Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 421/23 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court verdict for failing to impose mandatory vehicle ban under Art. 94 Criminal Offenses Code.

Numero d'incarto II KK 421/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's order for failing to impose a mandatory vehicle ban on the defendant. The Regional Court convicted the driver of operating a vehicle with a suspended license but omitted the compulsory ban required by the Criminal Offenses Code. The Court ruled that the omission constituted a serious violation of the statutory obligation to specify the ban's duration and scope, necessitating the case's remittal for a complete judgment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 94 § 3 k.w.; Art. 29 § 1 i 2 k.w.: In cases of driving with a suspended license, the court is obligated to impose a mandatory ban on driving motor vehicles, and failure to do so constitutes a serious violation of law requiring the quashing of the verdict.

Parole chiave

Generato dall'IA
Criminal Offenses Code suspended license mandatory vehicle ban serious violation of law quashing of verdict remittal to lower court driving prohibition guida nonostante revoca della patente

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 94 § 3 k.w.
Prokurator Generalny wniósł kasację na niekorzyść ukaranego, w części dotyczącej orzeczenia o karze, podnosząc zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów prawa materialnego – art. 94 § 3 k.w. w zw.
Art. 29 § 1 i 2 k.w.
akt V W 1075/22, uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej braku rozstrzygnięcia o zakazie prowadzenia pojazdów (art. 29 § 1 i 2 k.w.) i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Art. 3 pkt 9 lit. c ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw
– oznacza wskazanie czasu trwania tego środka karnego oraz określenie rodzaju pojazdu, którego zakaz ma dotyczyć.Należy zauważyć, że aktualne brzmienie powołanego przepisu zostało mu nadane na mocy art. 3 pkt 9 lit.
art. 535 § 5 k.p.k
94 § 1 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 28 listopada 2023 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść ukaranego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 31 lipca 2023 roku, sygn.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 421/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 listopada 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz KlugiewiczProtokolant Dorota Szczerbiak w sprawie J.K., ukaranego z art. 94 § 1 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 28 listopada 2023 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść ukaranego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 31 lipca 2023 roku, sygn. akt V W 1075/22, uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej braku rozstrzygnięcia o zakazie prowadzenia pojazdów (art. 29 § 1 i 2 k.w.) i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIESąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie wyrokiem nakazowym z dnia 31 lipca 2023 roku, sygn. akt V W 1075/22, uznał J.K. za winnego tego, że w dniu 9 stycznia 2022 roku, ok. godz. 21:35 w W., przy skrzyżowaniu ulic […], prowadził pojazd m-ki […] o nr rej. […], pomimo zatrzymanego dokumentu prawa jazdy,tj. wykroczenia z art. 94 § 1 k.w., za które wymierzono mu karę grzywny w wysokości 1500 złotych.Wobec niewniesienia sprzeciwu przez strony, wyrok ten uprawomocnił się w dniu 18 sierpnia 2023 r. (k. 21).Pismem z dnia 4 września 2023 r.

Prokurator Generalny wniósł kasację na niekorzyść ukaranego, w części dotyczącej orzeczenia o karze, podnosząc zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów prawa materialnego – art. 94 § 3 k.w. w zw. z art. 29 § 1 i 2 k.w., polegającego na nieorzeczeniu wobec obwinionego J.K. obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, do czego zgodnie z treścią przywołanych przepisów, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r. Sąd był zobowiązany w sytuacji uznania obwinionego za winnego popełnienia, w dniu 9 stycznia 2022 r., wykroczenia z art. 94 § 1 k.w.Na podstawie tak sformułowanego zarzutu Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co uprawniało do jej rozpoznania na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Nie budzi bowiem wątpliwości to, że zgodnie z art. 94 § 3 k.w. w razie popełnienia wykroczenia, o którym mowa w § 1, orzeka się zakaz prowadzenia pojazdów.

Przepis ten nakłada zatem na sąd orzekający obowiązek orzeczenia ww. zakazu, co – biorąc pod uwagę treść art. 29 § 1 i 2 k.w. – oznacza wskazanie czasu trwania tego środka karnego oraz określenie rodzaju pojazdu, którego zakaz ma dotyczyć.Należy zauważyć, że aktualne brzmienie powołanego przepisu zostało mu nadane na mocy art. 3 pkt 9 lit. c ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2021.2328) i zaczęło obowiązywać od 1 stycznia 2022 r. W realiach rozpoznawanej sprawy Sąd Rejonowy, uznając J.K. za winnego wykroczenia z art. 94 § 1 k.w., popełnionego 9 stycznia 2022 r., a zatem już po wejściu w życie ww. nowelizacji Kodeksu wykroczeń, powinien był obligatoryjnie orzec zakaz prowadzenia pojazdów.

Zaniechanie wykonania tego obowiązku doprowadziło do rażącej obrazy art. 94 § 3 k.w. w zw. z art. 29 § 1 i 2 k.w., co implikowało konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku w części dotyczącej braku rozstrzygnięcia o zakazie prowadzenia pojazdów (art. 29 § 1 i 2 k.w.), i przekazania sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie do ponownego rozpoznania. Dodać na marginesie należy, że trafnie w kasacji wskazano, z powołaniem się na dorobek orzeczniczy Sądu Najwyższego, iż biorąc pod uwagę funkcjonalny związek pomiędzy popełnieniem danego wykroczenia a zakresem mającego zostać orzeczonego środka karnego, zakaz prowadzenia pojazdów orzekany w niniejszej sprawie powinien dotyczyć pojazdów mechanicznych (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2019 r., sygn. akt III KK 222/18, LEX nr 2691576; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt III KK 234/18, LEX nr 2687812).Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku. [SzK] [ał]