Supreme Court quashes appeal court verdict due to expiration of criminal liability for the offense.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the appeal court's decision to uphold a default judgment against the defendant for failing to identify a driver. The defendant argued that the appeal court failed to notice the expiration of criminal liability for the offense, which legally mandated dismissing the proceedings. The court agreed, ruling that since the offense occurred in 2013, the two-year limitation period expired in 2015 after the first-instance verdict, requiring the dismissal of the case.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 45 § 1 k.w.; Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.: Criminal liability expires upon the passage of the statutory limitation period, obligating the court to dismiss proceedings if this negative procedural prerequisite exists, regardless of whether the appeal court raised it ex officio.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 338/16 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący)SSN Piotr Mirek (sprawozdawca)SSN Włodzimierz WróbelProtokolant Marta Brylińska w sprawie A. N.ukaranego z art. 96 § 3 k.w.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.w dniu 24 listopada 2016 r.,kasacji wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść ukaranegood wyroku Sądu Okręgowego w K.z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt IV Ka …/15 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K.z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt II W …/15, uchyla zaskarżony wyrok oraz utrzymany nim w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt II W …/15 i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. w zw. z art. 45 § k.w. umarza postępowanie, a kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIEWyrokiem zaocznym z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt II W …/15 Sąd Rejonowy w K. uznał obwinionego A. N. za winnego tego, że: w dniu 8 października 2013 r., w K., będąc właścicielem samochodu marki Mercedes o numerze rejestracyjnym […] i będąc zobowiązanym wskazać na żądanie Komendanta Straży Miejskiej w K. komu powierzył pojazd do kierowania w dniu 30.09.2013 r. o godz. 17.34 w B., nie udzielił tej wiadomości o tożsamości kierującego, który w w/w miejscu i czasie popełnił wykroczenie z art. 92a k.w. tj. czynu z art. 96 § 3 k.w. i skazał go na karę grzywny w kwocie 500 zł.Powyższy wyrok zaoczny został zaskarżony przez obrońcę obwinionego.Wyrokiem z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt IV Ka …/15, Sąd Okręgowy w K. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Od powyższego wyroku kasację wywiódł Rzecznik Praw Obywatelskich, który sformułował zarzut rażącego naruszenia art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. polegającego na utrzymaniu w mocy zaskarżonego apelacją obrońcy obwinionego wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w K., pomimo zaistnienia po zapadnięciu tegoż wyroku negatywnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia karalności wykroczenia przypisanego A.
N., obligującej Sąd odwoławczy do uchylenia wyroku zaocznego Sądu I instancji oraz umorzenia postępowania, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.W konkluzji kasacji Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w K. oraz utrzymanego nim w mocy wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w K. i umorzenie postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się zasadna w stopniu oczywistym, co uzasadniało jej rozpoznanie w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
Zgodnie z art. 45 § 1 k.w. karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu. Z kolei, w myśl art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w., nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy nastąpiło przedawnienie orzekania.Czyn przypisany A. N. wyczerpujący znamiona wykroczenia z art. 96 § 3 k.w. został popełniony w dniu 8 października 2013 r. Jego karalność ustała więc w dniu 8 października 2015 r., to jest po zapadnięciu wyroku zaocznego Sądu pierwszej instancji, na etapie postępowania międzyinstancyjnego.Sąd Okręgowy w K., dokonując w sprawie obwinionego kontroli odwoławczej, pomimo obowiązku wynikającego z art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w. w zw. z art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w., nie dostrzegł z urzędu powyższej okoliczności i zamiast uchylić zaskarżony wyrok zaoczny i postępowanie umorzyć, utrzymał go w mocy.
Zapadły w dniu 20 października 2015 r. wyrok Sądu Okręgowego obarczony jest zatem uchybieniem stanowiącym bezwzględną przyczynę odwoławczą, o której mowa w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. W tej sytuacji, wobec zaistnienia ujemnej przesłanki procesowej z art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. zaskarżony wyrok oraz poprzedzający go wyrok Sądu Rejonowego w K. należało uchylić i postępowanie w sprawie umorzyć. Mając na uwadze powyższe argumenty, rozstrzygnięto jak na wstępie. kc