Criminal appeal dismissed; Supreme Court rejects cassation on procedural grounds regarding evidence assessment and substantive drug trafficking assistance.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ordering the defendant to bear the costs. The defendant argued that the appellate court failed to address specific factual disputes regarding the defendant's knowledge and intent concerning the garage access. The court ruled that the appellate judge had sufficiently analyzed all arguments and that the defendant's claim of procedural error did not affect the substantive conviction for aiding drug trafficking.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.: A cassation appeal alleging a failure to address specific factual arguments is unfounded if the appellate court has comprehensively evaluated the evidence and the alleged procedural defect did not substantially influence the final judgment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 23/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 18 lutego 2015 r., sprawy M. R.skazanego z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 55 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i innychz powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanegood wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 8 października 2014 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W.z dnia 18 lutego 2014 r., p o s t a n o w i ł:
1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. U Z A S A D N I E N I ESąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 18 lutego 2014 r. uznał M. R. za winnego:1. czynu wypełniającego dyspozycję art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (tekst jedn. Dz. U z 2012 r. poz. 124 ze zm.), za który na podstawie tego przepisu wymierzył karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt IX wyroku),2. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 55 ust. 3 tej ustawy opisanego w ten sposób, że oskarżony w dniu 22 bądź 23 września 2006 r. w W., wbrew przepisom tejże ustawy działając w zamiarze wyjazdu I.
W. i M. G. do Holandii w celu dokonania przez nich wewnątrzwspólnotowej dostawy znacznej ilości substancji psychotropowych w postaci około 4 kg amfetaminy, udzielił pomocy w ten sposób, że udostępnił garaż swoich rodziców przy ul. G. w W., w którym narkotyki te były pakowane do specjalnie przystosowanych skrytek w samochodzie Daewoo Lanos należącym do I. W., i na podstawie art. 19 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 60 § 1 i § 6 pkt 2 k.k. i 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny po 10 zł za stawkę (pkt XII).Następnie Sąd na podstawie art. 85 i 86 § 1 i 2 k.k. wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, a nadto na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł środek kary przepadku 2.440 zł korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa przypisanego w pkt IX.
Wyrokiem z dnia 8 października 2014 r., Sąd Apelacyjny, po rozpoznaniu apelacji obrońcy zwróconej przeciwko całości wyroku, utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji.Kasację od wyroku Sąd odwoławczego złożył obrońca skazanego zarzucając „rażące naruszenie prawa procesowego mogące mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, a to przepisów art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. - polegające na:1. zaniechaniu rozważenia przez Sąd Apelacyjny zarzutu z punktu I tiret pierwsze apelacji (…), to jest zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku Sądu l Instancji polegającego na sprzecznym z zasadami prawidłowego rozumowania przyjęciu, iż :- wyjaśnienia I.
W. w zakresie, w jakim dotyczą one wiedzy i świadomości oskarżonego M. R. co do czynności, jaka miała zostać dokonana w garażu jego ojca przed wyjazdem tej oskarżonej i M. G. do Holandii są w pełni wiarygodne, - poprzez zaniechanie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku rozważań co do zarzutu pominięcia przez Sąd I Instancji okoliczności wskazujących na wątpliwość co do zdolności zapamiętywania w ówczesnym czasie przez I. W. oraz zarzutu odwołania się przez Sąd I Instancji przy ocenie wiarygodności wyjaśnień tej oskarżonej do przekonania innego Sądu;2. zaniechaniu rozważenia przez Sąd Apelacyjny zarzutów z punktu I tiret drugie, trzecie i czwarte apelacji (…), to jest zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku Sądu I Instancji polegającego na sprzecznym z zasadami prawidłowego rozumowania przyjęciu, iż:- zeznania M.
G., P. P. i wyjaśnienia M. R. w zakresie, w jakim dotyczą one wiedzy i świadomości oskarżonego M. R. co do czynności, jaka miała zostać dokonana w garażu jego ojca przed wyjazdem I. W. i tego świadka do Holandii, są w niewiarygodne,- uznaniu, że czynności i zachowanie faktycznie zdziałanie przez M. R. stanowiły realne pomocnictwo do przemytu narkotyków,a, w konsekwencji sprzecznym z zasadami logicznego rozumowania przyjęciu, iż:- oskarżony M. R., działając w celu udzielenia pomocy innym osobom do dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy narkotyków udostępnił garaż swojego ojca, mając świadomość, iż w garażu tym do skrytek w samochodzie I.
W. zostaną włożone narkotyki przed wyjazdem do Holandii,- poprzez zaniechanie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku rozważań co do tych zarzutów w ogóle.Obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.Prokurator w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Treść zarzutów kasacji i jej uzasadnienie prowadzą do wniosku, że została skierowana tylko przeciwko tej części rozstrzygnięcia Sądu odwoławczego, którym utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji co do skazania oskarżonego za czyn z pkt XII tego wyroku.
Jest ona oczywiście bezzasadna. Kasacja czterokrotnie zarzuciła zaniechanie rozważania przez Sąd odwoławczy zarzutów apelacyjnych, ale całkowicie abstrahując od treści uzasadnienia wyroku. Z jego lektury wynika, wbrew twierdzeniu kasacji, że Sąd Apelacyjny rozpoznał i odniósł się do wszystkich zarzutów środka zaskarżenia. Faktem jest, że nie poddał analizie osobno każdego z argumentów, lecz skupił uwagę na - kluczowych, do których ustosunkowanie było wystarczające dla realizacji dyspozycji art. 433 § 2 k.p.k. i 457 § 3 k.p.k.
Sąd drugiej instancji rozpoznając apelację odwołał się również do oceny dowodów dokonanej przez Sąd Okręgowy (s. 5 i 7 motywów). Sąd ten na s. 31 - 37 uzasadnienia wskazał, dlaczego dał wiarę wyjaśnieniom I.W. co do udostępnienia przez oskarżonego garażu dla zapakowania narkotyków do samochodu (cz. XII), Sąd ów ocenił również zeznania M. G., P. P. i wyjaśnienia M. S. R. Podzielenie tej oceny zwalniało Sąd odwoławczy od ponownego jej przytaczania. Należy podkreślić, że oskarżony nie przeczył wyjaśnieniom I. W., że udostępnił wówczas garaż innym osobom, w tym oskarżonej.
Wskazywał jedynie inny cel tego udostępnienia. Właściwy (bezprawny) cel wynikał również z jednych z wyjaśnień oskarżonego, na co także zwrócił uwagę Sąd odwoławczy (s. 7 motywów w zw. z k. 347).Trafnie w kasacji zarzucono jedynie zaakceptowanie przez ten Sąd stwierdzenia, że za wiarygodnością wyjaśnień I. W. przemawia też danie im wiary przez Sąd w innym postępowaniu (s. 32 uzasadnienia Sądu Okręgowego). Kłóci się to z zasadą samodzielności jurysdykcyjnej sądu (art. 8 §1 k.p.k.). To uchybienie Sądu odwoławczego nie miało jednak istotnego wpływu, bowiem nie był to przecież zasadniczy powód dania wiary wyjaśnieniom oskarżonej w niniejszej sprawie.Nie ulega również wątpliwości, że zachowanie oskarżonego opisane w czynie z pkt.
XII realizowało znamiona pomocy do przypisanego przestępstwa. Opis czynu wprost oddawał czynności sprawcze określone w art. 18 § 3 k.k. w postaci ułatwiania przestępstwa z art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.Z przytoczonych względów uznano kasację za oczywiście bezzasadną.