Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 299/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for obvious lack of merit regarding procedural violations and evidence assessment.

Numero d'incarto II KK 299/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless, ordering the defendant to bear the costs. The defendant argued that the appellate court violated procedural rights by failing to comprehensively consider defense arguments and by exceeding limits on evidence evaluation. The court rejected these claims, noting that the appeal was not polemical and that the appellate court did not make new factual findings, thus it could not violate the standard of appellate review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.; art. 7 k.p.k.: Cassation is not a third substantive instance for factual control; appeals must be dismissed if the alleged procedural violations are not sufficiently serious to undermine the fairness of the judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal appellate review standard procedural violation evidence assessment obvious lack of merit modifica della sentenza inutilizzabilità delle prove illecite allegazioni d'asilo contraddittorie

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 433 § 2 k.p.k.
art. 457 § 3 k.p.k.
art. 7 k.p.k.
polegające na braku kompleksowego i wszechstronnego rozważenia zarzutów apelacji dotyczących obrazy art. 7 k.p.k. i art.
art. 59 ust. 1 i 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
Z., skazanego z art. 59 ust. 1 i 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 10 listopada 2020 r., sygn.
art. 535 § 3 k.p.k
akt II KK 299/21 POSTANOWIENIE Dnia 28 lipca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 lipca 2021 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 433 § 2 k.p.k
art 457 § 3 k.p.k
art. 7 k.p.k
polegające na braku kompleksowego i wszechstronnego rozważenia zarzutów apelacji dotyczących obrazy art. 7 k.p.k.
art. 410 k.p.k
z art. 410 k.p.k.;2.rażącą obrazę prawa procesowego, która mogła mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, przez naruszenie art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2012 r. V K.K. 125/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2012 r. V K.K. 125/12, LEX nr 1277781).Analiza uzasadnienia kasacji nie pozwala na odczytanie w nim konkretnych zarzutów do stanowiska Sądu odwoławczego w optyce niedopełnienia standardu kontroli apelacyjnej.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 299/21 POSTANOWIENIE Dnia 28 lipca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 lipca 2021 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. sprawy A. Z., skazanego z art. 59 ust. 1 i 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 10 listopada 2020 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w P.z dnia 12 marca 2020 r, sygn. akt II K (…), p o s t a n a w i a:

1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 12 marca 2020 r. (sygn. akt II K (…)) A. Z. został uznany winnym czynów m.in. z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (u.p.n.), za które wymierzono mu karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrok ten został zmieniony w stosunku do oskarżonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 10 listopada 2020 r. (sygn. akt II AKa (…)) w ten sposób, że dokonano modyfikacji w zakresie kar jednostkowych za przypisane przestępstwa i następnie kary łącznej, co podyktowane było orzeczeniem tych kar poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia.

W pozostałej część wyrok Sądu I instancji utrzymano w mocy.Od powyższego prawomocnego orzeczenia kasację wniósł obrońca skazanego, zarzucając przedmiotowemu wyrokowi:„1.rażącą obrazę prawa procesowego, która mogła mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, przez naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art 457 § 3 k.p.k. polegające na braku kompleksowego i wszechstronnego rozważenia zarzutów apelacji dotyczących obrazy art. 7 k.p.k. i art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k.;2.rażącą obrazę prawa procesowego, która mogła mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, przez naruszenie art. 7 k.p.k. polegające na zaakceptowaniu wadliwej oceny dowodów dokonanej przez sąd I instancji z przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów.”Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i zmienionego nim wyroku sądu pierwszej instancji i uniewinnienie oskarżonego; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi na kasację Prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym.Podzielić należy stanowisko Prokuratora, iż tak sformułowane zarzuty kasacyjne stanowią zawoalowaną próbę uczynienia z postępowania kasacyjnego trzeciej merytorycznej instancji kontroli orzeczenia. Nie jest rolą Sądu Najwyższego czynienie własnych ustaleń faktycznych w przekazywanych mu do rozpoznania sprawach, do czego najwyraźniej dąży skarżący w taki, a nie inny sposób formułując złożony przez siebie nadzwyczajny środek odwoławczy.

Pamiętać należy, a zwłaszcza na uwadze winien mieć to profesjonalny pełnomocnik będący adwokatem, że celem postępowania kasacyjnego nie jest ani powielająca kontrolę apelacyjną ocena rozumowania sądu meriti, ani kontrola przeprowadzonych w sprawie ustaleń faktycznych (tak m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2012 r. V K.K. 125/12, LEX nr 1277781).Analiza uzasadnienia kasacji nie pozwala na odczytanie w nim konkretnych zarzutów do stanowiska Sądu odwoławczego w optyce niedopełnienia standardu kontroli apelacyjnej.

Na s. 4 skarżący wskazuje, że wbrew twierdzeniom Sądu apelacja nie miała charakteru polemicznego, po czym powtarza w wywodzie de facto tezy owej apelacji. Nie podnosi żadnego argumentu popierającego tezę o niepolemicznym charakterze środka odwoławczego. Następnie odwołując się do oceny wartości dowodowej wydruków komunikatora M. nie prezentuje żadnych racji mających wskazywać na rażąco nieprawidłową ocenę apelacji w tym zakresie. Sąd odwoławczy wyraźnie pisze, że depozycje zgromadzone w sprawie były dokładniejsze niż to co wynika z owych wydruków, i że nie podważają one ogólnej oceny dowodów.

Następne wywody skarżącego dotyczą już jedynie bardzo ogólnie jego niezgody na uznanie wiarygodności poszczególnych wskazanych wyjaśnień współoskarżonych.Uchylenie prawomocnego wyroku z uwagi na błędy postępowania odwoławczego może nastąpić jedynie w tych przypadkach, gdy naruszenie standardu kontroli są tak rażące, że niedopuszczalne z punktu widzenia sprawiedliwego orzeczenie byłoby utrzymanie w mocy takiego wadliwego rozstrzygnięcia. Jednak ciężar udowodnienia, że prawomocny wyrok obarczony jest tak poważną wadą, leży po stronie skarżącego.

To na nim spoczywa obowiązek w sposób rzetelny i profesjonalny „wypunktowania” konkretnych rażących i mających wpływ na treść orzeczenia błędów. Wyrażenie ogólnego niezadowolenia z rozpoznania apelacji niepoparte konkretnymi racjami nie jest wystarczające na etapie kasacyjnym.Natomiast w zakresie zarzutu 2 kasacji uznać należy, że jest on w tym sensie zupełnie bezzasadny, gdyż Sąd odwoławczy nie czynił własnych ustaleń w sprawie na etapie postępowania apelacyjnego, więc nie mógł naruszyć art. 7 k.p.k.Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.