Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 352/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal to suspend execution of judgment due to insufficient grounds for suspension.

Numero d'incarto II KK 352/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the defense's request to suspend the execution of the final appealable judgment regarding the confiscation of art objects. The court found that the statutory prerequisites for suspension under Article 532 § 1 of the Code of Criminal Procedure were not met, as the likelihood of overturning the verdict was not near certainty. Consequently, the court determined that the execution of the accessory ruling on confiscation would not cause exceptional and irreversible harm to the defendant.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 532 § 1 k.p.k.; Suspension of execution of a final judgment requires a very high probability of overturning the verdict and exceptional irreversible harm, which was not established in this case.

Parole chiave

Generato dall'IA
suspension of execution final appealable judgment confiscation of property irreversible harm code of criminal procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 532 § 1 k.p.k.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku nie jest zasadny.Wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy.
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
37 akt SN) obrońca skazanego wniósł o rozpoznanie kasacji poza jej zarzutami wskazując, że w sprawie zaistniało uchybienie z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw
art. 263 § 2 k.k
II KK 352/24 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie M.J., skazanego za czyn z art. 263 § 2 k.k.
art. 532 § 1 k.p.k
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku nie jest zasadny.Wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.
art. 171 § 1 k.k
263 § 2 k.k., z art. 171 § 1 k.k.
art. 299 § 1 k.k
i z art. 299 § 1 k.k., za które wymierzono mu ostatecznie karę łączną 8 lat pozbawienia wolności, a także – w związku ze skazaniem za czyn kwalifikowany z art.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
37 akt SN) obrońca skazanego wniósł o rozpoznanie kasacji poza jej zarzutami wskazując, że w sprawie zaistniało uchybienie z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 439 § 1 k.p.k
Natomiast kwestia zaistnienia podstawy uchylenia wyroku z art. 439 § 1 k.p.k., z uwzględnieniem okoliczności tej konkretnej sprawy, a także okoliczności związanych z nominacją konkretnych sędziów, będzie przedmiotem rozważań w ramach merytorycznego rozpoznania kasacji (por.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2023 r., III KK 645/22
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2023 r., III KK 645/22).Dokonywana na potrzeby rozpoznania wniosku analiza kasacji i akt tej sprawy doprowadziła Sąd Najwyższy do konkluzji, że nie ziściły się przesłanki do wstrzymania wykonania wyroku w trybie art.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2021 r., V KK 129/21
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2021 r., V KK 129/21; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2021 r., IV KK 103/21) i prowadzić do wniosku o potrzebie uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania (por.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2021 r., IV KK 103/21
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2021 r., V KK 129/21; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2021 r., IV KK 103/21) i prowadzić do wniosku o potrzebie uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania (por.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18), ewentualnie wydania innego rozstrzygnięcia, które spowoduje, że wykonywanie kary do czasu rozpoznania kasacji okaże się niesłuszne i odbędzie się z pokrzywdzeniem skazanego.
uchwała składu połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. BSA I-4110-1/20
uchwała składu połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. BSA I-4110-1/20, OSNK 2020, z.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2022 r., III KK 117/22
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2022 r., V KK 54/22
III KK 645/22
Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless for tax evasion conviction under Art. 197 § 2 Criminal Code.
V KK 129/21
Supreme Court dismisses appeals for drug trafficking and recidivism as obviously unfounded, upholding lower court convictions.
IV KK 103/21
Supreme Court quashes conviction for sexual exploitation of a minor due to incorrect legal qualification of the act.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 352/24 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie M.J., skazanego za czyn z art. 263 § 2 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 17 października 2024 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2024 r., II AKa 34/23, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 15 października 2021 r., V K 221/12, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić.

Na skutek kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2024 r., II AKa 34/23, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 15 października 2021 r., V K 221/12, przed Sądem Najwyższym zawisła sprawa M.J., który został uznany za winnego czynów kwalifikowanych: z art. 263 § 2 k.k., z art. 171 § 1 k.k. i z art. 299 § 1 k.k., za które wymierzono mu ostatecznie karę łączną 8 lat pozbawienia wolności, a także – w związku ze skazaniem za czyn kwalifikowany z art. 299 § 1 k.k. – grzywnę 2000 stawek dziennych, po 2000 zł każda oraz orzeczono przepadek przedmiotów pochodzących pośrednio z przestępstwa.W kasacji zawarty został także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego nią wyroku w zakresie orzeczenia o przepadku przedmiotów, albowiem dotyczył on ruchomości w postaci dzieł sztuki, a w ocenie obrońcy wykonanie wyroku w tym zakresie wiązałoby się z nieodwracalną szkodą dla skazanego.Pismem z dnia 22 sierpnia 2024 r. (k. 37 akt SN) obrońca skazanego wniósł o rozpoznanie kasacji poza jej zarzutami wskazując, że w sprawie zaistniało uchybienie z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w związku z orzekaniem przez Sąd odwoławczy, w składzie którego zasiadali sędziowie powołani na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. 2018, poz. 3) – obrońca wskazał na udział w wydaniu wyroku SSA X.Y. i SSA X.Y.1. Z uwagi na dostrzeżenie ww. okoliczności obrońca ponownie złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku nie jest zasadny.Wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy. O zastosowaniu tej instytucji powinna przesądzać ranga zarzutów kasacyjnych i bardzo wysoki stopień prawdopodobieństwa uchylenia orzeczenia, przy jednoczesnym uznaniu, że jego wykonywanie przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki dla osoby, której orzeczenie dotyczy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2023 r., III KK 645/22).Dokonywana na potrzeby rozpoznania wniosku analiza kasacji i akt tej sprawy doprowadziła Sąd Najwyższy do konkluzji, że nie ziściły się przesłanki do wstrzymania wykonania wyroku w trybie art. 532 § 1 k.p.k.

Dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji musiałoby być niemal zbliżone do pewności, oczywistości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2021 r., V KK 129/21; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2021 r., IV KK 103/21) i prowadzić do wniosku o potrzebie uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18), ewentualnie wydania innego rozstrzygnięcia, które spowoduje, że wykonywanie kary do czasu rozpoznania kasacji okaże się niesłuszne i odbędzie się z pokrzywdzeniem skazanego.

Ma to znaczenie także przy wniosku sformułowanym „punktowo”, tak jak pierwotny wniosek zawarty w kasacji, dotyczący wyłącznie rozstrzygnięcia o przepadku przedmiotów, bowiem ewentualna zasadność wstrzymania wykonania wyroku w tym zakresie jest determinowania skutecznością zarzutów kasacji, gdyż rozstrzygnięcie w przedmiocie przepadku ma charakter akcesoryjny wobec pierwotnego rozstrzygnięcia o pociągnięciu do odpowiedzialności karnej. W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i jednoznaczność uchybień sygnalizowanych w kasacji obrońcy.

Ocena zasadności zarzutów kasacji wymagać będzie analizy dokonywanej na etapie merytorycznego jej rozpoznania.Sąd Najwyższy dostrzega, że w dodatkowym piśmie procesowym, w którym zawarto także wniosek o wstrzymanie, obrona wskazała na zaistnienie uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Skarżący wskazuje, że w składzie Sądu Apelacyjnego zasiadali sędziowie powołani na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. 2018, poz. 3). Jednakże sam fakt powołania do pełnienia urzędu sędziego sądu powszechnego w tej procedurze nie jest wystarczający do uznania, że w sprawie zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza (por. uchwała składu połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. BSA I-4110-1/20, OSNK 2020, z. 2, poz. 7; uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn. akt I KZP 2/22, OSNK 2022, z. 6, poz. 22). Natomiast kwestia zaistnienia podstawy uchylenia wyroku z art. 439 § 1 k.p.k., z uwzględnieniem okoliczności tej konkretnej sprawy, a także okoliczności związanych z nominacją konkretnych sędziów, będzie przedmiotem rozważań w ramach merytorycznego rozpoznania kasacji (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 7 lipca 2022 r., III KK 117/22; z dnia 25 lutego 2022 r., V KK 54/22).Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k.

Dodać należy, że decyzja w tym względzie w żadnym razie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji skarżącego od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie.Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. WB[a.ł] ‎