Supreme Court dismissed request to suspend sentence execution, distinguishing suspension from conditional release.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the defendant's request to suspend the execution of his prison sentence. Although the defendant argued he had earned the right to conditional release, the Court clarified that suspension under Article 532 § 1 of the Criminal Procedure Code is distinct from conditional release under the Criminal Code. The Court held that the defendant failed to demonstrate that executing the judgment would constitute a clear, unjustified infringement of his rights, and such relief falls within the jurisdiction of lower courts or penitentiary authorities.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 532 § 1 k.p.k.; art. 150, 153 k.k.: The institution of suspending the execution of a judgment cannot be identified with conditional release; suspension requires proof of clear, unjustified infringement of the convicted person's rights, which is not established by mere eligibility for conditional release, and such requests belong to the jurisdiction of lower courts or penitentiary authorities.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 242/19 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie R. T. skazanego z art. 286 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron, wniosku skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt VIII K (…), zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 20 lipca 2018 r., sygn. akt II AKa (…), na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
W piśmie z dnia 30 grudnia 2019 r., R. T. wniósł m.in. o „zawieszenie wykonywania kary pozbawienia wolności”. Zdaniem autora wniosku uwzględnienie jego prośby jest uzasadnione przede wszystkim tym, że obecnie przebywa w zakładzie karnym i uzyskał prawo do warunkowego zwolnienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Nie kwestionując istnienia okoliczności podniesionych na uzasadnienie wniosku, stwierdzić należy, że są one takimi okolicznościami, które nie mogą uzasadnić decyzji o wstrzymaniu wykonania wyroku.W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreślana jest bowiem teza, że instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia przewidziana w art. 532 § 1 k.p.k. nie może być identyfikowana z instytucją warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, inne bowiem założenia przyświecają tym instytucjom.
Wniosek oparty na art. 532 § 1 k.p.k. powinien łączyć się z argumentacją związaną z wniesionym nadzwyczajnym środkiem odwoławczym ze wskazaniem takich okoliczności, które w wysokim stopniu uprawdopodobniają, że wykonanie zaskarżonego orzeczenia byłoby wyraźnym, nieuzasadnionym pokrzywdzeniem skazanego (por. D. Świecki, uwagi do art. 532 k.p.k., Kodeks postępowania karnego, Tom II Komentarz aktualizowany, Lex/el. 2019).Skazany takiej argumentacji nie przedstawił, a jego wniosek uznano za nieuzasadniony.Jednocześnie trzeba zaznaczyć, że wniesienie skargi kasacyjnej nie wyłącza możliwości ubiegania się przez skazanego o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności albo o przerwę w odbywaniu tej kary, jeżeli zachodzą okoliczności faktyczne przewidziane w art. 150 i 153 k.k.w.
Jednakże rozpoznanie takich wniosków należy do właściwości sądu pierwszej instancji bądź sądu penitencjarnego, i nie istnieją podstawy, by właściwość tę omijać przez stosowanie instytucji wstrzymania przez Sąd Najwyższy wykonania orzeczenia w trybie art. 532 § 1 k.p.k. (por. L. Paprzycki, uwagi do art. 532 k.p.k., Komentarz aktualizowany do art. 425 - 673 Kodeksu postępowania karnego, Lex/el. 2015). Podobnie, wniesienie kasacji nie może być przeszkodą do ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty prawomocnie przecież orzeczonej kary pozbawienia wolności.Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.