Supreme Court dismisses request to suspend execution of criminal sentence pending cassation appeal.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland rejected the defense's request to suspend the execution of a criminal sentence while a cassation appeal was pending. The defense argued for suspension based on procedural errors, but the court held that such an extraordinary measure requires specific circumstances showing a high probability of the appeal's success and severe, irreversible consequences from immediate execution. Since the defense failed to provide concrete evidence of these exceptional conditions beyond subjective assessments, the court ruled that the right to execute the judgment must be preserved.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 532 § 1 k.p.k.; Art. 9 k.k.w.: The institution of suspending execution of a judgment pending cassation is exceptional and requires specific, unambiguous circumstances demonstrating a high probability of the appeal's success and the occurrence of uniquely grievous and practically irreversible consequences for the defendant.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II KK 354/25 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Stanisław Stankiewicz w sprawie K. B. i T. D. skazanych z art. 258 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 września 2025 r., wniosku obrońcy skazanego K. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2024 r., sygn. akt II AKa 523/22, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 25 maja 2022 r., sygn. akt V K 192/18, na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
W kasacji obrońcy skazanego K. B., podnoszącej zarzuty rażącego naruszenia prawa procesowego, sformułowano również wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia – do czasu rozpoznania kasacji. W ocenie autora wniosku za jego zasadnością przemawia charakter podniesionych uchybień.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek obrońcy nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji.
Instytucja wstrzymania wykonania wyroku ma niewątpliwie charakter wyjątkowy, wprowadza bowiem odstępstwo od zasady niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń (vide art. 9 k.k.w.), a wobec tego nie podlega wykładni rozszerzającej, zaś sama czynność procesowa wniesienia kasacji, nie stanowi dostatecznej podstawy do zastosowania tej szczególnej instytucji. Łączy się to bowiem z faktem, że kasacja przysługuje od prawomocnego wyroku, a więc orzeczenia objętego prawnym domniemaniem prawidłowości zawartych w nim rozstrzygnięć.
Wprawdzie przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie formułuje przesłanek przemawiających za podjęciem takiej decyzji, jednakże w orzecznictwie prezentowane jest utrwalone stanowisko, że zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia, winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie orzeczenia, przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Do owych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę i charakter postawionych zarzutów kasacyjnych i ich widoczną już prima facie zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia wniesionej skargi, gdyż w takiej sytuacji wykonanie orzeczenia przed rozpoznaniem kasacji, zwłaszcza w zakresie kary, spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne i nieodwracalne następstwa.
Tego rodzaju skutki mogą zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza wniesionej kasacji świadczy o jej zasadności, a tym samym o konieczności uchylenia zaskarżonego nią wyroku.W świetle powyższych uwarunkowań, dokonując wstępnej kontroli kasacji wniesionej na rzecz K. B. i w niczym nie przesądzając oczywiście ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, które nastąpi po merytorycznym rozpoznaniu skargi kasacyjnej, Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do uznania, że w sprawie zaistniały przesłanki do zastosowania wyjątkowej instytucji z art. 532 § 1 k.p.k.
Zresztą to skarżący powinien odrębnie, w powiązaniu z formułowanymi w kasacji zarzutami, przedstawić dodatkową argumentację i wykazać właśnie szczególnymi oraz jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami, wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia podniesionych zarzutów, a tym samym i nieodwracalnych skutków wykonania już obecnie prawomocnie orzeczonej kary. Tymczasem w przedmiotowej sprawie obrońca, poza przywołaniem poglądu wyrażonego w doktrynie i orzecznictwie oraz podkreśleniem, iż „uchybienia Sądu Apelacyjnego są istotne”, nie ujawnił owych szczególnych i jednoznacznych w swej wymowie okoliczności wskazujących, że wykonanie kary przed rozpoznaniem wniesionej skargi, rzeczywiście spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki.
Sama bowiem subiektywna ocena obrońcy co do zasadności podniesionych w kasacji zarzutów, a w konsekwencji nietrafności zapadłego wobec skazanego orzeczenia, nie wystarcza do pozbawienia prawomocnego wyroku waloru wykonalności. Z kolei afirmowane w kasacji uchybienia, akcentujące rażącą obrazę przepisów postępowania (art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 435 k.p.k. oraz art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 1 i 2 k.p.k.), mającą wpływ na treść orzeczenia - muszą zostać szczegółowo przeanalizowane przez Sąd Najwyższy na rozprawie kasacyjnej.
Rzecz jasna takiej gruntownej oceny nie można dokonywać na przedpolu merytorycznego rozpoznania kasacji, w sytuacji, gdy obrońca nie podnosi tego rodzaju uchybień oraz argumentów, które w sposób oczywisty, a więc bez potrzeby głębszego wnikania w całokształt materiałów sprawy, wskazywałyby na niebudzącą wątpliwości, ewidentną ich zasadność, a zatem już prima facie przekonywałyby o wysokim prawdopodobieństwie uwzględnienia kasacji.Dostrzec także należy, że w pisemnej odpowiedzi na tę skargę, prokurator wniósł o jej oddalenie jako „oczywiście bezzasadnej”, zaś w uzasadnieniu swego stanowiska podkreślił nadto, iż „wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku winien zostać nieuwzględniony”.W tym stanie rzeczy, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że na obecnym etapie brak było wystarczających podstaw do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k.
Przedmiotowe, incydentalne postąpienie w żadnej mierze nie przesądza o trafności podniesionych w skardze zarzutów i kierunku przyszłego rozstrzygnięcia w przedmiocie zasadności wniesionej kasacji.Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia wniosku, orzeczono jak na wstępie. [J.J.] [r.g.]