z art. 148 § 1 kkz powodu kasacji obrońcy skazanegood wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 lipca 2012 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego z dnia 22 marca 2012 r., p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. zwolnić skazanego R. K. od ponoszenia kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Kasację obrońcy skazanego należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym. Kasacja zawiera następujące zarzuty:art. 6 k.p.k., przez nieuwzględnienie wniosku obrońcy o powołanie biegłego z zakresu medycyny sądowej,art. 7 k.p.k., przez dokonanie oceny zeznań świadków i wyjaśnień współoskarżonych w sposób dowolny,art. 410 k.p.k., przez dokonanie wadliwych ustaleń co do przyczyn zgonu pokrzywdzonego,art. 2 § 2, art. 4, art. 5 k.p.k., poprzez przyjęcie winy skazanego, mimo konsekwentnych wyjaśnień Z. K., że skazany nie brał udziału we wrzuceniu pokrzywdzonego do wersalki,art. 457 § 2 k.p.k., poprzez nierozważenie i nieustosunkowanie się przez Sąd Apelacyjny do wszystkich zarzutów i wniosków dowodowych podniesionych w apelacji, przede wszystkim o powołanie biegłego sądowego z dziedziny medycyny sądowej w celu ustalenia przyczyny zgonu.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Zacząć należy od stwierdzenia, że wszystkie, poza ostatnim, zarzuty zawarte w kasacji sformułowane zostały sposób podobny jak w apelacji.
Co istotne, zarzuty te odnoszą się do ustaleń faktycznych dokonanych w Sądzie I instancji, a zaaprobowanych przez Sąd odwoławczy, a zatem dotyczą one postępowania przed Sądem I instancji. Takie sformułowanie zarzutów kłóci się z istotą kasacji, który to nadzwyczajny środek zaskarżenia może podnosić zasadniczo błędy popełnione w postępowaniu odwoławczym, a ponadto tylko errores iuris, a nie errores facti. Sąd Najwyższy nie ma wątpliwości, że kasacja zmierza wyłącznie do powtórzenia kontroli instancyjnej w zakresie ustaleń faktycznych.Jedyny zarzut o charakterze kasacyjnym, tj. zarzut nierozważenia i nieustosunkowania się przez Sąd Apelacyjny do wszystkich zarzutów apelacji, okazał się zaś zarzutem bezzasadnym.
Zarzuty wyliczone wyżej w tiret 2 i 4, zostały rozważone przez sąd odwoławczy na s. 16-17 uzasadnienia wyroku, zaś zarzuty dotyczące opinii biegłego, tj. wyliczone wyżej w tiret 1 i 3, zostały rozważone przez sąd odwoławczy na s. 18-20 uzasadnienia. Także kwestia przypisania zamiaru zabójstwa została przeanalizowana na s. 21 i n. uzasadnienia. Na marginesie należy tylko dodać, że wszystkie te rozważania Sądu odwoławczego Sąd Najwyższy uznaje za poprawne, rzeczowe i przekonywające.Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.