Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 23/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses judge disqualification request regarding Article 439 § 1(2) KPC due to lack of impartiality grounds. The court rejects arguments that signing a letter or issuing a general legal opinion on the statute constitutes a specific stance on the case's outcome. The court holds that expressing a general legal view on the interpretation of Article 439 § 1(2) KPC does not justify disqualification under Article 41 § 1 KPC. The court emphasizes that signing a letter or issuing a general legal opinion on the statute does not equate to expressing a specific stance on the case's outcome. The court clarifies that signing a letter or issuing a general legal opinion on the statute does not equate to expressing a specific stance on the case's outcome. The court clarifies that signing a letter or issuing a general legal opinion on the statute does not equate to expressing a specific stance on the case's outcome. The court clarifies that signing a letter or issuing a general legal opinion on the statute does not equate to expressing a specific stance on the case's outcome.

Numero d'incarto II KK 23/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense's request to disqualify a judge from a cassation proceeding regarding the application of Article 439 § 1(2) of the Code of Criminal Procedure. The defense argued that the judge's participation in a joint chamber ruling and signing a public letter criticizing the new judicial council law created an appearance of bias. The court ruled that expressing a general legal opinion on the statute's interpretation does not constitute a specific stance on the case's outcome and thus fails to update the statutory grounds for disqualification. Consequently, the court held that the judge remained impartial and the request was inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 41 § 1 k.p.k. Expressing a general legal opinion on the interpretation of the statute or signing a letter criticizing the legislative framework does not constitute a specific stance on the case's outcome and does not justify disqualification under Article 41 § 1 of the Code of Criminal Procedure.

Parole chiave

Generato dall'IA
disqualification of judge appearance of bias general legal opinion impartiality grounds Code of Criminal Procedure KRS reform joint chamber ruling ricusazione di pubblici ministeri

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Sędzia ten przestawił jedynie swój ogólny pogląd prawny co do wykładni art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., którego nie można utożsamiać z wyrażeniem stanowiska, że należy wyłączyć SSN Antoniego Bojańczyka od udziału w rozpoznaniu sprawy II KK 23/25.
Art. 41 § 1 k.p.k.
Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy uznał, że wnioskodawca nie wykazał, by w przedmiotowej sprawie zaktualizowała się przewidziana w art. 41 § 1 k.p.k., przesłanka wyłączenia sędziego, tj.
Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP”.
Art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. w zw.
ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw
art. 284 § 2 k.k
skazanego za czyn z art. 284 § 2 k.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
Sędzia ten przestawił jedynie swój ogólny pogląd prawny co do wykładni art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., którego nie można utożsamiać z wyrażeniem stanowiska, że należy wyłączyć SSN Antoniego Bojańczyka od udziału w rozpoznaniu sprawy II KK 23/25.
art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c
art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP”.
art. 41 § 1 k.p.k
Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy uznał, że wnioskodawca nie wykazał, by w przedmiotowej sprawie zaktualizowała się przewidziana w art. 41 § 1 k.p.k., przesłanka wyłączenia sędziego, tj.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lipca 2025 r., sygn. akt V KK 149/25
postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 listopada 2011 r., SK 37/08
41, teza 10, postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 listopada 2011 r., SK 37/08, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2024 r., III KK 13/24).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2024 r., III KK 13/24
41, teza 10, postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 listopada 2011 r., SK 37/08, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2024 r., III KK 13/24).
V KK 149/25
Supreme Court dismisses judge disqualification request citing lack of impartiality doubts regarding a judge's participation in a specific panel.
III KK 13/24
Supreme Court dismisses cassation on grounds of judge impartiality due to lack of procedural challenge.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 23/25 POSTANOWIENIE Dnia 5 września 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie D. J. skazanego za czyn z art. 284 § 2 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 września 2025 r. wniosku oskarżyciela posiłkowego o wyłączenie SSN Pawła Wilińskiego od udziału w sprawie zainicjowanej wnioskiem o wyłączenie SSN Antoniego Bojańczyka od udziału w sprawie II KK 23/25. postanowił nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

W kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2024 r., sygn. akt VIII AKa 98/23, obrońca skazanego D. J. podniósł zarzut zaistnienia w przedmiotowej sprawie uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., które miało polegać na tym, że w składzie sądu odwoławczego zasiadali sędziowie powołani na swój urząd na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2018 r., poz. 3).Sprawa kasacyjna została zarejestrowana w Sądzie Najwyższym pod numerem II KK 23/25 i w dniu 18 czerwca 2025 r. przydzielona do referatu SSN Antoniego Bojańczyka.Pismem z dnia 16 lipca 2025 r. (data sporządzenia pisma) obrońca skazanego D. J. złożył wniosek o wyłączenie SSN Antoniego Bojańczyka od udziału w rozpoznaniu sprawy II KK 23/25 powołując się na fakt, że ww. sędzia został powołany na swój urząd na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2018 r., poz. 3). W ocenie wnioskodawcy udział SSN Antoniego Bojańczyka w rozpoznaniu ww. sprawy kasacyjnej, z uwagi na treść zarzutów podniesionych w kasacji, prowadziłby m.in. do naruszenia zasady nemo iudex in causa sua.Sprawa o wyłączenie ww. sędziego została zarejestrowana pod numerem KRI 1157 i przydzielona do rozpoznania SSN Pawłowi Wilińskiemu. Pismem z dnia 4 sierpnia 2025 r. (data wpływu pisma do SN ) oskarżyciel posiłkowy złożył wniosek o wyłączenie SSN Pawła Wilińskiego od rozpoznania wniosku o wyłącznie SSN Antoniego Bojańczyka od rozpoznania sprawy kasacyjnej II KK 23/25.

Sprawa zainicjowana tymże wnioskiem została zarejestrowana pod numerem KRI 1191. W ww. wniosku wskazano, że SSN Paweł Wiliński podpisał się pod listem otwartym skierowanym w dniu 17 października 2022 do Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, którego sygnatariusze publicznie wypowiedzieli się m.in. w sprawie funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości w Polsce w zakresie wejścia w życie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz.

3) i wynikających z tego – ich zdaniem – konsekwencji. Wnioskodawca podniósł, że „w oświadczeniu tym wprost wskazano, że udział w składzie orzekającym w danej sprawie osoby powołanej do sprawowania funkcji sędziego na podstawie wniosku Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w składzie i trybie przewidzianym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz.

3) prowadzi w każdym przypadku do nienależytej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.” W ocenie wnioskodawcy, publiczna demonstracja przez sędziego poglądu w kwestii, która ma być przedmiotem rozstrzygnięcia powoduje, że aktualizuje się podstawa wyłączenia go od udziału w sprawie.Ponadto wnioskodawca podkreślił, że skoro SSN Paweł Wiliński brał udział w wydaniu uchwały połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 roku, BSA I-4110-1/2020, podlega wyłączeniu z mocy samej ustawy, „tj. art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.Na wstępie należy wskazać, co wielokrotnie eksponowano w orzecznictwie, że okoliczność, iż sędzia brał udział w wydaniu wskazanej wyżej uchwały połączonych Izb nie powoduje, że jest on wyłączony od udziału w sprawie, w której sąd staje przed koniecznością rozstrzygnięcia kwestii zaktualizowania się bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w związku z zasiadaniem w składzie orzekającym sędziego powołanego na swój urząd na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.

Gdyby bowiem przyjąć taki tok rozumowania, każdy z sędziów biorących udział w wydaniu uchwały połączonych Izb, czy też wydający orzeczenia, w których odniósł się do kwestii orzekania przez sędziów powołanych na wniosek KRS ukształtowanej przepisami ww. ustawy nowelizującej i wyraził swój pogląd prawny co do tej problematyki – i to niezależnie od tego, czy uczynił to poprzez akceptację tez i uzasadnienia uchwały połączonych Izb, czy też poprzez akceptację poglądu odmiennego - nie mógłby orzekać w tego rodzaju sprawach (tak trafnie Sąd Najwyższy m.in. w postanowieniu z dnia 23 lipca 2025 r., sygn. akt V KK 149/25).

Należy przy tym zauważyć, że opisana we wniosku postawa SSN Pawła Wilińskiego nie powoduje, że wyraził on stanowisko w kwestii tego, jakie powinno zapaść rozstrzygnięcie w tej konkretnej sprawie. Sędzia ten przestawił jedynie swój ogólny pogląd prawny co do wykładni art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., którego nie można utożsamiać z wyrażeniem stanowiska, że należy wyłączyć SSN Antoniego Bojańczyka od udziału w rozpoznaniu sprawy II KK 23/25. Wyrażenie ogólnego poglądu prawnego, czy to w orzeczeniach, czy powszechnie dostępnych publikacjach naukowych i opiniach prawnych, zgodnie z utrwalonym w doktrynie i orzecznictwie poglądem, nie uzasadnia wyłączenia sędziego od udziału w sprawie (zob.

D. Świecki [w:] B. Augustyniak, K. Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks postępowania karnego. Tom I. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2025, komentarz do art. 41, teza 10, postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 listopada 2011 r., SK 37/08, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2024 r., III KK 13/24). W tożsamy sposób należy ocenić okoliczność złożenia przez sędziego podpisu pod wskazanym we wniosku oświadczeniem sędziów Sądu Najwyższego skierowanym do Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego. Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy uznał, że wnioskodawca nie wykazał, by w przedmiotowej sprawie zaktualizowała się przewidziana w art. 41 § 1 k.p.k., przesłanka wyłączenia sędziego, tj. okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.Wobec tego postanowiono jak w sentencji. [J.J.][r.g.] ‎