Supreme Court quashes sentence for two fare evasion offenses, ruling maximum penalty must be one month.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland quashed the lower court's sentence regarding the penalty for two fare evasion offenses, remanding the case for a new sentencing decision. The defendant, B.C., was convicted of committing two separate offenses under Article 121 of the Offenses Act, yet the Regional Court imposed a two-month restriction of freedom. The Court ruled that Article 20 of the Offenses Act strictly limits the maximum penalty for a single offense to one month, meaning the combined sentence could not legally exceed this limit regardless of the number of offenses. Consequently, the sentence was overturned to ensure the penalty complied with statutory maximums, and the matter was returned to the Regional Court for recalculation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 20 § 1 k.w.; Art. 9 § 2 k.w.: The maximum penalty for a single offense under the Offenses Act is one month of restriction of freedom; therefore, a combined sentence for multiple offenses cannot legally exceed this statutory maximum.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 212/14 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 sierpnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący)SSN Andrzej RyńskiSSN Jarosław Matras (sprawozdawca)Protokolant Ewa Oziębła w sprawie B. C.ukaranej z art. 121 § 1 k.w.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpkw dniu 20 sierpnia 2014 r.,kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyśćod wyroku Sądu Rejonowego w W.z dnia 12 lutego 2014 r. uchyla zaskarżony wyrok w zakresie orzeczenia o karze i sprawę w tej części przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
UZASADNIENIESąd Rejonowy w W. po rozpoznaniu sprawy w postępowaniu nakazowym, wyrokiem z dnia 12 lutego 2014 r. sygn. akt … 1414/13, uznał B. C. winną tego, że:I.w dniu 27 grudnia 2012 r. w W. na stacji PKP W. T., pomimo nieuiszczenia dwukrotnie nałożonej na nią kary pieniężnej określonej w taryfie, po raz trzeci w ciągu roku, bez zamiaru uiszczenia należności wyłudziła przejazd koleją PKP, jadąc pociągiem nr […] na trasie W. – L., na łączną kwotę 541,60 zł, na szkodę Koleje […] Sp. z. o.o.,tj. o czyn z art. 121 § 1 k.w.;II.w dniu 13 lutego 2013 r. w W. na stacji PKP W.
W., pomimo nieuiszczenia dwukrotnie nałożonej na nią kary pieniężnej określonej w taryfie, po raz trzeci w ciągu roku, bez zamiaru uiszczenia należności wyłudziła przejazd koleją PKP, jadąc pociągiem nr […] na trasie W. – S., na łączną kwotę 549,96 zł, na szkodę Koleje […] Sp. z. o.o.,tj. o czyn z art. 121 § 1 k.w.i za to, na podstawie art. 121 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. skazał ją na karę 2 miesięcy ograniczenia wolności polegającego na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie.
Wyrok, niezaskarżony przez strony, uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego w dniu 28 lutego 2014 r.Kasację od tego wyroku na korzyść obwinionej w zakresie orzeczenia o karze wniósł Prokurator Generalny. Zarzucając wyrokowi rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie prawa materialnego, to jest art. 20 § 1 k.w., oraz art. 9 § 2 k.w. polegające na wymierzeniu obwinionej B. C. za popełnienie 2 wykroczeń z art. 121 § 1 k.w. na podstawie art. 9 § 2 k.w. kary 2 miesięcy ograniczenia wolności w postaci obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie, pomimo tego, że w świetle art. 20 § 1 k.w. kara ograniczenia wolności wymierzona za wykroczenie trwa 1 miesiąc, wniósł ouchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jako oczywiście zasadna podlegała uwzględnieniu w trybie określonym w art. 535 § 5 k.p.k.
Kodeks wykroczeń w art. 20 § 1 k.w. przewiduje możliwość orzeczenia za wykroczenie kary ograniczenia wolności w wymiarze 1 miesiąca. Tak więc wydając wyrok nakazowy za dwa wykroczenia z art. 121 § 1 k.w. sąd nie miał prawnej możliwości, także stosując art. 9 § 2 k.w., orzec kary dwóch miesięcy ograniczenia wolności. Przepis art. 9 § 2 k.w., który wskazuje, iż wymierza się za dwa lub więcej wykroczeń jedną karę w granicach zagrożenia przewidzianego w przepisie przewidującym najsurowszą karę, a więc w sposób autonomiczny określa sposób wymierzenia kary w przypadku zbiegu realnego wykroczeń, nie daje podstawy do orzeczenia kary ograniczenia w innym wymiarze niż 1 miesiąc.
Wymierzając zatem karę dwóch miesięcy ograniczenia wolności Sąd Rejonowy w W. rażąco naruszył przepis art. 20 § 1 k.w., co miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, albowiem doprowadziło do orzeczenia kary, która w takim wymiarze nie mogła zostać orzeczona. Z tych powodów konieczne było uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w zakresie orzeczonej kary. Orzekając karę sąd I instancji powinien mieć na uwadze, aby kara orzeczona za dwa wykroczenia uwzględniała to, iż uchylenie wyroku w tej części nastąpiło na skutek uwzględnienia kasacji na korzyść obwinionej.