Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 210/24 Generato dall'IA

Supreme Court allows extradition for execution of sentence under Polish-Vietnam treaty due to French text interpretation.

Numero d'incarto II KK 210/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the Lower Court's refusal to extradite a Vietnamese national for the execution of a six-month prison sentence. The Lower Court had declared extradition inadmissible because the Polish text of the bilateral treaty required a sentence exceeding six months, while the defendant received exactly six months. The Court ruled that the French text of the treaty, which prevails in case of discrepancies, establishes that extradition for sentence execution is permissible for sentences of at least six months or more severe.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 52 ust. 3 umowy między RP a Wietnamem; Art. 615 § 2 k.p.k.: In case of discrepancies between language versions of a bilateral treaty, the French text prevails, establishing that extradition for execution of sentence is permissible for sentences of at least six months or more severe.

Parole chiave

Generato dall'IA
extradition for execution of sentence bilateral treaty interpretation language version precedence French text supremacy polish vietnam treaty procedural inadmissibility supreme court review procedura di estradizione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 52 ust. 3 umowy między Rzeczpospolitą Polską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu o pomocy prawnej i stosunkach prawnych w sprawach cywilnych, rodzinnych i karnych, sporządzonej w dniu 22 marca 1993 r.
W kasacji zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie przepisu art. 52 ust.
Art. 615 § 2 k.p.k.
art. 177 § 2 k.k
202 wietnamskiego kodeksu karnego, będącego odpowiednikiem przestępstwa z art. 177 § 2 k.k., ściganego na podstawie czerwonej Noty Interpolu numer A- [...] z 3 lipca 2023 r.
art. 535 § 5 k.p.k
wydanej przez władze Socjalistycznej Republiki Wietnamu, po rozpoznaniu na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 437 § 1 k.p.k
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 603 § 1 k.p.k
VIII Kop 284/23, na podstawie art. 603 § 1 k.p.k.
art. 615 § 2 k.p.k
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 210/24 POSTANOWIENIE Dnia 25 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie H. V. L. skazanego za popełnienie przestępstwa z art. 202 wietnamskiego kodeksu karnego, będącego odpowiednikiem przestępstwa z art. 177 § 2 k.k., ściganego na podstawie czerwonej Noty Interpolu numer A- [...] z 3 lipca 2023 r. wydanej przez władze Socjalistycznej Republiki Wietnamu, po rozpoznaniu na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. kasacji Prokuratora Generalnego skierowanej na niekorzyść ściganego od prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2023 r., sygn. VIII Kop 284/23. na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Warszawie, postanowieniem z dnia 19 grudnia 2023 r., sygn. VIII Kop 284/23, na podstawie art. 603 § 1 k.p.k. w zw. z art. 52 ust. 3 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu o pomocy prawnej i stosunkach prawnych w sprawach cywilnych, rodzinnych i karnych, sporządzonej w dniu 22 marca 1993 r., stwierdził prawną niedopuszczalność wydania ściganego obywatela wietnamskiego H. V. L. w celu wykonania wobec niego kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem wietnamskiego Sądu Ludowego dystryktu Hung Nguyen, prowincja Nghe An (Wietnam) z dnia 14 sierpnia 2008 r., o sygnaturze [...], za popełnienie przestępstwa z art. 202 wietnamskiego kodeksu karnego, będącego odpowiednikiem przestępstwa z art. 177 § 2 k.k.W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zgodnie z zawartą umową między Rzecząpospolitą Polską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu, wydanie w celu wykonania kary następuje tylko z powodu takich przestępstw, które podlegają karze według prawa obu Umawiających się Stron i jeżeli dana osoba została skazana na karę pozbawienia wolności powyżej 6 miesięcy pozbawienia wolności.

W realiach tej sprawy spełniony został tylko jeden warunek - podwójnej karalności. Natomiast nie został spełniony drugi warunek, gdyż ścigany został skazany na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, która nie przekracza umownego progu dopuszczalności prawnej ekstradycji.Postanowienie to uprawomocniło się bez postępowania odwoławczego.Od tego orzeczenia kasację na niekorzyść ściganego wniósł Prokurator Generalny. W kasacji zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie przepisu art. 52 ust. 3 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu o pomocy prawnej i stosunkach prawnych w sprawach cywilnych, rodzinnych i karnych, sporządzonej w dnu 22 marca 1993 r, polegające na wyrażeniu przez Sąd błędnego poglądu, że wydanie w celu odbycia kary jest stosownie do treści art. 52 ust. 3 in fine tej umowy możliwe w razie skazana na karę powyżej 6 miesięcy pozbawienia wolności lub karę surowszą, co spowodowało stwierdzenie prawnej niedopuszczalności wydania osoby ściganej w tej sprawie, wobec jej skazania na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy prawidłowa treść tego przepisu, ustalona na podstawie francuskiego tekstu umowy, mającego decydujące znaczenie w razie powstania rozbieżności interpretacyjnych wskazuje, iż wydanie w celu odbycia kary następuje w razie skazania na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności lub na karę surowszą, wobec czego wskazana negatywna przeszkoda odmowy stwierdzenia prawnej dopuszczalności wydania osoby ściganej in concreto nie występowała i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się oczywiście zasadna, co umożliwiało jej rozpoznanie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu z 22 marca 1993 r., która jest centralnym zagadnieniem kasacji, obowiązuje nadal w stosunkach między tymi krajami zgodnie z protokołem między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Socjalistycznej Republiki Wietnamu sporządzonym w Hanoi w dniu 18 lipca 2000 r.W tej umowie międzynarodowej w rozdziale I części III uregulowano kwestie dotyczące wydania osoby ściganej w celu również wykonania orzeczonej co do niej kary (postępowanie ekstradycyjne), które – stosownie do wskazanej treści art. 615 § 2 k.p.k. zasady subsydiarności - mają pierwszeństwo przed prawem krajowym, stosowanym wówczas gdy umowa nie reguluje określonej kwestii.Umowa została sporządzona, co wynika z jej końcowych postanowień w dwóch egzemplarzach, każdy w językach polskim, wietnamskim i francuskim.

Zastrzeżono w niej jednocześnie, że wszystkie teksty są jednakowo autentyczne, a w przypadkach rozbieżności w interpretacji umowy tekst francuski przeważy, co ma zasadnicze znaczenie dla tej sprawy.Jak bowiem wynika z tekstu umowy opublikowanej w Dzienniku Ustaw (Dz.U.1995.55.289) w języku polskim wydanie w celu wykonania kary jest dopuszczalne – stosownie do treści art. 52 ust. 3 in fine – w razie skazania na karę pozbawienia wolności powyżej 6 miesięcy lub na karę surowszą.Z kolei tekst tego przepisu umowy sporządzony w języku francuskim wskazuje, że ekstradycja w celu wykonania kary jest dopuszczalna w razie skazania na karę co najmniej 6 miesięcy lub karę surowszą.

Zwrot „au moins” należy bowiem tłumaczyć jako „co najmniej, przynajmniej” (por. Wielki słownik francusko – polski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1982). Całość spornego fragmentu „ d´au moins six moi sou plus severe” ma treść „co najmniej 6 miesięcy lub surowiej”. Podobnie - posługując się translatorem dostępnym na stronach internetowych - brzmi tekst tego przepisu po dokonaniu tłumaczenia z języka wietnamskiego na język polski, co trafnie wykazano w uzasadnieniu kasacji.Zatem z tekstu tej umowy sporządzonego w językach francuskim i wietnamskim wynika, że ekstradycja w celu wykonania kary jest dopuszczalna w przypadku skazania na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności lub na karę surowszą.

Z polskiej wersji językowej z kolei wynika, że skazanie będące podstawą wydania ma dotyczyć orzeczenia kary powyżej 6 miesięcy pozbawienia wolności lub kary surowszej.Rozwiązaniem tych rozbieżności zgodnie z zapisem umowy jest tekst francuski, co oznacza w stosunkach dwustronnych między Polską a Wietnamem, że wydanie w celu wykonania kary powinno następować w razie skazana na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności lub karę surowszą. Zatem wydaniu ściganego obywatela Wietnamu nie stał na przeszkodzie warunek wskazany w art. 52 ust. 3 in fine wskazanej umowy dwustronnej, co prowadzi do stwierdzenia, że Sąd Okręgowego w Warszawie dokonując wąskiej, z uwzględnieniem jedynie wersji tej umowy sporządzonej w języku polskim, interpretacji podstawowego warunku ekstradycji przewidzianego w umowie wiążącej Polskę i Wietnam, rażąco naruszyło treść tego postanowienia (przepisu) umowy.

Wskazany błąd miał niewątpliwie istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, gdyż niezasadnie powołując się na ten warunek odmówiono prawnej dopuszczalności ekstradycji osoby ściganej. Z tych względów postanowiono jak na wstępie. (r.g.) ‎