Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 337/16 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal verdict due to expiration of prosecution statute of limitations during appellate proceedings.

Numero d'incarto II KK 337/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appellate court's verdict and the first-instance judgment, ordering the dismissal of the criminal proceedings against the defendant. The prosecution argued that the appeal court failed to recognize the expiration of the prosecution statute of limitations, which had occurred during the appellate stage. The court ruled that the appeal court was legally obligated to note this expiration as a procedural bar, thereby invalidating the subsequent sentencing.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 101 § 1 pkt 4 k.k.; Art. 102 k.k.; Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.; Art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.: If the prosecution statute of limitations expires during appellate proceedings, the appeal court must dismiss the case ex officio, and any subsequent sentencing is void.

Parole chiave

Generato dall'IA
prosecution statute of limitations appellate proceedings criminal procedure law expiration of time limit dismissal of proceedings

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 101 § 1 pkt 4 k.k.
przez dokonanie zmiany wyroku sądu I instancji w części dotyczącej orzeczenia o karze, mimo iż na etapie postępowania odwoławczego - w dniu 25 lipca 2015 roku - w myśl art. 101 § 1 pkt 4 k.k. i art.
Art. 102 k.k.
i art. 102 k.k., doszło do przedawnienia karalności zarzucanego oskarżonemu przestępstwa, co winno skutkować uchyleniem przez Sąd odwoławczy wyroku Sądu I instancji i umorzeniem postępowania, wobec zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej wskazanej w art.
Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. przez dokonanie zmiany wyroku sądu I instancji w części dotyczącej orzeczenia o karze, mimo iż na etapie postępowania odwoławczego - w dniu 25 lipca 2015 roku - w myśl art.
Art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.
akt IV K (...) i na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. umarza postępowanie, zaś kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.
Art. 521 § 1 k.p.k.
W pozostałym zakresie wyrok utrzymano w mocy.Od powyższego prawomocnego rozstrzygnięcia kasację w trybie art. 521 § 1 k.p.k. wniósł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, zarzucając przedmiotowemu orzeczeniu rażące naruszenie przepisów prawa procesowego - art.
Art. 535 § 5 k.p.k.
17 § 1 pkt 6 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja okazała się zasadna w stopniu umożliwiającym jej rozpoznanie w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Analiza akt sprawy wskazuje niezbicie, że czyn sprawcy został popełniony w dniu 25 lipca 2005 r.
art. 238 k.k
K., skazanego z art. 238 k.k.
art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k
akt IV K (...) i na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.
art. 233 § 1 k.k
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 k.k., za który wymierzono mu karę 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 337/16 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący)‎SSN Piotr Mirek‎SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)Protokolant Marta Brylińska w sprawie M. K., skazanego z art. 238 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 listopada 2016 r., kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 7 grudnia 2015 r., sygn. akt VI Ka (...), zmieniającego w cześci dotyczącej orzeczenia o karze wyrok Sądu Rejonowego w Warszawie z dnia 4 maja 2015 r., sygn. akt IV K (…), uchyla zaskarżony wyrok oraz wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 4 maja 2015 r., sygn. akt IV K (...) i na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. umarza postępowanie, zaś kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 4 maja 2015 r. [sygn. akt IV K (...)] M. K. został uznany winnym czynu z art. 238 k.k. w zb. z art. 233 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za który wymierzono mu karę 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 7 grudnia 2015 r. [sygn. akt VI Ka (...)] wyrok Sądu I instancji został zmieniony w ten sposób, że za zarzucany oskarżonemu M. K. czyn, na podstawie art. 233 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 37a k.k., wymierzono mu grzywnę w wysokości 80 stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych.

W pozostałym zakresie wyrok utrzymano w mocy.Od powyższego prawomocnego rozstrzygnięcia kasację w trybie art. 521 § 1 k.p.k. wniósł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, zarzucając przedmiotowemu orzeczeniu rażące naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. przez dokonanie zmiany wyroku sądu I instancji w części dotyczącej orzeczenia o karze, mimo iż na etapie postępowania odwoławczego - w dniu 25 lipca 2015 roku - w myśl art. 101 § 1 pkt 4 k.k. i art. 102 k.k., doszło do przedawnienia karalności zarzucanego oskarżonemu przestępstwa, co winno skutkować uchyleniem przez Sąd odwoławczy wyroku Sądu I instancji i umorzeniem postępowania, wobec zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej wskazanej w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.Podnosząc powyższy zarzut Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz wyroku Sądu I instancji i umorzenie wobec M.

K. postępowania - na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja okazała się zasadna w stopniu umożliwiającym jej rozpoznanie w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Analiza akt sprawy wskazuje niezbicie, że czyn sprawcy został popełniony w dniu 25 lipca 2005 r. Charakter przypisanego mu czynu, z uwagi na przewidziane zagrożenie ustawowe przesądza, że zgodnie z art. 101 § 1 pkt 4 k.k. przedawnienie karalności tego czynu powinno nastąpić z upływem lat 5 od daty jego popełnienia. W dniu 8 maja 2008 r., a więc w trakcie biegu terminu przedawnienia karalności, wszczęto postępowanie przeciwko M.

K., co z kolei, z uwagi na brzmienie art. 102 k.k., spowodowało przedłużenie tego terminu o kolejne 5 lat. Nie wystąpiła przy tym żadna z okoliczności, która przerwałaby bieg przedawnienia karalności czynu przypisanego oskarżonemu. Stosowne obliczenia prowadzą do wniosku, że upływ terminu przedawnienia karalności tego czynu nastąpił ostatecznie z dniem 25 lipca 2015 r. (łącznie po 10 latach od daty popełnienia), a wiec w trakcie postępowania apelacyjnego. Sąd odwoławczy z urzędu powinien uwzględnić tę okoliczność, stanowiącą negatywną przesłankę procesową.

Skoro tak się nie stało, to postępowanie przed tym sądem po dniu 25 lipca 2015 r. dotknięte było bezwzględną przyczyną wskazaną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.Mając na uwadze powyższe okoliczności, należało uchylić zaskarżony wyrok oraz wyrok Sądu I instancji, a następnie, na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k., umorzyć postępowanie. R. G.