Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 310/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to suspended sentence and lack of statutory grounds.

Numero d'incarto II KK 310/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defense lawyer as inadmissible under the law. The defendant was convicted of a crime punishable by a suspended prison sentence, which falls outside the scope of parties allowed to file appeals. Consequently, the court refused to recognize the legal aid fee request for drafting an inadmissible appeal, ruling that state funds cannot cover procedurally invalid actions.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 523 § 1, 2 k.p.k.; Art. 439 k.p.k.; Art. 521 k.p.k.: An appeal may be filed only by specific parties or for specific statutory defects; if the appeal is inadmissible ab initio, legal aid for its drafting is not payable by the state.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility suspended sentence limitation legal aid state funding procedural defect appeal defense lawyer remuneration

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 523 § 1, 2 k.p.k.
nie został prawomocnie skazany na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.Zatem już rodzaj wymierzonej kary ograniczał możliwość wystąpienia w tej sprawie z nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przez stronę procesową, co wprost wynika z treści art. 523 § 2 k.p.k.
Art. 439 k.p.k.
523 § 1 i 2 k.p.k., kasację na korzyść oskarżonego strony procesowe mogą wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, bądź też z powodu wystąpienia uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.
Art. 521 k.p.k.
Ograniczenie to nie dotyczy podmiotów specjalnych wymienionych w art. 521 k.p.k. W niniejszej sprawie osk.
Art. 190 § 1 k.k.
został uznany za winnego dokonania dwóch przestępstw z art. 190 § 1 k.k., popełnionych w warunkach przewidzianych w art.
Art. 91 § 1 k.k.
190 § 1 k.k., popełnionych w warunkach przewidzianych w art. 91 § 1 k.k. i skazany na karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 5 lat próby.
art. 190 § 1 k.k
skazanego z art. 190 § 1 k.k.
art. 8 § 1 k.p.k
W zarzucie kasacji wskazano na naruszenie art. 8 § 1 k.p.k., art.
art. 424 § 1 k.p.k
8 § 1 k.p.k., art. 424 § 1 k.p.k., art.
art. 433 § 2 k.p.k
424 § 1 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k., art.
art. 457 § 3 k.p.k
433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV KK 418/04 OSNwSK 2005/1/387
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17.02.2005 r., IV KK 418/04 OSNwSK 2005/1/387, z dnia 24.04 2007 r., IV KK 98/07, Lex nr 301157, z dnia 27.08.2008 r., IV KK 271/08, OSNwSK 2008/1/1710, z dnia 3.02.2014 r., III KK 276/13, OSNKW 2014, z.
IV KK 98/07
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17.02.2005 r., IV KK 418/04 OSNwSK 2005/1/387, z dnia 24.04 2007 r., IV KK 98/07, Lex nr 301157, z dnia 27.08.2008 r., IV KK 271/08, OSNwSK 2008/1/1710, z dnia 3.02.2014 r., III KK 276/13, OSNKW 2014, z.
IV KK 271/08
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17.02.2005 r., IV KK 418/04 OSNwSK 2005/1/387, z dnia 24.04 2007 r., IV KK 98/07, Lex nr 301157, z dnia 27.08.2008 r., IV KK 271/08, OSNwSK 2008/1/1710, z dnia 3.02.2014 r., III KK 276/13, OSNKW 2014, z.
III KK 276/13
Supreme Court dismisses cassation for inadmissible appeal regarding correctable sentencing errors under Polish Criminal Procedure Code.
SDI 10/14
Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of standing and improper procedural grounds.
IV KK 418/04
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17.02.2005 r., IV KK 418/04 OSNwSK 2005/1/387, z dnia 24.04 2007 r., IV KK 98/07, Lex nr 301157, z dnia 27.08.2008 r., IV KK 271/08, OSNwSK 2008/1/1710, z dnia 3.02.2014 r., III KK 276/13, OSNKW 2014, z.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 310/15 POSTANOWIENIE Dnia 16 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski w sprawie J. S. skazanego z art. 190 § 1 k.k. ‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 16 listopada 2015 r.,‎z urzędu kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 8 maja 2015 r.,‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W.‎z dnia 2 grudnia 2014 r., p o s t a n o w i ł 1. pozostawić bez rozpoznania kasację wniesioną przez obrońcę skazanego J. S. jako niedopuszczalną z mocy ustawy, 2. zwolnić skazanego od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego, 3. nie uwzględnić wniosku o przyznanie adw.

M. M. wynagrodzenia od Skarbu Państwa z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu skazanemu J. S. w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIEObrońca skazanego J. S. wniósł na jego rzecz kasację od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 8 maja 2015 r., sygn. akt […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 2 grudnia 2014 r. sygn. akt […]. W zarzucie kasacji wskazano na naruszenie art. 8 § 1 k.p.k., art. 424 § 1 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k. oraz art. 452 § 2 k.p.k., art. 453 § 2 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. w zw. z art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 366 § 1 k.p.k., a także art.167 k.p.k. w zw. z art. 193 k.p.k. i art. 200 k.p.k.

Podniesione uchybienia miały polegać na nierozważeniu i nieustosunkowaniu się do zarzutów apelacyjnych dotyczących błędów w ustaleniach faktycznych, braku uzupełnienia materiału dowodowego i dopuszczeniu do wykorzystania dowodu z niepełnej i niejasnej opinii biegłych lekarzy psychiatrów.W oparciu o tak skonstruowane zarzuty autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku sądu odwoławczego – nie formułując wniosku co do dalszego postępowania w sprawie oraz wystąpił o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu w postępowaniu kasacyjnym.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Nadzwyczajny środek zaskarżenia wniesiony w tej sprawie okazał się niedopuszczalny z mocy samego prawa, wobec czego żaden z wniosków skarżącego – poza postulatem zwolnienia skazanego od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego – nie zasługiwał na uwzględnienie.Stosownie do dyspozycji art. 523 § 1 i 2 k.p.k., kasację na korzyść oskarżonego strony procesowe mogą wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, bądź też z powodu wystąpienia uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.

Ograniczenie to nie dotyczy podmiotów specjalnych wymienionych w art. 521 k.p.k. W niniejszej sprawie osk. J. S. został uznany za winnego dokonania dwóch przestępstw z art. 190 § 1 k.k., popełnionych w warunkach przewidzianych w art. 91 § 1 k.k. i skazany na karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 5 lat próby. Ponadto, Sąd I instancji zobowiązał oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu, a także do powstrzymywania się od inicjowania kontaktów z pokrzywdzonym R. M. oraz jego córką N. M. w jakiejkolwiek formie oraz oddał oskarżonego pod dozór kuratora sądowego w okresie próby.

Wyrok ten został utrzymany w mocy przez Sąd Okręgowy w W. po rozpoznaniu apelacji obrońcy ówcześnie oskarżonego.Jak z powyższego wynika, osk. J. S. nie został prawomocnie skazany na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.Zatem już rodzaj wymierzonej kary ograniczał możliwość wystąpienia w tej sprawie z nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przez stronę procesową, co wprost wynika z treści art. 523 § 2 k.p.k. Zauważyć trzeba również, że podniesione przez skarżącego uchybienia zarzucane Sądowi Okręgowemu w W., dotyczyły jedynie sposobu przeprowadzenia kontroli odwoławczej, jej zakresu oraz wyników.

Żaden z zarzutów kasacji nie wskazywał natomiast na wystąpienie okoliczności wymienionych w przepisie art. 439 k.p.k., a tylko takie wady zaskarżonego wyroku – w realiach tej sprawy – otwierały stronie procesowej możliwość skutecznego wniesienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia. W świetle powyższych okoliczności jest oczywiste, że kasacja wniesiona w tej sprawie przez obrońcę skazanego jest niedopuszczalna z mocy samego prawa. Nie wskazuje ona bowiem na zaistnienie tzw. bezwzględnych przyczyn uchylenia wyroku, ani nie została wniesiona przez jeden z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. odnosi się natomiast do wyroku, w którym nie została orzeczona kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

W tej sytuacji nie podlegała ona rozpoznaniu, wobec czego postanowiono, jak na wstępie.Z uwagi natomiast na trudną sytuacje materialną skazanego, która była podstawą zwolnienia go od kosztów postępowania w toku instancji, również Sąd Najwyższy uznał za zasadne zwolnienie go od kosztów postępowania kasacyjnego.Brak było natomiast podstaw do uwzględnienia wniosku obrońcy o przyznanie mu wynagrodzenia tytułem, jak to ujęto „pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym”. Wprawdzie rzeczywiście adw.

M. M. sporządził pismo, które określił mianem kasacji wniesionej na korzyść skazanego J. S., ale w realiach procesowych tej sprawy, wynikających z treści prawomocnego wyroku kończącego postępowanie oraz z uwagi na podniesione zarzuty – kasacja strony procesowej była niedopuszczalna z mocy samego prawa. Wykonanie czynności polegającej na wniesieniu środka zaskarżenia, który na podstawie obowiązujących przepisów nie podlega w ogóle rozpoznaniu i wymaga jedynie pozostawienia go bez rozpoznania, nie może być traktowane jako udzielanie pomocy prawnej z urzędu, za którą przysługuje wynagrodzenie od Skarbu Państwa.

Wprawdzie, odpowiednie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) przewiduje zasądzenie stosownego wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji przez obrońcę wyznaczonego z urzędu, ale jest oczywiste, że nie dotyczy to sytuacji, w której taki obrońca sporządził ten nadzwyczajny środek zaskarżenia w warunkach, gdy sama ustawa uznaje go za niedopuszczalny.

Wprowadzenie obowiązku sporządzenia i podpisania skargi kasacyjnej przez podmiot fachowy ma zapobiegać wnoszeniu tych środków zaskarżenia wbrew obowiązującym unormowaniom prawnym. W orzecznictwie Sądu Najwyższego od lat ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym Skarb Państwa nie może ponosić wydatków wynikających z czynności procesowo wadliwych, a dokonanych przez podmiot fachowy, przydzielony stronie procesowej specjalnie po to, aby zapewnić prawną poprawność jej działania (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17.02.2005 r., IV KK 418/04 OSNwSK 2005/1/387, z dnia 24.04 2007 r., IV KK 98/07, Lex nr 301157, z dnia 27.08.2008 r., IV KK 271/08, OSNwSK 2008/1/1710, z dnia 3.02.2014 r., III KK 276/13, OSNKW 2014, z. 8, poz. 65, z dnia 10.04.2014 r., SDI 10/14, Lex nr 1459165).Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu. eb