Supreme Court quashes joint sentence for violating statutory maximums, remanding for recalculation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's joint sentence and remanded the case for a new trial. The defendant argued the combined penalty of 11 months violated the statutory rule that the total cannot be lower than the highest individual sentence. The court found this violation clear and obvious, noting the highest single sentence was 1 year and 2 months. Consequently, the decision was overturned to ensure the new sentence respects the legal minimum for combined penalties.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 86 § 1 k.k.; The combined penalty imposed on a defendant cannot be lower than the highest single penalty imposed for the individual crimes.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 239/13 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Rafał MalarskiSSN Włodzimierz WróbelProtokolant Anna Janczak przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej, Zbigniewa Siejbikaw sprawie R. S.skazanego wyrokiem łącznympo rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawiew dniu 5 grudnia 2013 r.,kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w C.z dnia 13 maja 2013 r., uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w C. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIEWyrokiem łącznym z dnia 13 maja 2013 r., sygn. akt II K 163/13, Sąd Rejonowy w C. ustalił, że R. S. został skazany prawomocnymi wyrokami tego Sądu:I.1)z dnia 27 marca 2012 r., w sprawie II K 142/12, za przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 18 stycznia 2012 r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności;2)z dnia 16 kwietnia 2012 r., w sprawie II K 954/11, za przestępstwo z art. 178a § 2 k.k., popełnione w dniu 26 lipca 2011 r. na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności;3)z dnia 10 maja 2012 r., w sprawie II K 375/12, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w grudniu 2011 r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności;4)z dnia 26 listopada 2012 r., w sprawie II K 380/12, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 1 marca 2013 r., sygn. akt V Ka 100/13, za przestępstwo z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k., popełnione w dniu 17 marca 2012 r. na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności.II. wyrokiem łącznym z dnia 23 października 2012 r., w sprawie II K 763/12, którym połączono kary orzeczone w sprawach II K 142/12, II K 375/12 i II K 954/11 i wymierzono karę łączną 9 miesięcy pozbawienia wolności,a następnie:I.rozwiązał karę łączną pozbawienia wolności orzeczoną w pkt I wyroku łącznego w sprawie II K 763/12;II.na podstawie art. 85 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 87 k.k. połączył karę ograniczenia wolności i kary pozbawienia wolności opisane w pkt I. 1, 2, 3 i 4 i wymierzył skazanemu karę łączną 11 miesięcy pozbawienia wolności;III.zaliczył na poczet kary łącznej okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w poszczególnych sprawach;IV.stwierdził, że w pozostałym zakresie połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu,V.rozstrzygnął o kosztach sądowych.Orzeczenie to nie zostało zaskarżone i uprawomocniło się w dniu 28 maja 2013 r.Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2013 r.
Sąd Rejonowy sprostował w opisanym wyroku oczywistą omyłkę pisarską w taki sposób, że wskazał, iż kara wymierzona skazanemu orzeczeniem z pkt I. 4 części wstępnej wyroku łącznego wynosiła w rzeczywistości rok i dwa miesiące, a nie – jak błędnie wpisano – dwa miesiące pozbawienia wolności.Wyrok łączny został zaskarżony w całości na niekorzyść skazanego kasacją wywiedzioną przez Prokuratora Generalnego.Skarżący, powołując się na przepisy art. 523 § 1, 526 § 1 oraz 537 § 1 i 2 k.p.k., zarzucił rażące i mające wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa materialnego – art. 86 § 1 k.k., poprzez wymierzenie skazanemu na podstawie tego przepisu kary łącznej 11 miesięcy pozbawienia wolności, to jest w wymiarze niższym od najwyższej kary jednostkowej roku i miesiąca pozbawienia wolności, orzeczonej podlegającym łączeniu wyrokiem jednostkowym.
W konsekwencji tak sformułowanego zarzutu Prokurator wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku łącznego i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w C. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja zasługuje na uwzględnienie wobec jej oczywistej zasadności.Zgodnie z art. 86 § 1 k.k. sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy. Najsurowsza z wymierzonych skazanemu kar – rok i 2 miesiące pozbawienia wolności – orzeczona została w sprawie II K 380/12 Sądu Rejonowego w C., opisanej w pkt I. 4 części wstępnej wyroku łącznego.
Skazanie to, jak wynika z pkt II zaskarżonego kasacją wyroku, objęte zostało karą łączną, co oznacza, że kara łączna pozbawienia wolności nie mogła być niższa od roku i 2 miesięcy. Tymczasem w pkt II wyroku łącznego wymierzono R. S. karę łączną 11 miesięcy pozbawienia wolności. Pomijając okoliczność, że zawarty w pkt I. 4 opis kary orzeczonej wobec skazanego dotknięty został, sprostowaną później, omyłką pisarską, rozstrzygnięcie w przedmiocie kary łącznej zapadło w konsekwencji rażącej obrazy prawa materialnego – art. 86 § 1 k.k. – której wpływ na treść zaskarżonego kasacją orzeczenia jawi się jako oczywisty (wymiar orzeczonej wobec skazanego wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 1 marca 2013 r. kary pozbawienia wolności nie może nasuwać żadnych wątpliwości, a odpis tego orzeczenia znajduje się w aktach sprawy o wydanie wyroku łącznego (k – 33 – 34) i – na co wskazuje protokół rozprawy głównej – został on zaliczony w poczet materiału dowodowego.Kierując się powyższym należało uchylić zaskarżone orzeczenie i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd będzie zobowiązany do respektowania wynikających z prawa materialnego reguł orzekania kary łącznej.