Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 369/16 Generato dall'IA

Customs office's appeal dismissed as inadmissible because it was filed against the accused without legal basis.

Numero d'incarto II KK 369/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the customs office's cassation appeal without further examination due to procedural inadmissibility. Although the office argued the lower court violated tax penalty calculation rules by setting the daily fine too low, the court found the appeal procedurally flawed. Since the cassation was filed against the accused rather than in their favor, it violated the strict requirement that such appeals only be permitted upon acquittal or dismissal of charges.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 523 § 3 k.p.k.; Art. 521 k.p.k.: A cassation appeal filed against the accused is inadmissible unless based on acquittal or dismissal of charges, as the prosecution authority lacks standing to initiate such proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation inadmissibility appeal against accused procedural standing tax penalty fine customs office appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 523 § 3 k.p.k.
Zgodnie z art. 523 § 3 k.p.k. kasację na niekorzyść skazanego można wnieść jedynie w razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania.
Art. 521 k.p.k.
Urząd Celny nie zalicza się także do kręgu podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k., których powyższe ograniczenia nie dotyczą.W związku z powyższym, zgodnie z art.
Art. 531 § 1 k.p.k.
521 k.p.k., których powyższe ograniczenia nie dotyczą.W związku z powyższym, zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 530 § 2 k.p.k.
z art. 530 § 2 k.p.k., kasację Urzędu Celnego w P.
Art. 523 k.p.k.
zarzucając, na podstawie art. 523 k.p.k. oraz art.
Art. 526 § 1 k.p.k.
oraz art. 526 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 113 § 1 k.k.s.
z art. 113 § 1 k.k.s., „rażące naruszenie prawa materialnego wyrażające się w niezastosowaniu norm prawa karnego skarbowego dotyczących wymiaru kary zgodnie z art.
Art. 23 § 3 k.k.s.
Zdaniem skarżącego, Sąd odwoławczy obniżając wysokość stawki dziennej grzywny do 50 złotych rażąco naruszył przepis art. 23 § 3 k.k.s.
Art. 439 k.p.k.
523 § 4 pkt 1 k.p.k., bowiem kasacja nie zawiera zarzutu zaistnienia uchybień przewidzianych w art. 439 k.p.k. Urząd Celny nie zalicza się także do kręgu podmiotów wymienionych w art.
art. 54 § 2 k.k
skazanego z art. 54 § 2 k.k.s.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 369/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik na posiedzeniu bez udziału stron po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 grudnia 2016 r., z urzędu w sprawie R. B. skazanego z art. 54 § 2 k.k.s. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez Urząd Celny w P.od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt IV Ka (...), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w O. z dnia 29 października 2015 r., sygn. akt II K (…), p o s t a n o w i ł 1. pozostawić kasację bez rozpoznania;

2. kosztami postępowania kasacyjnego obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w O. z dnia 29 października 2015 r., sygn. akt II K (…), R. B. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa skarbowego z art. 54 § 2 k.k.s. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s., za co na podstawie art. 54 § 2 k.k.s. wymierzono mu karę grzywny w wysokości 500 stawek dziennych, przy ustaleniu jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych.Po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego, Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt IV Ka (…), zmienił zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że obniżył wysokość jednej stawki dziennej grzywny do kwoty 50 zł, a w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego, bez wskazania zakresu zaskarżenia, wywiódł, bez wskazania kierunku zaskarżenia, Urząd Celny w P. zarzucając, na podstawie art. 523 k.p.k. oraz art. 526 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s., „rażące naruszenie prawa materialnego wyrażające się w niezastosowaniu norm prawa karnego skarbowego dotyczących wymiaru kary zgodnie z art. 23 § 3 k.k.s.” W następstwie tego zarzutu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku „odnośnie wysokości jednej stawki dziennej wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w P. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest niedopuszczalna z mocy prawa i nie powinna zostać przyjęta przez Sąd Okręgowy w P..Mimo braku wskazania we wstępnej części kasacji kierunku zaskarżenia jest oczywiste, że nadzwyczajny środek zaskarżenia wywiedziony został na niekorzyść skazanego.

Wynika to z zestawienia treści zarzutu z uzasadnieniem kasacji. Zdaniem skarżącego, Sąd odwoławczy obniżając wysokość stawki dziennej grzywny do 50 złotych rażąco naruszył przepis art. 23 § 3 k.k.s. stanowiący, że stawka dzienna grzywny nie może być niższa od jednej trzydziestej części minimalnego wynagrodzenia, co w realiach rozważanej sprawy stanowić miało kwotę 53,33 złotych. Jasne jest więc, że zastosowanie tak wyłożonego przepisu musiałoby doprowadzić do pogorszenia sytuacji procesowej skazanego w związku z koniecznością efektywnego zaostrzenia kary.

Wywodząc kasację na niekorzyść skazanego Urząd Celny w P. nie dostrzegł jednak, że nie jest uprawniony do dokonania tej czynności procesowej. Zgodnie z art. 523 § 3 k.p.k. kasację na niekorzyść skazanego można wnieść jedynie w razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania. Żadna z tych przyczyn w rozważanej sprawie nie zaistniała. W sprawie nie występuje także wyjątek wynikający z art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k., bowiem kasacja nie zawiera zarzutu zaistnienia uchybień przewidzianych w art. 439 k.p.k. Urząd Celny nie zalicza się także do kręgu podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k., których powyższe ograniczenia nie dotyczą.W związku z powyższym, zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k., kasację Urzędu Celnego w P. należało pozostawić bez rozpoznania, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć Skarb Państwa.