Criminal appeal dismissed as obviously groundless for attempting to challenge factual findings under appeal law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, ordering the defendant to bear the costs. The defense argued violations of substantive and procedural law, including errors in factual findings, while the prosecutor supported dismissal. The court rejected these claims because the appellant attempted to challenge factual determinations, which are prohibited in cassation proceedings under Polish law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 286 § 1 k.k.; Art. 4 k.p.k., Art. 7 k.p.k., Art. 410 k.p.k., Art. 457 § 3 k.p.k., Art. 433 § 2 k.p.k., Art. 523 § 1 k.p.k., Art. 535 § 3 k.p.k., Art. 636 § 1 k.p.k.: Cassation proceedings are strictly limited to legal errors; challenges to factual findings constitute an impermissible attempt to bypass the ban on re-examining facts, rendering such appeals obviously groundless.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 224/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 września 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 września 2013 r.,sprawy A. D.skazanej z art. 286 § 1 kk i in.,z powodu kasacji wniesionej przez obrońcęod wyroku Sądu Okręgowego w P.,z dnia 26 marca 2013 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w P.,z dnia 16 lipca 2012 r., p o s t a n o w i ł:
1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2) obciążyć skazaną kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne. UZASADNIENIEWyrokiem Sąd Okręgowego z dnia 26 marca 2013r., zmieniającym wyrok Sadu Rejonowego z dnia 16 lipca 2012 r., A. D. skazana została za szereg przestępstw z art. 286 § 1 k.k. i in. na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 150 stawek dziennych grzywny, po 20 zł każda. Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego złożył obrońca skazanej, podnosząc w niej zarzuty naruszenia prawa materialnego- art. 286 § 1 k.k. oraz naruszenia prawa procesowego w postaci art. 4 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k.W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym.
Podzielić przy tym należy w pełni stanowisko prokuratora zawarte w szczegółowej i wyjątkowo wnikliwej odpowiedzi na kasację.Na wstępie zauważyć należy, że zarzut naruszenia prawa materialnego- art. 286 § 1 k.k. stanowi w zasadzie powielenie zarzutu apelacyjnego, gdzie skarżący kwalifikował to uchybienie, zresztą prawidłowo, jako błąd w ustaleniach faktycznych. Treść tego zarzutu wskazuje jednoznacznie, że autor kasacji pod pozorem naruszenia prawa materialnego kwestionuje de facto postać zamiaru przypisanego skazanej, a więc niewątpliwie elementu będącego częścią ustaleń faktycznych.
Zabieg taki należy ocenić li tylko jako próbę obejścia zakazu podnoszenia w postępowaniu kasacyjnym zarzutów błędu w ustaleniach faktycznych, zawartego w treści art. 523 § 1 k.p.k.Stwierdzenie naruszenia art. 286 § 1 k.k., będące uchybieniem w zakresie prawa materialnego, byłoby możliwe jedynie wtedy, gdyby przy właściwie ustalonym stanie faktycznym, czego skarżący by nie kwestionował, doszło do nieuzasadnionego błędnego przypisania przestępstwa opisanego w tym przepisie. Tymczasem w niniejszej sprawie, mając na względzie jej okoliczności, nie można czynić zarzutu zaskarżonemu wyrokowi, że norma ta została zastosowana w sposób nieprawidłowy.
Już sama treść skargi daje podstawy do uznania, że jej autor w zasadzie nie kwestionuje sposobu subsumpcji tej normy prawnej, a podważa jedną z podstaw tego procesu, tj. ustalenia faktyczne, czego w postępowaniu kasacyjnym czynić nie wolno. W związku z tym zarzut ten jawi się jako całkowicie bezzasadny.Drugi z zarzutów, dotyczący naruszenia prawa procesowego, również nie mógł zostać uwzględniony. W sprawie nie sposób dopatrzyć się jakiegokolwiek naruszenia art. 457 § 3 k.p.k. bądź art. 433 § 2 k.p.k. Ponadto stawiając zarzut naruszenia art. 4 k.p.k, art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k., autor kasacji starał się także i w tym zakresie dokonać obejścia zakazu podnoszenia w tym nadzwyczajnym środku zaskarżenia zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych.
Treść uzasadnienia kasacji, gdzie jej autor w sposób bardzo szeroki polemizuje z tymi ustaleniami, dokonując także własnej oceny dowodów, ewidentnie wskazuje, że próbował on w sposób zawoalowany doprowadzić do ponownej - zwyczajnej kontroli odwoławczej w sprawie, traktując nadzwyczajny środek zaskarżenia jako kolejna instancję, wbrew ograniczeniom z art. 523 § 1 k.p.k. Dobitnie na koniec wolno stwierdzić, że Sąd odwoławczy wywiązał się należycie ze swoich powinności, rozważając wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia sprawy kwestie podniesione w apelacji obrońcy oraz podając, czym kierował się przy wydaniu wyroku i dlaczego zarzuty i wnioski tejże apelacji uznał za niezasadne.
Mając to na względzie, Sąd potraktował przedmiotową kasację jako bezzasadną w stopniu oczywistym, skutkującym jej oddalenie w trybie art. 535 § 3 k.p.k. Na podstawie art. 636 § 1 k.p.k., skazaną obciążono kosztami postępowania kasacyjnego.