Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 22/25 Generato dall'IA

Supreme Court quashes summary judgment for minor because defendant was under 18 at hearing date.

Numero d'incarto II KK 22/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the summary judgment against A.M. for violating procedural rules regarding minors. The Regional Court failed to notice that A.M. was under 18 at the time of the hearing, a fact established by his birth date. Consequently, the summary procedure was invalid, and the case must be retried with mandatory defense representation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 500 § 1, 3 k.p.k.; Art. 501 pkt 3 k.p.k.; Art. 79 § 1 pkt 1 k.p.k.: Summary judgment is impermissible when the accused has not yet reached 18 years of age at the time of the hearing, requiring general proceedings with mandatory defense.

Parole chiave

Generato dall'IA
summary judgment procedure underage accused rights mandatory defense counsel procedural violation criminal procedure code minor protection quashing of verdict proroga del periodo di prova

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 500 § 1 k.p.k.
Zgodnie z treścią art. 500 § 1 k.p.k.
Art. 500 § 3 k.p.k.
Stosownie zaś do przepisu art. 500 § 3 k.p.k. sąd może wydać wyrok nakazowy, jeżeli na podstawie zebranych dowodów okoliczności czynu i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości.
Art. 501 pkt 3 k.p.k.
Jednocześnie, w myśl art. 501 pkt 3 k.p.k. wydanie wyroku nakazowego jest niedopuszczalne, jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art.
Art. 79 § 1 pkt 1 k.p.k.
wydanie wyroku nakazowego jest niedopuszczalne, jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 79 § 1 k.p.k., a zatem gdy m.in.
Art. 81 § 1 k.p.k.
Art. 443 k.p.k.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.Procedując powtórnie sąd meriti uniknie stwierdzonych przez Sąd Najwyższy uchybień, uważając też na kierunek kasacji – na korzyść (art. 443 k.p.k.).
art. 535 § 5 k.p.k
o przeciwdziałaniu narkomanii, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 35 § 1 k.k
34 § 1, 1a pkt 1 i 2 k.k., art. 35 § 1 k.k.
art. 501 pkt 3 k.p.k
Jednocześnie, w myśl art. 501 pkt 3 k.p.k.
art. 79 § 1 pkt 1 k.p.k
wydanie wyroku nakazowego jest niedopuszczalne, jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 79 § 1 k.p.k., a zatem gdy m.in.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2023 r., sygn. akt V KK 120/23
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2023 r., sygn. akt V KK 120/23).
V KK 120/23
Supreme Court quashes summary judgment for minor under 18 due to mandatory defense rights violation under Polish Criminal Procedure Code.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lutego 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Barbara Skoczkowska‎SSN Marek Pietruszyński w sprawie A.M. skazanego z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 25 lutego 2025 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Radomiu z dnia 22 września 2022 r., sygn. akt II K 1322/22, uchyla zaskarżony wyrok nakazowy i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Radomiu do ponownego rozpoznania. Marek Pietruszyński Tomasz Artymiuk Barbara Skoczkowska

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Radomiu wyrokiem nakazowym z dnia 22 września 2022 r., sygn. akt II K 1322/22, oskarżonego A.M. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu określonego w art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to – i za to na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.n. w zw. z art. 37a § 1 k.k. w zw. z art. 34 § 1, 1a pkt 1 i 2 k.k., art. 35 § 1 k.k. – wymierzył mu karę 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.Wyrok nakazowy nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 19 października 2022 r.

Od tego wyroku, kasację złożył Prokurator Generalny, zaskarżając powyższe orzeczenie w całości, na korzyść skazanego A.M., formułując zarzut „rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 501 pkt 3 k.p.k., polegającego na rozpoznaniu sprawy oskarżonego A.M. na posiedzeniu w postępowaniu nakazowym, pomimo iż wymieniony w dacie wyrokowania nie miał ukończonych 18 lat a zatem zachodziła okoliczność o jakiej mowa w art. 79 § 1 pkt 1 k.p.k., której wystąpienie wykluczało możliwość wydania wyroku w tym trybie, a nakazywało rozpoznanie sprawy na zasadach ogólnych, na rozprawie z udziałem obligatoryjnego obrońcy”.W konsekwencji autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku nakazowego i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Radomiu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Trafnie Prokurator Generalny zakwestionował wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w Radomiu, podnosząc przytoczony wcześniej zarzut. Stwierdzenie powyższego umożliwiło uwzględnienie tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia w całości na posiedzeniu bez udziału stron na podstawie art. 535 § 5 k.p.k. Zgodnie z treścią art. 500 § 1 k.p.k. w sprawach, w których przeprowadzono dochodzenie, uznając na podstawie zebranego w postępowaniu przygotowawczym materiału, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne, sąd może w wypadkach pozwalających na orzeczenie kary ograniczenia wolności lub grzywny wydać wyrok nakazowy.

Stosownie zaś do przepisu art. 500 § 3 k.p.k. sąd może wydać wyrok nakazowy, jeżeli na podstawie zebranych dowodów okoliczności czynu i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości. Jednocześnie, w myśl art. 501 pkt 3 k.p.k. wydanie wyroku nakazowego jest niedopuszczalne, jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 79 § 1 k.p.k., a zatem gdy m.in. oskarżony nie ukończył 18 lat (art. 79 pkt 1 § 1 k.p.k.). W wypadkach, o których mowa w § 1 i 2 art. 79 k.k., udział obrońcy jest obowiązkowy w rozprawie oraz w tych posiedzeniach, w których obowiązkowy jest udział oskarżonego.

Ponadto nie ulega wątpliwości, że zastrzeżenie zawarte w art. 501 pkt 3 k.p.k. ma charakter gwarancyjny, gdyż chroni osoby przed skazaniem w uproszczonej i odformalizowanej formie. Słusznie zauważa przy tym autor kasacji, przywołując poglądy wyrażone w piśmiennictwie, że ustawodawca nie powiązał obowiązku wyznaczenia obrońcy z urzędu i obrony obligatoryjnej z wiekiem oskarżonego w dniu popełnienia czynu czy w jakimkolwiek innym ściśle określonym terminie, a jedynie z jego wiekiem w czasie postępowania karnego (zob. T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego.

Tom I. Artykuły 1-467. Komentarz, LEX/el 2014; K. Dąbkiewicz, Kodeks postępowania karnego. Komentarz do zmian 2015. Komentarz do art. 79 Kodeksu postępowania karnego, S. Steinborn (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz do wybranych przepisów, LEX/el. 2O16).Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, że Sąd Rejonowy w Radomiu uznając, iż okoliczności czynu i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości, na podstawie art. 500 § 1 i 3 k.p.k. wydał wyrok w trybie nakazowym (k. 68, 69-69v), ale uwadze tegoż Sądu uszło, że w dacie wyrokowania, tj. w dniu 22 września 2022 r., A.M. nie miał ukończonych 18 lat.

Z materiału dowodowego zgromadzonego w analizowanej sprawie, w tym z protokołu przesłuchania podejrzanego wynika, że oskarżony urodził się w dniu 24 lutego 2005 r. (k. 52-53v.). Takie ustalenie zaś, zgodnie z art. 501 pkt 3 k.p.k. uczyniło niedopuszczalnym skierowanie sprawy na posiedzenie celem wydania wyroku nakazowego. Mając na uwadze powyższe Sąd obowiązany był do wyznaczenia oskarżonemu obrońcy z urzędu, albowiem oskarżony nie posiadał obrońcy z wyboru (art. 81 § 1 k.p.k.) oraz do rozpoznania sprawy na zasadach ogólnych na rozprawie.Podsumowując należy stwierdzić, że wskazane wyżej uchybienie miało charakter rażący, a jego wpływ na treść wyroku był oczywisty, ponieważ doprowadził do rozpoznania sprawy w postępowaniu nakazowym wbrew wyraźnemu zakazowi ustawowemu wynikającemu z treści przepisu art. 501 pkt 3 k.p.k., którego złamanie skutkowało istotnym ograniczeniem prawa oskarżonego do obrony (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2023 r., sygn. akt V KK 120/23).

Co więcej, wiek oskarżonego czynił obowiązkową również jego obronę, gwarantując mu poszanowanie jego konstytucyjnych praw. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.Procedując powtórnie sąd meriti uniknie stwierdzonych przez Sąd Najwyższy uchybień, uważając też na kierunek kasacji – na korzyść (art. 443 k.p.k.). Marek Pietruszyński Tomasz Artymiuk Barbara Skoczkowska [WB]r.g.