Supreme Court dismisses stay of execution requests based on personal circumstances without significant cassation grounds.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected both defendants' requests to stay the execution of their prison sentences. While the defense argued that immediate execution would cause severe personal and family hardships, the court found these circumstances insufficient under current jurisprudence. The decision emphasized that staying execution requires specific, compelling reasons linked to the merits of the cassation appeal, which were not present here.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 532 § 1 k.p.k.; Art. 9 § 1, 2 k.k.: Stay of execution requires special circumstances proving execution would cause overly serious consequences, typically linked to the strength of cassation grounds rather than general personal hardship.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 258/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie A. L. i D. S.skazanych z art. 280 § 2 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 30 września 2014 r.,wniosków obrońców skazanych o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 10 lipca 2013 r., sygn. akt V K […],zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 14 kwietnia 2014r., sygn. akt II AKa […]na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosków.
UZASADNIENIEW kasacjach wywiedzionych przez obrońców obydwu skazanych od wspomnianego wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 14 kwietnia 2014 r. obaj skarżący sformułowali wnioski o wstrzymanie jego wykonania. Przy czym obrońca skazanego A. L. wniosek swój uzasadniał „nieodwracalnymi skutkami wykonania zaskarżonego orzeczenia”, których upatrywał w tym, że skazany wykonuje stałą pracę w której otrzymał właśnie awans, zamierza założyć rodzinę, opiekuje się chorą matką, inwalidką. Natomiast obrońca skazanego D. S. przedmiotowy wniosek uzasadniał wagą podniesionych w kasacji uchybień, których dopuściły się orzekające w sprawie Sądy i prawdopodobieństwem uwzględnienia kasacji, a także trudną sytuacją osobistą i rodzinną skazanego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.W stwierdzonych w sprawie okolicznościach - obydwa wnioski nie zasługują na uzasadnienie.W obecnie dominującym orzecznictwie Sąd Najwyższy podkreśla, że wstrzymanie wykonania orzeczenia, w trybie art. 532 § 1 k.p.k., a tym samym odstąpienie od wyrażonej w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, powinno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne skutki, a ewentualność wstrzymania wykonania orzeczenia należy łączyć przede wszystkim z zarzutami podniesionymi w kasacji (por.m.in. postanowienie z dnia 27 lutego 1997 r., V KKN 47/97, Wokanda 9/1997, s. 15).Ratio legis przyjętej w art. 532 k.p.k. regulacji opiera się na założeniu, że wprawdzie wniesienie kasacji nie wzrusza prawomocności orzeczenia, ale gdy ranga zarzutów i wysoki stopień ich uprawdopodobnienia przemawiają za zasadnością kasacji, wówczas aktualizuje się potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego tą kasacją orzeczenia, bowiem zaniechanie tego oznaczałoby zbędne przedłużenie dla skazanego dolegliwości wynikającej z wykonywanej kary.
Oceniając przedmiotowe wnioski w świetle powyższych wymogów stwierdzić należy, że brak jest warunków do uznania ich zasadności. Nie przesądzając w żadnym stopniu ostatecznej oceny obydwu skarg kasacyjnych – zauważyć jednak należy, iż prawdopodobieństwo uznania ich zasadności nie jest obecnie na tyle wysokie by samoistnie dowodzić trafności obydwu wniosków. Równocześnie przytaczane przez obrońców okoliczności związane z sytuacją osobistą i rodzinną skazanych nie są na tyle doniosłe i nadzwyczajne, by mogły skutkować wstrzymaniem wobec nich wykonania prawomocnego wyroku, nawet w sytuacji gdyby akceptować ten kierunek orzecznictwa Sądu Najwyższego, który dopuszcza taką decyzję tylko z takich, związanych z sytuacją osobistą, czy stanem zdrowia skazanego, powodów (por. postanowienie z 10 grudnia 1996 r., II KKN 256/96 niepublikowane).
Opisane przez skarżących okoliczności stanowią bowiem normalne, typowe następstwo pozbawienia skazanych wolności, nie mają charakteru wyjątkowego i mogą – co najwyżej – stanowić podstawę ich żądań w przedmiocie odroczenia wykonania kary, czy też udzielenia przerwy w jej odbywaniu.Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy postanowił jak wyżej.aw