Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 292/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless due to lack of serious legal error.

Numero d'incarto II KK 292/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless, ordering the appellant to bear the costs. The appellant argued for sentence reduction based on disproportionality and alleged undisclosed witness testimony, but failed to prove a serious violation of law. The court found the lower court's reasoning on sentencing and factual findings fully compliant with statutory requirements.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 536 k.p.k.; Art. 526 § 2 k.p.k.; Art. 523 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; Art. 433 § 2 k.p.k.: A cassation appeal must be precisely formulated and harmonized with the lower court's reasoning; it cannot be filed solely on grounds of sentence disproportionality unless a serious violation of law is proven.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal obviously groundless appeal sentence disproportionality serious violation of law mandatory legal counsel factual findings review lower court reasoning

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 536 k.p.k.
Kasacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym.Zgodnie z art. 536 k.p.k. Sąd Najwyższy rozpoznaje kasacje w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów, a w zakresie szerszym - tylko w wypadkach określonych w art.
Art. 526 § 2 k.p.k.
Nie bez racji ustawodawca w art. 526 § 2 k.p.k. wprowadził tzw.
Art. 523 k.p.k.
Art. 457 § 3 k.p.k.
Uczynił to zgodnie z wymogami art. 457 § 3 k.p.k. i art.
Art. 433 § 2 k.p.k.
i art. 433 § 2 k.p.k. Co istotne, Sąd odwoławczy wyraźnie również wskazał dlaczego, mimo dokonanej przez siebie korekty w zakresie wysokości wyrządzonej szkody opisanej w pkt.
art. 278 § 1 k.k
K.‎skazanego z art. 278 § 1 k.k.
art. 536 k.p.k
Kasacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym.Zgodnie z art. 536 k.p.k.
art. 526 § 2 k.p.k
Nie bez racji ustawodawca w art. 526 § 2 k.p.k.
art. 523 k.p.k
art. 281 k.k
26-28 i 30-31 uzasadnienia zaskarżonego wyroku) oraz zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, polegającego na uznaniu, że możliwe jest zakwalifikowanie zachowania oskarżonego jako wypełniającego dyspozycję art. 281 k.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 292/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 7 listopada 2014 r.,‎sprawy P. K.‎skazanego z art. 278 § 1 k.k. i in.‎z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego,‎od wyroku Sądu Okręgowego w Ł.‎z dnia 27 maja 2014 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Ł.‎z dnia 11 lipca 2012 r.; p o s t a n o w i ł:

1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.

UZASADNIENIE

Kasacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym.Zgodnie z art. 536 k.p.k. Sąd Najwyższy rozpoznaje kasacje w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów, a w zakresie szerszym - tylko w wypadkach określonych w art. 435, 439 i 455 k.p.k. Tak istotne zawężenie kontroli nadzwyczajnego środka zaskarżenia zobowiązuje autorów kasacji do precyzyjnego formułowania zarzutów, jak też ich zharmonizowania z argumentacją zawartą w uzasadnieniu. Nie bez racji ustawodawca w art. 526 § 2 k.p.k. wprowadził tzw. przymus adwokacki lub radcowski przy sporządzaniu kasacji.

Przymus ten wiąże się - co oczywiste - z potrzebą zapewnienia odpowiedniego poziomu skarg kasacyjnych, a przede wszystkim ich merytorycznej poprawności. Uwagę tę poczyniono tylko z tego względu, że niniejsza kasacja de facto skierowana jest w dużej mierze przeciwko rozstrzygnięciu o karze, tymczasem z treści art. 523 k.p.k., określającego podstawy kasacji, wynika jednoznacznie, że kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary. Co prawda przepis ten nie wyklucza podniesienia zarzutu niewspółmierności kary, wolno to jednak uczynić jedynie wówczas, gdy skarżący wykaże, że owa niewspółmierność jest wynikiem rażącego naruszenia prawa.

Temu zaś wymaganiu autorowi kasacji nie udało się sprostać. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że zarzut rażącej niewspółmierności kary został wprost podniesiony w pkt. 4 kasacji. Co do zarzutów z pkt 1 i 3 kasacji. Analiza okoliczności sprawy oraz treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku dają podstawę do stanowczego stwierdzenia, że Sąd Odwoławczy uzasadnił swoje rozstrzygnięcie w sposób odpowiadający wymaganiom ustawy, rzeczowo i konkretnie wskazał racje uznania wszystkich zarzutów i wniosków apelacji za niezasadne, w tym zarzutu rażącej niewspółmierności kary (por. s. 26-28 i 30-31 uzasadnienia zaskarżonego wyroku) oraz zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, polegającego na uznaniu, że możliwe jest zakwalifikowanie zachowania oskarżonego jako wypełniającego dyspozycję art. 281 k.k. (vide s. 29-30 zaskarżonego wyroku; zob. również s. 59-61 i 70 wyroku Sądu I instancji).

Uczynił to zgodnie z wymogami art. 457 § 3 k.p.k. i art. 433 § 2 k.p.k. Co istotne, Sąd odwoławczy wyraźnie również wskazał dlaczego, mimo dokonanej przez siebie korekty w zakresie wysokości wyrządzonej szkody opisanej w pkt. 3 wyroku, nie znalazł podstaw do złagodzenia wymierzonej kary (vide s. 30-31 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Przedstawioną w uzasadnieniu Sądu II instancji argumentację dotyczącą powodów, dla których nie złagodzono oskarżonemu wymierzonej kary za czyn z pkt. 3, należy zaakceptować.Co do zarzutu z pkt 2 kasacji.

Za całkowicie nieuprawnione należy uznać twierdzenia autora kasacji, jakoby ustalenia faktyczne niniejszej sprawy zostały oparte na nieujawnionych w postępowaniu sądowym zeznaniach świadków, co zresztą rzetelnie zostało przedstawione w odpowiedzi prokuratora na kasację (s. 5-6 odpowiedzi).Podzielając stanowisko prokuratora, zawarte w pisemnej odpowiedzi na kasację, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.