Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 359/13 Generato dall'IA

Supreme Court quashes regional court penalty order for bicycle ban due to prosecutor's consent covering only vehicle bans.

Numero d'incarto II KK 359/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the regional court's penalty order regarding the prohibition of riding bicycles, remanding the case for a new decision. The prosecutor had agreed to a ban on all motor vehicles excluding category T, but the court imposed a ban on bicycles instead. The court ruled that the trial judge was bound by the prosecutor's consent and must have sought modification or a full trial when the proposed penalty differed from the agreement.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 335 § 1 k.p.k.; Art. 343 § 7 k.p.k.; Art. 523 § 1 k.p.k.: When a court imposes a penalty or measure not agreed upon by the parties, it violates procedural law and must either seek modification or conduct a full trial.

Parole chiave

Generato dall'IA
prosecutor consent bicycle ban procedural violation penalty order remand for retrial

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 335 § 1 k.p.k.
z art. 335 § 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wniosku prokuratora o skazanie D.
Art. 343 § 7 k.p.k.
zarzucił rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa procesowego to jest art. 343 § 7 k.p.k. w zw.
Art. 523 § 1 k.p.k.
Na zasadzie art. 523 § 1 k.p.k., art.
Art. 526 § 1 k.p.k.
523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. oraz art.
Art. 537 § 1 k.p.k.
oraz art. 537 § 1 i 2 k.p.k.
Art. 537 § 2 k.p.k.
oraz art. 537 § 1 i 2 k.p.k.
art. 335 § 1 k.p.k
Wraz z aktem oskarżenia skierował na podstawie art. 335 § 1 k.p.k.
art. 63 § 1 k.k
wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych w kwocie po 10 zł i równocześnie na podstawie art. 63 § 1 k.k.
art. 42 § 2 k.k
zaliczył na poczet tej kary okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniach 7 i 8 lipca 2013 r.;- na podstawie art. 42 § 2 k.k.
art. 63 § 2 k.k
orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia rowerów na okres 2 lat, z wyłączeniem pojazdów do prowadzenia, których uprawnia kategoria „T” prawa jazdy i równocześnie na podstawie art. 63 § 2 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
V KK 17/13
Supreme Court quashes sentence for fine imposed under wrong drug law article without trial.
III KK 129/07
wyrok SN z 19 kwietnia 2013 r., V KK 17/13, wyrok SN z 20 czerwca 2007 r., III KK 129/07).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 359/13 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Małgorzata Gierszon‎SSA del. do SN Mariusz MłoczkowskiProtokolant Marta Brylińska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Zbigniewa Siejbika‎w sprawie D. S.‎skazanego z art. 178a § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 17 czerwca 2014 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego‎od wyroku Sądu Rejonowego w P.‎z dnia 26 września 2013 r., uchyla punkt 2 zaskarżonego wyroku dotyczący środka karnego i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w P. do ponownego rozpoznania.

U Z A S A D N I E N I EProkurator oskarżył D. S. o popełnienie czynu z art. 178a § 1 k.k., polegającego na tym, że w dniu 7 lipca 2013 r. w miejscowości A., znajdując się w stanie nietrzeźwości (1,07 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) kierował samochodem osobowym marki Mercedes Benz 208 w ruchu lądowym. Wraz z aktem oskarżenia skierował na podstawie art. 335 § 1 k.p.k. wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionej z oskarżonym kary grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych w kwocie po 10 zł oraz środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych z wyłączeniem kategorii „T” przez okres 2 lat.Sąd Rejonowy, uwzględniając powyższy wniosek, wyrokiem z dnia 26 września 2013 r. uznał D.

S. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to:- na mocy art. 178a § 1 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych w kwocie po 10 zł i równocześnie na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył na poczet tej kary okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniach 7 i 8 lipca 2013 r.;- na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia rowerów na okres 2 lat, z wyłączeniem pojazdów do prowadzenia, których uprawnia kategoria „T” prawa jazdy i równocześnie na podstawie art. 63 § 2 k.k. zaliczył na poczet środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 7 lipca 2013 r.;- na mocy art. 627 k.p.k. i art. 3 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych obciążył go w całości kosztami sądowymi.Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 4 października 2013 r.Od powyższego wyroku w zakresie orzeczenia o środku karnym kasację na niekorzyść D.

S. złożył Prokurator Generalny. Na zasadzie art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. oraz art. 537 § 1 i 2 k.p.k. zarzucił rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa procesowego to jest art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wniosku prokuratora o skazanie D. S. bez przeprowadzania rozprawy i wymierzenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia rowerów z wyłączeniem prowadzenia pojazdów, do których uprawnia kategoria „T” prawa jazdy, podczas gdy wniosek prokuratora uprzednio uzgodniony z oskarżonym obejmował zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, z wyłączeniem pojazdów, do których prowadzenia uprawnia kategoria „T” prawa jazdy.W tym stanie rzeczy autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w punkcie 2 części dyspozytywnej i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja zasługuje na uwzględnienie.Nie ulega wątpliwości, że prokurator może umieścić w akcie oskarżenia wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionej z oskarżonym kary lub środka karnego, na zasadzie określonej w art. 355 § 1 k.p.k.

Poza sporem jest również, że sąd orzekający jest związany treścią uzgodnień pomiędzy oskarżonym a oskarżycielem publicznym i nie może wydać wyroku skazującego wbrew lub ponad te uzgodnienia (por. wyrok SN z 19 kwietnia 2013 r., V KK 17/13, wyrok SN z 20 czerwca 2007 r., III KK 129/07). W niniejszej sprawie Sąd orzekający przeoczył fakt związania go wnioskiem prokuratora złożonym w trybie art. 335 § 1 k.p.k. Obowiązkiem Sądu było wydanie wyroku skazującego w pełni zgodnego z wnioskiem prokuratora o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy.

Zgodność ta powinna zachodzić nie tylko w zakresie orzeczenia o karze, lecz także w zakresie orzeczenia o środku karnym. Jeżeli zaś Sąd wniosku w zaproponowanym kształcie nie akceptował winien był zwrócić się do stron o jego zmodyfikowanie, bądź skierować sprawę do rozpoznania na zasadach ogólnych zgodnie z art. 343 § 7 k.p.k. Skoro Sąd Rejonowy tego nie uczynił, to tym samym w zakresie orzeczenia o nieuzgodnionym środku karnym dopuścił się rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku (art. 523 § 1 k.p.k.) naruszenia przepisów prawa procesowego, wskazanych w zarzucie kasacyjnym.Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy uchylił punkt 2 zaskarżonego wyroku i przekazał sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

W jego toku Sąd ten uwzględni uwagi Sądu kasacyjnego, a zatem orzeknie środek karny zgodnie z wnioskiem prokuratora o skazanie bez przeprowadzania rozprawy skoro uwzględnił już ten wniosek co do kary.Podsumowując, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.