Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 265/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal regarding trial without defendant's presence after simplified procedure conversion.

Numero d'incarto II KK 265/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the Public Prosecutor's Office's cassation appeal against a district court judgment rendered in absentia. The defendant, who failed to appear in both a simplified and subsequent ordinary procedure trial, had his statements from the preparatory phase read into evidence before the procedural shift occurred. The court ruled that since the defendant's statements were already admitted as evidence prior to the change in procedure, the subsequent trial in ordinary mode without his presence did not violate procedural rights under Article 376 § 2 of the Code of Criminal Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 376 § 2 k.p.k.; Art. 484 § 2 k.p.k.: The conversion of a simplified procedure to an ordinary procedure does not require the defendant's presence if his statements were already read into evidence prior to the change, as the ordinary procedure continues 'in furtherance' of the earlier proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural conversion trial in absentia simplified procedure ordinary procedure evidence admissibility cassation appeal defendant's presence

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 376 § 2 k.p.k.
nieobecność oskarżonego, albowiem art. 376 § 2 k.p.k. takie procedowanie w
Art. 484 § 2 k.p.k.
trzeba wziąć pod uwagę treść art. 484 § 2 k.p.k., zgodnie z którym w
Art. 479 § 2 k.p.k.
wszak dopuszczalne w świetle art. 479 § 2 k.p.k. w sytuacji niestawiennictwa
Art. 377 § 3 k.p.k.
z czym Sąd, powołując się na przepis art. 377 § 3 k.p.k. postanowił prowadzić
Art. 377 § 4 k.p.k.
z czym Sąd, powołując się na przepis art. 377 § 3 k.p.k.
Art. 479 § 1 k.p.k.
wszak dopuszczalne w świetle art. 479 § 2 k.p.k.
art. 279 § 1 k.k
skazanego z art. 279 § 1 k.k.
art. 376 § 2 k.p.k
nieobecność oskarżonego, albowiem art. 376 § 2 k.p.k.
art. 484 § 2 k.p.k
trzeba wziąć pod uwagę treść art. 484 § 2 k.p.k., zgodnie z którym w
art. 484 § 1 k.p.k
art. 484 § 1 k.p.k., sąd rozpoznaje sprawę w dalszym ciągu w postępowaniu

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 265/11

POSTANOWIENIE

Dnia 16 maja 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Piotr Hofmański (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jarosław Matras

SSA del. do SN Andrzej Stępka

Protokolant Monika Sieczko

przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Małgorzaty Wilkosz - Śliwy,

w sprawie J. M.

skazanego z art. 279 § 1 k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

w dniu 16 maja 2012 r.,

kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść skazanego

od wyroku Sądu Rejonowego

z dnia 30 stycznia 2008 r.,

oddala kasację a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża

Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Kasacja okazała się niezasadna. Sąd Najwyższy w obecnym składzie

nie podziela przywołanego w kasacji Rzecznika Praw Obywatelskich i

dominującego w orzecznictwie poglądu, zgodnie z którym zastosowanie art.

376 § 2 k.p.k. w każdym wypadku uzależnione jest od tego, czy oskarżony,

który nie stawił się na rozprawę bez usprawiedliwienia, złożył wyjaśnienia

przed sądem. Wykładnia tego przepisu musi bowiem uwzględniać konfigurację

procesową, w której sądowi wolno prowadzić rozprawę pod nieobecność

oskarżonego. Jeśli rozprawa w trybie zwyczajnym dochodzi do skutku po

zmianie trybu postępowania z uproszczonego, dokonując wykładni art. 376 § 2

k.p.k. trzeba wziąć pod uwagę treść art. 484 § 2 k.p.k., zgodnie z którym w

sytuacji braku możliwości rozpoznania sprawy w terminie wskazanym w art. w

art. 484 § 1 k.p.k., sąd rozpoznaje sprawę w dalszym ciągu w postępowaniu

zwyczajnym. Skoro art. 484 § 2 k.p.k. nakazuje prowadzenie rozprawy w

dalszym ciągu, to oznacza to między innymi skuteczność czynności

procesowych dokonanych przed zmianą trybu, a więc jeszcze w postępowaniu

uproszczonym. Jeśli zatem przed zmianą trybu ujawniono wyjaśnienia

oskarżonego złożone uprzednio w postępowaniu przygotowawczym, co jest

wszak dopuszczalne w świetle art. 479 § 2 k.p.k. w sytuacji niestawiennictwa

oskarżonego, którego obecność na rozprawie nie jest obowiązkowa, to owo

ujawnienie wyjaśnień trzeba uznać za równoważne z punktu widzenia

procesowych konsekwencji tej czynności ze złożeniem wyjaśnień w

postępowaniu sądowym. Przyjęcie odmiennej interpretacji oznaczałoby, że

ustawa z jednej strony pozwala na prowadzenie postępowania „w dalszym

ciągu”, z drugiej zaś nakazuje powtarzanie czynności, która przeprowadzona

była uprzednio przed zmianą trybu i której rezultatem jest wprowadzenie do

procesu dowodu z wyjaśnień oskarżonego (por. wyrok Sądu Najwyższego z

dnia 20 lipca 2011 r., V KK 167/11, OSNKW 2011, nr 9, poz. 85, w którym

wywiedziono, że w sytuacji gdy wobec przekroczenia terminu przerwy w

rozprawie określonego w art. 484 k.p.k. następuje zmiana trybu postępowania z

uproszczonego na zwyczajny, nieusprawiedliwiona nieobecność oskarżonego

na rozprawie nie stoi na przeszkodzie prowadzeniu tej rozprawy "w dalszym

ciągu", jeżeli złożył on już wyjaśnienia w toku postępowania sądowego (art.

376 § 2 k.p.k.), albo wprawdzie tych wyjaśnień nie złożył i odczytano je w

trybie art. 479 § 2 k.p.k., ale o terminie rozprawy, na której dochodzi do

kontynuowania rozpoznawania sprawy - w postępowaniu zwyczajnym oskarżony został zawiadomiony).

W rozpoznawanej sprawie oskarżony J. M. nie stawił się na rozprawę w

postępowaniu uproszczonym wyznaczoną na dzień 14 listopada 2007 r., w związku

z czym Sąd, powołując się na przepis art. 377 § 3 k.p.k. postanowił prowadzić

postępowanie pod nieobecność oskarżonego, a ponadto na podstawie art. 377 § 4

k.p.k. ujawnił i odczytał wyjaśnienia oskarżonego złożone w toku postępowania

przygotowawczego (niczego nie zmienia tu okoliczność, że Sąd wadliwie powołał

podstawę

prawną

dokonanych

czynności,

albowiem

w

postępowaniu

uproszczonym stawiennictwo oskarżonego na rozprawie nie jest, zgodnie z art.

479 § 1 k.p.k., obowiązkowe, a podstawą odczytania wyjaśnień złożonych w

postępowaniu przygotowawczym był w istocie art. 479 § 2 zdanie pierwsze k.p.k.).

Następnie, w dniu 11 grudnia 2007 r. Sąd Rejonowy, wobec niezawiadomienia

oskarżonego o terminie rozprawy, odroczył ją do dnia 30 stycznia 2008 r. Na ten

termin oskarżony się nie stawił, niemniej doręczenie zawiadomienia o jej terminie

uznano za skuteczne ze względu na podwójne awizowanie adresowanej do

oskarżonego przesyłki. Sąd postanowił prowadzić rozprawę w dalszym ciągu w

trybie zwyczajnym na podstawie art. 484 § 2 k.p.k., a nadto, na podstawie art. 376

§ 2 k.p.k. sąd postanowił prowadzić rozprawę pod nieobecność oskarżonego, który

prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy, nie stawił się na nią.

Nie ulega wątpliwości, że w układzie procesowym, który wystąpił w

rozpoznawanej sprawie, jeszcze przed zmianą trybu postępowania na zwyczajny,

doszło do wprowadzenia do procesu dowodu z wyjaśnień oskarżonego, które

odczytano w toku rozprawy. Skoro zatem następnie doszło do zmiany trybu

postępowania na zwyczajny, prowadzone było ono „w dalszym ciągu”, jak chce

tego przepis art. 484 § 2 k.p.k. Nie było zatem potrzeby odbierania wyjaśnień od

oskarżonego, skoro dowód z tych wyjaśnień został już uprzednio, zgodnie z

przepisami procedury, przeprowadzony. W konsekwencji nie można przyjąć, że

doszło do naruszenia prawa procesowego poprzez prowadzenie rozprawy pod

nieobecność oskarżonego, albowiem art. 376 § 2 k.p.k. takie procedowanie w

trybie zwyczajnym właśnie umożliwia.

Tym samym twierdzenie autora kasacji o naruszeniu art. 376 § 2 k.p.k. oraz art.

374 § 1 k.p.k., które stanowić miałoby przyczynę odwoławczą o charakterze

bezwzględnym, nie znajduje dostatecznego uzasadnienia, co skutkuje uznaniem

kasacji za niezasadną i jej oddaleniem.