Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 294/14 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed; court upheld conviction for economic crime despite charge description changes under Art. 4 § 1 K.K.

Numero d'incarto II KK 294/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, upholding the lower court's conviction of the defendant for economic crimes. The defense argued that the trial court's change in the factual description of the act violated the principle of identity of the act, yet the court found the core elements remained identical. The decision relied on the principle that legal recharacterization of identical facts does not constitute a violation of the defendant's rights under Article 4 § 1 of the Criminal Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4 § 1 k.k.; Art. 438 k.p.k.: A change in the legal characterization of an act by the court, provided the essential factual elements remain identical, does not violate the principle of identity of the act and thus does not justify a cassation appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
identity of the act legal characterization economic crime cassation appeal principle of identity factual description criminal code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4 § 1 k.k.
z art. 4 § 1 k.k., ‎z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego,‎od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 21 marca 2014 r., .‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W.‎z dnia 9 kwietnia 2013 r.; p o s t a n o w i ł:
Art. 438 k.p.k.
Kwestie te powinny być jednak rozpatrywane w perspektywie naruszeń o jakich mowa w art. 438 k.p.k., co w przypadku kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania wyklucza skuteczność zarzutu kasacyjnego.
Art. 1 § 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o ochronie obrotu gospodarczego
skazanego z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r.
Art. 217 k.k. z 1969 r.
Odpowiedź pozytywna wiąże się z konstatacją, że w zarzucanym zakresie nastąpiła realizacja znamion czynu określonego w art. 217 k.k. z 1969 r., gdyż spółdzielnie były zaliczane do Jednostek Gospodarki Uspołecznionej.
Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o ochronie obrotu gospodarczego w zw. z art. 4 § 1 k.k.
skazanego z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r.
art. 4 § 1 k.k
z art. 4 § 1 k.k., ‎z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego,‎od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 21 marca 2014 r., .‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W.‎z dnia 9 kwietnia 2013 r.; p o s t a n o w i ł:
art. 217 k.k
Odpowiedź pozytywna wiąże się z konstatacją, że w zarzucanym zakresie nastąpiła realizacja znamion czynu określonego w art. 217 k.k.
art. 438 k.p.k
Kwestie te powinny być jednak rozpatrywane w perspektywie naruszeń o jakich mowa w art. 438 k.p.k., co w przypadku kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania wyklucza skuteczność zarzutu kasacyjnego.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 294/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 7 listopada 2014 r.,‎sprawy J. S. skazanego z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o ochronie obrotu gospodarczego w zw. z art. 4 § 1 k.k., ‎z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego,‎od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 21 marca 2014 r., .‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W.‎z dnia 9 kwietnia 2013 r.; p o s t a n o w i ł:

1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.

UZASADNIENIE

Kasacja jest oczywiście bezzasadna.Zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie, utrwalił się pogląd, że przedmiotem osądu jest konkretne zdarzenie faktyczne, a zatem ustalenie i zakwalifikowanie odmienne od propozycji oskarżenia jest uprawnieniem Sądu, który może dokonywać zmian w opisie i kwalifikacji prawnej przypisanego zachowania. Nie narusza to tożsamości czynu, jeżeli zachowane zostają podstawowe jego elementy, jak identyczność przedmiotu oskarżenia, identyczność sprawcy, tożsamość czasu i miejsca, tożsamość osoby pokrzywdzonej.Podniesiony w kasacji zarzut należy ocenić jako chybiony, w rozpoznawanej sprawie zachodzi bowiem zgodność pomiędzy czynem zarzucanym a czynem przypisanym skazanemu J.

S. Przekonuje o tym tożsamość rodzajowa i czasowa przestępnego zachowania, które w istocie rzeczy sprowadzało się do działania wspólnego i w porozumieniu z M. P. i członkami Rady Nadzorczej Spółdzielni A., polegającego na zawarciu w dniu 25 października umowy przedwstępnej sprzedaży i 6 marca umowy sprzedaży działki przy ul. G. w W. Fakt zmiany opisu czynu przez Sąd, polegającej na zastąpieniu wyrażenia „nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku" na „nadużył udzielonych mu uprawnień" w żadnym razie nie przekreśla tożsamości rodzajowej zarzucanego i przypisanego czynu.

Wskazane znamiona, wynikające z art. 1 § 1 ustawy z 12 października 1994 r. o ochronie obrotu gospodarczego (DZ. U. Nr 126 poz. 615), stanowią bowiem odmienną ocenę prawną tożsamych okoliczności faktycznych. Analogicznie, na tożsamość czynu nie ma wpływu uzupełnienie jego opisu o źródło obowiązków i uprawnień oskarżonego w postaci uchwały Nadzwyczajnego Zebrania Założycieli Spółki A., jak również wskazanie na uchwały Zarządu z dnia 24 października 1994 r. o nabyciu działki. Sąd dokonał bowiem korekty wadliwego opisu czynu zawartego w akcie oskarżenia, przez wypełnienie stosownych blankietów zawartych w treści art. 1 § 1 ustawy o ochronie obrotu gospodarczego (trafne stanowisko Sądu Okręgowego zawarte na s. 26 - 28 uzasadnienia).Tylko na marginesie zaznaczyć należy, że ustawa o ochronie obrotu gospodarczego obowiązuje od 31 grudnia 1994 r, wobec czego rodzi się pytanie co do możliwości przyjęcia w opisie czynu działania w dniu 25 października 1994 r.

Odpowiedź pozytywna wiąże się z konstatacją, że w zarzucanym zakresie nastąpiła realizacja znamion czynu określonego w art. 217 k.k. z 1969 r., gdyż spółdzielnie były zaliczane do Jednostek Gospodarki Uspołecznionej. Wobec powyższego ustawa o ochronie obrotu gospodarczego będzie mieć w niniejszej sprawie działanie retroaktywne, ale w zgodzie z art. 4 § 1 k.k.Jedyny dostrzeżony problem dotyczy zastosowania ustawy o ochronie obrotu gospodarczego i Kodeksu karnego z 1997 r. (np. co do warunkowego zawieszenia wykonania kary), co stanowi naruszenie art. 4 § 1 k.k. - w dniu wejścia w życie k.k. została uchylona ustawa o ochronie obrotu gospodarczego, co oznacza że sąd naruszył zasadę braku eklektyzmu ustawowego (innymi słowy powinien zastosować k.k. z 1969 r.).

Kwestie te powinny być jednak rozpatrywane w perspektywie naruszeń o jakich mowa w art. 438 k.p.k., co w przypadku kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania wyklucza skuteczność zarzutu kasacyjnego.