Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 219/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on drug charges, ruling lower courts properly evaluated evidence and intent.

Numero d'incarto II KK 219/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless, upholding the conviction for illegal drug importation. The defense argued that the appellate court erred in finding the defendant's intent to smuggle cocaine and failed to address procedural flaws. The court rejected these claims, noting that the appellate court had fully considered all arguments and that the defendant's lack of knowledge was not a valid defense against the charge of intentional smuggling.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 55 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii; The cassation appeal is groundless when the appellate court has properly evaluated all evidence and the lower court's finding of intent is supported by the material facts.

Parole chiave

Generato dall'IA
illegal drug importation criminal intent cassation appeal appellate review obvious groundlessness drug trafficking evidence evaluation traffico aggravato di cocaina

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 535 § 3 k.p.k.
akt II KK 219/19 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 czerwca 2020 r.
art. 7 k.p.k.
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a to art. 7 k.p.k.
art. 9 k.k.
i art. 9 k.k. poprzez uznanie, że ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego dokonana przez Sąd I instancji, w szczególności wyjaśnień oskarżonego, jest prawidłowa, podczas gdy ‎w rzeczywistości nosi ona cechy rażącej dowolności,-art.
art. 427 § 2 k.p.k.
naruszenie przepisów art. 427 § 2 k.p.k. i art.
art. 433 § 1 k.p.k.
art. 438 k.p.k.
art. 447 § 1 k.p.k.
i art. 447 § 1 k.p.k. poprzez brak skontrolowania przez Sąd Odwoławczy wyroku Sądu I instancji co do wszystkich podstaw odwoławczych, w sytuacji, gdy została wniesiona apelacja na korzyść oskarżonego odnośnie winy, stosownie do treści art.
art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
‎skazanego z art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 5 grudnia 2018 r., sygn.
art. 535 § 3 k.p.k
akt II KK 219/19 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 7 k.p.k
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a to art. 7 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 219/19 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 czerwca 2020 r. sprawy N. V. G. ‎skazanego z art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 5 grudnia 2018 r., sygn. akt II AKa (…), ‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W. ‎z dnia 29 maja 2018 r., sygn. akt VIII K (…) p o s t a n o w i ł 1) oddalić kasację jak oczywiście bezzasadną, 2) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. Ż., Kancelaria Adwokacka w W., kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) zł, w tym 23 % VAT, za sporządzenie i wniesienie kasacji, 3) zwolnić skazanego od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 29 maja 2018 r., VIII K (…), uznał N.V. G. za winnego tego, że w dniu 20 lipca 2017 r. dokonał wbrew przepisom ustawy przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znacznej ilości środków odurzających w postaci kokainy o łącznej wadze 2418,6 grama znajdujących się w siedmiu pakietach z przezroczystej folii ukrytych w ściankach i wzmocnieniach należącego do niego bagażu rejestrowanego, tj. popełnienia czynu z art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za ten czyn na podstawie art. 55 ust. 3 tej ustawy skazał oskarżonego na karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 200 stawek dziennych grzywny po 50 zł za stawkę, oraz zawarł rozstrzygnięcia akcesoryjne.W apelacji obrońca zarzucił:„1. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a to art. 7 k.p.k. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów i nieuzasadnione przyjęcie, że z ogółu dowodów zgromadzonych w sprawie, mając na uwadze ich treść i wiarygodność, wynika wina obwinionego, podczas gdy prawidłowa analiza dowodów musi rodzić istotne wątpliwości co do okoliczności, w tym w szczególności co do wiedzy oskarżonego co do faktu, że w jego bagażu znajdują się środki odurzające,2. błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że oskarżony podjął decyzję o wyjeździe do Brazylii celem przywiezienia do Unii Europejskiej znacznej ilości środka odurzającego pomimo, iż z żadnego dowodu przeprowadzonego w sprawie przedmiotowa okoliczność nie wynika,3. naruszenie przepisu art 55 ust 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii poprzez jego zastosowanie i przyjęcie, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona czynu wskazane w przedmiotowym przepisie, podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego, w tym w szczególności wyjaśnień oskarżonego wynika, że nie miał on wiedzy o znajdujących się w jego bagażu środkach odurzających,4. naruszenie przepisów art. 427 § 2 k.p.k. i art. 438 pkt. 4 k.p.k. poprzez rażącą niewspółmierność kary pozbawienia wolności orzeczonej w pkt I zaskarżonego wyroku,5. naruszenie przepisów art. 427 § 2 k.p.k. i art. 438 pkt. 4 k.p.k. poprzez rażącą niewspółmierność kary grzywny orzeczonej w pkt.

I zaskarżonego wyroku,6. błędną kwalifikację prawną czynu poprzez zastosowanie art. 55 ust 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii podczas gdy w ocenie samego oskarżonego czyn powinien być ewentualnie kwalifikowany jako art.165 § 2 k.k.”Skarżący wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego albo uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2018 r., II AKa (…), Sąd Apelacyjny ‎w (…) utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.W kasacji obrońca zarzucił „rażące naruszenie przepisów prawa mogące mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i treść wyroku a to:-art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z 9 k.k. i art. 55 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani poprzez jego zastosowanie i związane z tym naruszenie przepisów postępowania w zakresie nierozpoznania przez Sąd Apelacyjny zarzutu postawionego w tym zakresie przez obrońcę, co w konsekwencji doprowadziło do przyjęcia, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona czynu wskazane ‎w przedmiotowym przepisie, podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego w tym w szczególności wyjaśnień oskarżonego, wynika, że nie miał on wiedzy o znajdujących się w jego bagażu środkach odurzających, a zatem działanie oskarżonego pozbawione było zamiaru czy też działania o charakterze nieumyślnym,-art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. i art. 9 k.k. poprzez uznanie, że ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego dokonana przez Sąd I instancji, w szczególności wyjaśnień oskarżonego, jest prawidłowa, podczas gdy ‎w rzeczywistości nosi ona cechy rażącej dowolności,-art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 438 k.p.k. i art. 447 § 1 k.p.k. poprzez brak skontrolowania przez Sąd Odwoławczy wyroku Sądu I instancji co do wszystkich podstaw odwoławczych, w sytuacji, gdy została wniesiona apelacja na korzyść oskarżonego odnośnie winy, stosownie do treści art. 438 k.p.k. w zw. z art. 447 § 1 k.p.k.”Obrońca wniósł o uchylenie obu wyroków i przekazanie sprawy Sądowi ‎I instancji do ponownego rozpoznania.Prokurator w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Uznanie kasacji jako oczywiście bezzasadnej upoważniało do oddalenia jej na posiedzeniu (argument z art. 535 § 3 k.p.k.).Wbrew twierdzeniu zawartemu w zarzucie z pkt 1, Sąd odwoławczy rozpoznał wszystkie zarzuty apelacyjne.

Przekonują o tym wnioski płynące z lektury uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Sąd Apelacyjny odniósł się również do kwestii wiedzy oskarżonego co do zawartości jego bagażu (znajdowania się w nim środków odurzających). Ponadto, mimo wskazania w 1 zarzucie jako naruszonych, przepisów prawa karnego i procesowego, zarzut ten podnosi, niedopuszczalny w postępowaniu kasacyjnym, błąd w ustaleniach faktycznych odnośnie do świadomości oskarżonego realizacji kluczowych znamion przypisanego mu czynu.Sąd odwoławczy nie uchybił również przepisom wymienionym w zarzucie z pkt 2.

Zarzut ten stanowi tylko polemikę z oceną Sądu Apelacyjnego, bowiem autor kasacji przeciwstawia jej własną ocenę materiału dowodowego, w tym wyjaśnień oskarżonego.Zarzut braku skontrolowania wyroku Sądu I instancji poprzez pryzmat wszystkich podstaw odwoławczych jest po prostu gołosłowny, ponieważ ani w treści zarzutu, ani w uzasadnieniu kasacji nie wskazano, jakie to podstawy, niewymienione w apelacji, pozostały poza uwagą Sądu odwoławczego.Z przytoczonych względów oddalono kasację jako oczywiście bezzasadną.