Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 253/17 Generato dall'IA

Supreme Court quashes mixed sentence exceeding statutory limits under Art. 37b Criminal Code.

Numero d'incarto II KK 253/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's mixed sentence for a crime under Article 209 of the Criminal Code, remanding the case for a new sentencing decision. The prosecution argued that the lower court violated the law by imposing eight months of imprisonment alongside a year of restricted freedom, whereas the statutory maximum for imprisonment in such a mixed sentence was only three months. The court ruled that the Regional Court's imposition of eight months constituted a flagrant violation of material law with a clear impact on the verdict's substance.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37b k.k.; Art. 209 § 1 k.k.: When a mixed sentence is imposed under Art. 37b k.k. for a crime where the statutory maximum imprisonment is at least ten years, the imprisonment component cannot exceed three months.

Parole chiave

Generato dall'IA
mixed sentence Criminal Code statutory maximum flagrant violation remand for retrial

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 37b k.k.
Skarżący zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 37b k.k., polegające na orzeczeniu na podstawie tego przepisu za przypisany oskarżonemu czyn z art.
Art. 209 § 1 k.k.
S.‎skazanego z art. 209 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art.
Art. 535 § 5 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 19 lipca 2017 r., kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w W.z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn.
art. 209 § 1 k.k
S.‎skazanego z art. 209 § 1 k.k.
art. 535 § 5 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 253/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lipca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Michał Laskowski‎SSN Zbigniew PuszkarskiProtokolant Marta Brylińska w sprawie S. S.‎skazanego z art. 209 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 19 lipca 2017 r., kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w W.z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt XIV K (…), uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.

UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt XIV K (…), Sąd Rejonowy w W. uznał S. S. za winnego przestępstwa z art. 209 § 1 k.k. popełnionego w okresie od września 2011 r. do listopada 2014 r., z wyłączeniem okresu od dnia 9 grudnia 2013 r. do dnia 9 maja 2014 r. i na podstawie wskazanego przepisu w zw. z art. 37b w zw. z art. 34 § 1 i 1a pkt 1 k.k. wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę roku ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej dozorowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.Orzeczenie to nie zostało zaskarżone przez żadną stronę postępowania i uprawomocniło się w dniu 15 grudnia 2016 r.Kasację od opisanego wyroku, w części dotyczącej orzeczenia o karze, wywiódł na korzyść skazanego Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny.

Skarżący zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 37b k.k., polegające na orzeczeniu na podstawie tego przepisu za przypisany oskarżonemu czyn z art. 209 § 1 k.k. kary mieszanej w wymiarze 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz kary 1 (jednego) roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej dozorowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym, podczas gdy uwzględniając górną granicę ustawowego zagrożenia za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k., stanowiące podstawę skazania możliwe było orzeczenie, w ramach kary mieszanej, kary pozbawienia wolności w wymiarze nieprzekraczającym 3 (trzech) miesięcy”.W związku z przedstawionym zarzutem skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k.Jak wynika z zaskarżonego wyroku, podstawą prawną wymierzenia skazanemu kar pobawienia wolności i ograniczenia wolności za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. był art. 37b k.k. Zgodnie z tym przepisem w sprawie o występek zagrożony karą pozbawienia wolności, niezależnie od dolnej granicy zagrożenia przewidzianego w ustawie za dany czyn, sąd może orzec jednocześnie karę pozbawienia wolności w wymiarze nieprzekraczającym 3 miesięcy, a jeżeli górna granica ustawowego zagrożenia wynosi przynajmniej 10 lat – 6 miesięcy, oraz karę ograniczenia wolności do 2 lat.

Zagrożenie karą przewidziane w art. 209 § 1 k.k. w brzmieniu przed zmianą normatywną wynikającą z ustawy z dnia 23 marca 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. 2017.952) wynosiło 2 lata pozbawienia wolności. Zatem w realiach rozważanej sprawy wymiar kary pozbawienia wolności orzeczonej na podstawie art. 37b k.k. w sekwencji z karą ograniczenia wolności nie mógł być wyższy niż trzy miesiące. Wymierzenie skazanemu kary 8 miesięcy pozbawienia wolności stanowiło w tej sytuacji rażące naruszenie prawa materialnego i miało oczywisty i istotny wpływ na treść zaskarżonego kasacją wyroku.Stwierdzenie zaistnienia wskazanego w kasacji uchybienia pociągnęło za sobą konieczność uchylenia wyroku Sądu Rejonowego w W. w zaskarżonej części, tj. w odniesieniu do rozstrzygnięcia o karze i przekazania sprawy wymienionemu Sądowi do ponownego rozpoznania w tym zakresie.

W ponowionym postępowaniu Sąd właściwy do rozpoznania sprawy będzie zobowiązany do respektowania powyższych uwag i przestrzegania obowiązującego prawa, mając także na względzie kierunek wywiedzionej kasacji. r.g.