Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 21/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for obvious lack of merit regarding a fan riot conviction.

Numero d'incarto II KK 21/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ordering the defendant to bear the costs. The defendant argued procedural errors and factual mistakes regarding his conviction for participating in a fan riot, while the prosecutor contended the appeal lacked merit. The court ruled that the appellate court had already addressed the factual and procedural claims, making the cassation arguments a misunderstanding of the law and irrelevant to the established facts.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 457 § 2 k.p.k.; Art. 517 § 1 k.p.k.; Art. 636 § 1 k.p.k. in conjunction with Art. 518 k.p.k.: A cassation appeal is dismissed as obviously unfounded when the appellate court has properly addressed the substantive and procedural claims, and the appellant's arguments constitute a misunderstanding of the legal provisions or an attempt to contest facts not subject to cassation review.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obviously unfounded fan riot conviction procedural error costs of proceedings

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 457 § 2 k.p.k.
W kasacji od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego obrońca skazanego zarzucił rażącą obrazę art. 457 § 2 k.p.k. przez utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy, mimo błędów proceduralnych popełnionych w pierwszej instancji oraz art.
Art. 517 § 1 k.p.k.
przez utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy, mimo błędów proceduralnych popełnionych w pierwszej instancji oraz art. 517i § 1 k.p.k., przez nieuchylenie wyroku i przekazanie tej sprawy prokuratorowi do uzupełnienia postępowania przygotowawczego.
Art. 433 § 2 k.p.k.
Skarżący nie zarzucił natomiast Sądowi odwoławczemu, aby naruszył on art. 433 § 2 k.p.k., a więc by nie rozpoznał któregoś z zarzutów apelacji, ani naruszenia art.
Art. 457 § 3 k.p.k.
433 § 2 k.p.k., a więc by nie rozpoznał któregoś z zarzutów apelacji, ani naruszenia art. 457 § 3 k.p.k., czyli niewłaściwego ustosunkowania się do tych zarzutów.
Art. 636 § 1 k.p.k.
Art. 518 k.p.k.
z art. 518 k.p.k., obciążył skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego, mając zaś na uwadze sposób sformułowania zarzutów tej skargi, zdecydował o sporządzeniu z urzędu uzasadnienia niniejszego orzeczenia.
Art. 535 § 3 k.p.k.
Kasacja ta jest rzeczywiście bezzasadna w oczywistym stopniu, stąd jej rozpoznanie na posiedzeniu, o jakim mowa w art. 535 § 3 k.p.k.
art. 254 § 1 k.k
M., przestępstwa z art. 254 § 1 k.k.
art. 457 § 2 k.p.k
W kasacji od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego obrońca skazanego zarzucił rażącą obrazę art. 457 § 2 k.p.k.
art. 535 § 3 k.p.k
Kasacja ta jest rzeczywiście bezzasadna w oczywistym stopniu, stąd jej rozpoznanie na posiedzeniu, o jakim mowa w art. 535 § 3 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 21/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 lutego 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Grzegorczyk w sprawie B. S.‎skazanego z art. 254 § 1 w zw. z art. 57a § 1 kk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk‎w dniu 21 lutego 2013 r.,‎kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 23 sierpnia 2012 r., ‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W.‎z dnia 21 czerwca 2012 r., oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, obciążając skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego, B. S. został uznany winnym popełnienia w dniu 12 czerwca 2012 r., w W. przy ul. M., przestępstwa z art. 254 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k., polegającego na braniu czynnego udziału w zbiegowisku kibiców przed odbywającym się meczem piłkarskim, z wiedzą o tym, że jego uczestnicy dopuszczają się gwałtownego zamachu na osoby interweniujących funkcjonariuszy Policji i działaniem przy tym publicznie oraz bez powodu, z okazaniem przez to rażącego lekceważenia porządku prawnego, za co skazano go na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, z zaliczeniem okresu tymczasowego aresztowania oraz orzeczeniem podania wyroku do publicznej wiadomości i obciążeniem kosztami procesu.

Od wyroku tego apelował obrońca oskarżonego, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych oraz naruszenie przepisów postępowania, a to: art. 4, 5 § 2, art. 7, 41 § 1, art. 92, 170 § 1 pkt 3 oraz art. 410 i 413 § 2 pkt 1 k.p.k., a nadto rażącą niewspółmierność kary i środka karnego. Po rozpoznaniu tej apelacji, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok, ale tylko w ten sposób, że złagodził orzeczoną karę pozbawienia wolności do 5 miesięcy, utrzymując go w pozostałym zakresie w mocy. W kasacji od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego obrońca skazanego zarzucił rażącą obrazę art. 457 § 2 k.p.k. przez utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy, mimo błędów proceduralnych popełnionych w pierwszej instancji oraz art. 517i § 1 k.p.k., przez nieuchylenie wyroku i przekazanie tej sprawy prokuratorowi do uzupełnienia postępowania przygotowawczego.

Wywodząc w ten sposób skarżący wnosił o uchylenie wyroku Sądu odwoławczego i uniewinnienie skazanego, ewentualnie o uchylenie obu wydanych w tej sprawie wyroków i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w pierwszej instancji. W odpowiedzi na ten środek zaskarżenia, prokurator Prokuratury Okręgowej wniósł o jego oddalenie jako oczywiście bezzasadnego. Rozpoznając tę kasację Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja ta jest rzeczywiście bezzasadna w oczywistym stopniu, stąd jej rozpoznanie na posiedzeniu, o jakim mowa w art. 535 § 3 k.p.k.

Rzecz bowiem w tym, że żadne uchybienie, o jakim mowa w tej skardze, w realiach niniejszej sprawy nie miało miejsca, a skarżący w istocie, poprzez zarzuty natury procesowej, chce zakwestionować ustalenia faktyczne, odnośnie do których nie wolno w ogóle wywodzić kasacji. Samo podniesienie obrazy art. 457 § 2 k.p.k. jest przy tym zupełnym nieporozumieniem, gdyż przepis ten reguluje jedynie kwestię uzasadniania wyroku Sądu odwoławczego w wypadku uznania apelacji za oczywiście bezzasadną, a apelację obrońcy za takową bynajmniej nie uznano, skoro złagodzono karę wymierzoną skazanemu przez Sąd pierwszej instancji.

Nieporozumieniem jest także podnoszenie obrazy art. 517 i § 1 k.p.k., jako że przepis ten upoważnia Sąd odwoławczy do przekazania sprawy prokuratorowi w celu przeprowadzenia postępowania odwoławczego na zasadach ogólnych, ale jedynie wtedy, gdy stwierdzi on potrzebę uzupełnienia postępowania dowodowego, czego bynajmniej Sąd odwoławczy w tej sprawie nie stwierdził. Skarżący nie zarzucił natomiast Sądowi odwoławczemu, aby naruszył on art. 433 § 2 k.p.k., a więc by nie rozpoznał któregoś z zarzutów apelacji, ani naruszenia art. 457 § 3 k.p.k., czyli niewłaściwego ustosunkowania się do tych zarzutów.

W uzasadnieniu swojej skargi zaczyna natomiast przywoływać te naruszenia, o których mowa była w zwykłym środku odwoławczym, a które miały podważyć prawidłowość procedowania w pierwszej instancji oraz rzekomo błędnie ustalone fakty. Do wszystkich tych zarzutów Sąd odwoławczy obszernie się jednak odniósł, o czym świadczą jego wywody na str. 3-6 uzasadnienia tego wyroku, wykazując przy tym, dlaczego poszczególne zarzuty apelacji nie są zasadne. Twierdzenie zaś autora kasacji, że jego klient jest niewinny, oznaczają jedynie kontestację wydanych wyroków, a oparte są przy tym na dowodach, których nie uznano w tej sprawie za wiarygodne i wykazano dlaczego.Powyższe wskazuje, że kasacja ta jest ewidentnie bezzasadna w stopniu oczywistym, a oddalając ją z tego powodu, Sąd Najwyższy, stosownie do art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k., obciążył skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego, mając zaś na uwadze sposób sformułowania zarzutów tej skargi, zdecydował o sporządzeniu z urzędu uzasadnienia niniejszego orzeczenia.