Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 346/05 Generato dall'IA

Supreme Court held daily fine combined penalties for concurrent crimes follow Art. 86 § 1 Criminal Code, not § 2.

Numero d'incarto II KK 346/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court partially quashed a Regional Court judgment regarding the combined penalty for two concurrent crimes. The defendant argued that the court violated the Criminal Code by setting a daily fine rate for the combined penalty that exceeded the highest rate used for the individual crimes. The court ruled that Article 86 § 2 of the Criminal Code applies only to combined penalties in a single joint verdict, not for concurrent crimes decided in one ruling, thereby upholding the lower court's error in applying that specific provision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 85 k.k.; Art. 86 § 1 k.k.; Art. 86 § 2 k.k.: The provisions of Article 86 § 2 of the Criminal Code apply exclusively to combined penalties imposed in a joint verdict, whereas combined penalties for concurrent crimes must be calculated in accordance with Article 86 § 1.

Parole chiave

Generato dall'IA
combined penalty concurrent crimes daily fine rate joint verdict Criminal Code procedural error Supreme Court

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 85 k.k.
Na podstawie art. 85 k.k. i art.
Art. 86 § 1 k.k.
85 i art. 86 § 1 k.k., natomiast
Art. 86 § 2 k.k.
przepis art. 86 § 2 k.k. ma zastosowanie tylko w wypadku orzekania takiej
Art. 33 § 3 k.k.
ustalona według kryterium wyrażonego w art. 33 § 3 k.k., a jest nim
Art. 47 § 1 k.k.
Ponadto orzekł – na podstawie art. 47 § 1 k.k. – świadczenie pieniężne w kwocie 500 zł na rzecz centrum Zdrowia Dziecka.
Art. 157 § 2 k.k.
oraz opisanego w dyspozycji art. 157 § 2 k.k. Za każde z nich Sąd
Art. 226 § 1 k.k.
Sąd Najwyższy w sprawie Łukasza B., oskarżonego z art. 226§ 1 k.k.
Art. 521 k.p.k.
Kasację od tego wyroku wniósł – na podstawie art. 521 k.p.k. – Prokurator Generalny na korzyść oskarżonego, zaskarżając wyrok w części
art. 86 § 1 k.k
85 i art. 86 § 1 k.k., natomiast
art. 86 § 2 k.k
przepis art. 86 § 2 k.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

WYROK Z DNIA 3 LUTEGO 2006 R.

II KK 346/05

Karę łączną grzywny, wymierzaną w stawkach dziennych, sąd orzeka

z uwzględnieniem reguł określonych w art. 85 i art. 86 § 1 k.k., natomiast

przepis art. 86 § 2 k.k. ma zastosowanie tylko w wypadku orzekania takiej

kary w wyroku łącznym.

Przewodniczący: sędzia SN E. Sadzik.

Sędziowie SN: A. Siuchniński, J. Skwierawski (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy w sprawie Łukasza B., oskarżonego z art. 226§ 1 k.k.

i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 3 lutego

2006 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść

oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 1 września 2005 r.,

u c h y l i ł wyrok w części, w jakiej orzeczono w nim o karze łącznej (pkt

III wyroku) i w tym zakresie p r z e k a z a ł sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w P.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w P. wyrokiem z dnia 1 września 2005 r. uznał Łukasza B. za winnego popełnienia dwóch przestępstw: określonego w art. 226

§ 1 k.k. oraz opisanego w dyspozycji art. 157 § 2 k.k. Za każde z nich Sąd

orzekł karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych w wysokości po 10

zł. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 2 k.k. Sąd połączył orzeczone kary i

ustalił karę łączną grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych w wysokości

po 15 zł. Ponadto orzekł – na podstawie art. 47 § 1 k.k. – świadczenie pieniężne w kwocie 500 zł na rzecz centrum Zdrowia Dziecka.

Wyrok, niezaskarżony przez żadną ze stron procesowych, uprawomocnił się w dniu 9 września 2005 r.

Kasację od tego wyroku wniósł – na podstawie art. 521 k.p.k. – Prokurator Generalny na korzyść oskarżonego, zaskarżając wyrok w części

dotyczącej orzeczenia o karze. W kasacji sformułowano zarzut rażącego

naruszenia art. 86 § 2 k.k., polegającego na „wymierzeniu (...) kary łącznej

grzywny z zastosowaniem w niej wysokości stawki dziennej przekraczającej wysokość stawek dziennych ustalonych przy wymiarze grzywny za podlegające łączeniu kary cząstkowe”, wnosząc o uchylenie wyroku w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego, mimo błędnego wskazania naruszonego przepisu prawa materialnego, uznana została za oczywiście zasadną, ponieważ w jej uzasadnieniu trafnie wskazano istotę uchybienia

Sądu.

Ustalenie w jednym wyroku różnych wysokości stawek dziennych

grzywny rażąco narusza prawo materialne. Zasadności tego stwierdzenia

nie zmienia fakt, że wymierzając kary za poszczególne pozostające w

zbiegu realnym przestępstwa Sąd ustalił taką samą wysokość stawki, a inną stawkę przyjął jedynie w orzeczeniu o karze łącznej grzywny. Niezależnie bowiem od sprzeczności takiego rozstrzygnięcia z art. 86 § 1 k.k., z którego wynika, że granice kary łącznej grzywny orzekanej w stawkach wyznacza liczba stawek, a nie ich wysokość – rozstrzygnięcie to razi również

nieracjonalnością. Wysokość stawki jest przecież w określonej sprawie

ustalona według kryterium wyrażonego w art. 33 § 3 k.k., a jest nim

wszechstronnie oceniona sytuacja majątkowa sprawcy. Jest więc oczywiste, że nie może być ona – dla potrzeb wydania określonego wyroku – różnie oceniana.

Inaczej jest w wypadku kary łącznej orzekanej w sytuacji, w której łączeniu podlegają kary orzeczone w dwóch lub więcej wyrokach. Przewidziane w art. 86 § 2 k.k. „określenie na nowo wysokości stawki dziennej”

dotyczy takiego właśnie – i tylko takiego – wypadku, bo wtedy tylko zaistnieje potrzeba określenia nowej stawki, kiedy wysokość stawek w wyrokach podlegających łączeniu, wydawanych w różnym czasie, ustalona była

ze względu na sytuację majątkową sprawcy w chwili orzekania. Postanowienia zawarte w art. 86 § 2 k.k. znajdują więc zastosowanie tylko w wypadku orzekania kary łącznej w wyroku łącznym, a nie w wypadku orzekania jej za pozostające w zbiegu realnym przestępstwa. Na marginesie jedynie zauważyć trzeba, że wyrok w zaskarżonej części byłby sprzeczny z

postanowieniami wyrażonymi w art. 86 § 2 k.k. nawet wówczas, gdyby

przyjąć błędnie – jak Sąd w niniejszej sprawie – że stanowią one podstawę

orzekania kary łącznej grzywny w odniesieniu do kar wymierzonych w jednym wyroku. Zdanie drugie tego przepisu wyraża przecież regułę, zgodnie

z którą wysokość stawki dziennej nie może przekraczać najwyższej ustalonej poprzednio stawki, a Sąd w zaskarżonym orzeczeniu stawkę tę właśnie

przekroczył.

W konkluzji: karę łączną grzywny, orzekanej w stawkach dziennych

za zbiegające się przestępstwa, sąd wymierza z uwzględnieniem reguł

określonych w art. 85 i art. 86 § 1 k.k.; postanowienia zawarte w art. 86 § 2

k.k. znajdują zastosowanie jedynie w wypadku orzekania takiej kary, jako

kary łącznej w wyroku łącznym.