Supreme Court quashes summary judgment due to statute of limitations expiry from lack of prosecution initiation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the summary judgment against the defendant, J. P., and ordered the proceedings to be discontinued. The prosecution argued that the summary procedure was invalid because the statute of limitations for the offense had expired due to the court president's failure to issue the order initiating the formal proceedings. The court agreed, ruling that without the formal initiation order, the limitation period remained at one year rather than extending to two years, rendering the conviction legally void.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 45 § 1 k.w.; Art. 59 § 2 k.p.s.w.; Art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.: The statute of limitations for an offense expires one year after its commission unless the formal proceedings are initiated by the court president, which extends the period to two years; failure to initiate proceedings results in the expiration of the limitation period, constituting an absolute ground for appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 225/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 stycznia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski (przewodniczący)SSN Adam RochSSN Igor Zgoliński (sprawozdawca)Protokolant Weronika Woźniak przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Józefa Gemry,w sprawie J. P.obwinionego z art. 98 k.w.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawiew dniu 10 stycznia 2023 r.,kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na korzyśćod wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Radomiuz dnia 4 czerwca 2021 r., sygn. akt II W 570/21, 1) uchyla zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Radomiu z dnia 4.06.2021 r. sygn. akt II W 570/21 i na podstawie art. 5 § 1 pkt. 4 k.p.s w. w zw. z art. 45 § 1 k.w. umarza postępowanie, 2) kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Radomiu z dnia 4 czerwca 2021r. o sygn. akt II W 570/21 J. P. został uznany za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. wykroczenia z art. 98 k.w., polegającego na tym, że w dniu 18 kwietnia 2020 roku około godz. 13:15 w R. przy ul. […] kierując pojazdem marki O. o nr rej. […] nie zachował ostrożności poza drogą publiczną w wyniku czego najechał na zaparkowany pojazd marki M. o nr rej. […] stanowiący własność T. K. Za ten czyn obwinionemu na podstawie art. 98 k.w. w zw. z art. 24 § 1 i 3 k.w. wymierzono karę 200 złotych grzywny.
Wyrok zawierał nadto rozstrzygnięcie w zakresie kosztów procesu. Nie został zaskarżony przez żadną ze stron postępowania, a uprawomocnił się w dniu 19 marca 2022r.Od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Radomiu kasację wywiódł Prokurator Generalny. Zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, to jest art. 93 § 2 k.p.w. i art. 59 § 2 k.p.w. oraz art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w., polegające na rozpoznaniu sprawy J. P. w postępowaniu nakazowym, mimo braku ku temu podstaw, gdyż w konsekwencji zaniechania wydania przez prezesa sądu (przewodniczącego wydziału, upoważnionego sędziego) zarządzenia o wszczęciu, przeciwko J.
P. postępowania w sprawie o czyn z art. 98 k.w., popełniony w dniu 18 kwietnia 2020 r., w dacie wyrokowania przez Sąd, tj. 4 czerwca 2021 r., upłynął okres przedawnienia karalności przypisanego obwinionemu wykroczenia, co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia w rozumieniu art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. W oparciu o treść art. 537 § 1 i 2 k.p.k. Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania.Sąd Najwyższy zważył co następuje:Kasacja okazała się zasadna. Przed dniem wydania wyroku nakazowego przez Sąd Rejonowy w Radomiu doszło bowiem do przedawnienia karalności wykroczenia przypisanego J.
P. Wykroczenie to popełnione zostało w dniu 18 kwietnia 2020 r. Wedle art. 45 § 1 k.w. karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok. In casu w terminie podstawowym karalność wykroczenia ustawała zatem w dniu 18 kwietnia 2021 r. Po wpływie wniosku o ukaranie prezes sądu (przewodniczący wydziału, upoważniony sędzia) nie wydał natomiast zarządzenia o wszczęciu postępowania przeciwko J.P. o czyn z art. 98 k.w., czego wymaga przepis art. 59 § 2 k.p.s.w. Nie doszło tym samym do wszczęcia postępowania w rozumieniu art. 45 § 1 k.w., a w konsekwencji do prolongowania terminu przedawnienia do lat dwóch. Samo prowadzenie czynności wyjaśniających w trybie art. 54 § 1 k.p.s.w. nie powoduje wszakże wydłużenia okresu przedawnienia do 2 lat.
Ten skutek ma wyłącznie wszczęcie postępowania w sprawach o wykroczenie, które następuje z chwilą wydania przez prezesa sądu/przewodniczącego wydziału/ upoważnionego sędziego stosownego zarządzenia (por. wyrok SN z dnia 7 marca 2012r., OSNKW 2012/6/67). Wyrok Sądu Rejonowego w Radomiu, wydany po terminie przedawnienia karalności wykroczenia, obarczony był więc istotnym mankamentem. Przedawnienie stanowi jedną z okoliczności wyłączających możliwość prowadzenia postępowania. W pryzmacie art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. zaistniały stan rzeczy kwalifikowany jest jako bezwzględna przyczyna odwoławcza.Mając na uwadze powyższą argumentację Sąd Najwyższy uchylił zatem zaskarżony kasacją wyrok Sądu Rejonowego w Radomiu z dnia 4 czerwca 2021r.
II W 570/21 i umorzył postępowanie przeciwko J. P.. Podstawę tego rozstrzygnięcia stanowił art. 45 § 1 k.w. w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. Kosztami postępowania, w oparciu o art. 119 § 2 k.p.s.w., obciążono natomiast Skarb Państwa.