Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 242/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation as obviously groundless for fraud conviction with no procedural errors found.

Numero d'incarto II KK 242/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless, ordering the defendant to bear the costs. The defense argued procedural violations regarding the review of the appeal and the application of the principle of in dubio pro reo, but the court found the appellate court had properly addressed all arguments. The court determined that the evidence sufficiently established the defendant's fraudulent intent and that the recidivism calculation was correct under the law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 519 k.p.k.; Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; Art. 5 § 2 k.p.k.; Art. 64 § 1 k.k.: The cassation court must reject appeals that do not meet statutory requirements or where the appellate court has correctly evaluated the evidence and applied the law without error.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal fraudulent intent establishment recidivism calculation principle of in dubio pro reo procedural violation claim appellate court review costs of proceedings recidiva nell'infrazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 519 k.p.k.
Art. 433 § 2 k.p.k.
oraz wskazał czym kierował się wydając swoje orzeczenie, postąpił więc zgodnie z art. 433 § 2 k.p.k. i art.
Art. 457 § 3 k.p.k.
z art. 457 § 3 k.p.k. polegającą na nienależytym rozważeniu zarzutu apelacji dotyczącego obrazy art.
Art. 5 § 2 k.p.k.
akt II KK 242/21 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
Art. 64 § 1 k.k.
z art. 64 § 1 k.k. ‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w P.
Art. 127b k.p.k.
Art. 12c k.k.w.
127b k.p.k., art. 12c k.k.w. i art.
Art. 80b k.k.w.
Art. 636 § 1 k.p.k.
kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego w oparciu o przepis art. 636 § 1 k.p.k.
art. 535 § 3 k.p.k
akt II KK 242/21 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 242/21 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 30 września 2021 r., sprawy A.T.‎skazanego za popełnienie przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. ‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 24 listopada 2020 r., sygn. akt IV Ka (…),‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 10 lutego 2020 r., sygn. akt II K (…) postanowił:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego A.T. kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w B., wyrokiem z dnia 10 lutego 2020 r., sygn. akt II K (…) uznał A.T. za winnego, tego że:„w dniu 20 czerwca 2019 r. w Z. (woj. (…)) oraz w B. (woj. (…)), będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem sieci internetowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem D.W. w ten sposób, że posługując się nieprawdziwymi danymi osobowymi, wystawił na internetowym serwisie O. ofertę sprzedaży towaru w postaci basenu ogrodowego B. pod ID ogłoszenia (…), a następnie wprowadzając w błąd pokrzywdzoną odnośnie zamiaru wywiązania się z umowy sprzedaży i niezwłocznego wysłania jej zakupionej rzeczy, doprowadził wymienioną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w wysokości 753 zł, które pokrzywdzona przelała na wskazany przez oskarżonego oraz należący do niego rachunek bankowy o nr (…) i pomimo zapłaty ceny nie otrzymała przedmiotu sprzedaży, czym działał na szkodę D.W.”,tj. popełnienia przestępstwa wyczerpującego znamiona art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. oraz art. 33 § 2 k.k. wymierzył oskarżonemu karę roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 50 stawek dziennych po 10 zł.

Sąd również, na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł od A.T. na rzecz D.W. kwotę 753 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody.Po rozpoznaniu wniesionej przez obrońcę oskarżonego apelacji, Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z dnia 24 listopada 2020 r., sygn. akt IV Ka (…), utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Obrońca skazanego, w kasacji od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego, zaskarżając go w całości zarzuciła:1.rażącą obrazę prawa procesowego, która mogła mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku przez naruszenie przez Sąd II instancji art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. polegającą na nienależytym rozważeniu zarzutu apelacji dotyczącego obrazy art. 7 k.p.k.,2.rażącą obrazę prawa procesowego, która mogła mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku przez naruszenie art. 5 § 2 k.p.k. poprzez nie rozstrzygnięcie na korzyść oskarżonego nieusuniętych w sprawie wątpliwości, które Sąd powinien powziąć, co do zamiaru powziętego przez oskarżonego, który w chwili zawierania umowy, chciał wywiązać się ze zobowiązania, bowiem nie każde doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem stanowi oszustwo - zachodzi ono tylko wtedy, kiedy sprawca działa w określony w art. 286 k.k. sposób,3.rażącą obrazę prawa materialnego, która mogła mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj. art. 64 § 1 k.k. przez przyjęcie recydywy mimo że za poprzednie przestępstwo umyślne skazany nie odbył kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, bowiem Sąd wskazał, że odbywał on karę od 10 października 2018 r. do 8 kwietnia 2019 r., a więc nie została spełniona przesłanka odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności.Podnosząc takie zarzuty obrońca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w P. i utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Rejonowego w B. i uniewinnienie skazanego, ewentualnie przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.Prokurator Prokuratury Rejonowej w B. wniósł o oddalenie kasacji obrońcy jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja wniesiona przez obrońcę skazanego A.T. jest oczywiście bezzasadna.

Z uwagi jednak na złożone przez skazanego oraz jego obrońcę wnioski, Sąd Najwyższy sporządził uzasadnienie postanowienia zgodnie z treścią art. 535 § 3 k.p.k.Przede wszystkim należy zauważyć, że tylko pierwszy zarzut podniesiony w kasacji ma charakter zarzutu kasacyjnego, pozostałe dwa zarzuty dotyczą tylko i wyłącznie orzeczenia Sądu I instancji i są całkowicie niezgodne z wymogami określonymi w treści art. 519 k.p.k., który stanowi, iż przedmiotem zaskarżenia może być jedynie wyrok Sądu odwoławczego. Wyrok Sądu I instancji może być w postępowaniu kasacyjnym zaskarżony skutecznie jedynie w sposób pośredni poprzez wykazanie uchybień, które nastąpiły w trakcie prowadzonej zwyczajnej kontroli odwoławczej.

Kasacja nie jest bowiem kolejnym środkiem zaskarżenia przysługującym od każdego rozstrzygnięcia Sądu II instancji. Odnosząc się do pierwszego z zarzutów należy stwierdzić, że Sąd odwoławczy, jak wynika z treści uzasadnienia, rozpoznał natomiast wszystkie zarzuty apelacji, w tym zarzut obrazy art. 7 k.p.k. oraz wskazał czym kierował się wydając swoje orzeczenie, postąpił więc zgodnie z art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. Dokonując oceny orzeczenia Sądu I instancji w tym zakresie wskazał, że wprawdzie Sąd ten dokonał ascetycznej oceny dowodów, jednakże po jej uzupełnieniu, Sąd odwoławczy doszedł do wniosku, że Sąd meriti nie popełnił błędu odmawiając wiary wyjaśnieniom oskarżonego, w których twierdził jakoby jego intencją nie było oszukanie pokrzywdzonej.

Obecnie w kasacji obrońca nie wykazuje błędów jakich miał dopuścić się Sąd odwoławczy dokonując kontroli orzeczenia Sądu I instancji, a jedynie odwołując się do tych samych argumentów co w apelacji, stara się forsować tezę, że to wyjaśnienia A.T. winny stanowić podstawę ustaleń faktycznych.Oczywiście bezzasadny jest również zarzut obrazy art. 5 § 2 k.p.k. przede wszystkim z uwagi na to, że Sąd odwoławczy nie stosował tego przepisu, a więc nie mógł go również naruszyć, natomiast analiza uzasadnienia wyroku tego Sądu wskazuje, że zarzut apelacyjny obrazy tego przepisu został w sposób prawidłowy rozpoznany.

Ocena materiału dowodowego dokonana w tej sprawie w oparciu o art. 7 k.p.k. wykazała, że brak było podstaw do zastosowania w sprawie reguły wynikającej z art. 5 § 2 k.p.k. Należy pamiętać, że wyrażona w tym przepisie zasada nie nakłada na sąd obowiązku przyjęcia wersji najkorzystniejszej dla oskarżonego, lecz zakaz czynienia niekorzystnych domniemań w sytuacji, gdy stan dowodów nie pozwala na ustalenie faktów. Chybiony jest również zarzut obrazy art. 64 § 1 k.k. i to nie tylko z uwagi na to, że w apelacji zarzut związany z obliczaniem terminów odbywania kary wskazujących na działanie skazanego w warunkach recydywy nie był podnoszony, a również dlatego, że jest on całkowicie niezasadny merytorycznie.

Obrońca pominęła bowiem całkowicie fakt, że zgodnie z obowiązującymi przepisami, jeżeli kara podlegająca wykonaniu określona jest w miesiącach, to przyjmuje się miesiąc za 30 dni (por. art. 127b k.p.k., art. 12c k.k.w. i art. 80b. k.k.w.). Odbycie więc kary stanowiącej podstawę recydywy w okresie od 10 października 2018 r. do 8 kwietnia 2019 r. spełniło więc przesłankę odbycia co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności.Sąd Najwyższy obciążył skazanego A.T. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego w oparciu o przepis art. 636 § 1 k.p.k.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.as