Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 209/24 Generato dall'IA

Supreme Court quashes confiscation orders for foreign currency benefits due to violation of mandatory Polish currency rules.

Numero d'incarto II KK 209/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed specific parts of the lower court's judgment regarding confiscation orders for illicit gains. The prosecution argued that the first-instance court violated procedural and substantive laws by issuing confiscation orders in euros instead of Polish zlotys and failing to adjust amounts where the defendant requested conversion. The court ruled that such orders must be in Polish currency to ensure enforceability and that the lower court erred by not properly addressing the defendant's specific requests regarding currency conversion.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 387 § 1 k.p.k.; Art. 45 § 1 k.k.: Confiscation orders for illicit gains must be formulated in the currency of the Republic of Poland to ensure enforceability, and courts must address defendant requests regarding currency conversion when they conflict with established facts.

Parole chiave

Generato dall'IA
confiscation of illicit gains foreign currency enforcement mandatory Polish currency procedural violation defendant's request retrial order illicit benefits accusa penale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 387 § 1 k.p.k.
akt XVIII K 30/19 uwzględnił - złożony w trybie art. 387 § 1 k.p.k. - wniosek oskarżonego S.
Art. 45 § 1 k.k.
z art. 45 § 1 k.k. polegające na:-niezasadnym uwzględnieniu wniosku oskarżonego S.
Art. 206 § 3 k.k.w.
w złotym, po uprzednim przeliczeniu faktycznie uzyskanej przez oskarżonego korzyści majątkowej wyrażonej w walucie obcej według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia popełnienia przestępstwa, co umożliwia, zgodnie z art. 206 § 3 k.k.w. w zw.
Art. 27 k.k.w.
z art. 27 k.k.w., wykonanie jej przepadku w następstwie ujawnienia tej czynności w księgach rachunkowych Sądu oraz organu przeprowadzającego egzekucję, prowadzonych zgodnie z art.
Art. 9 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości
27 k.k.w., wykonanie jej przepadku w następstwie ujawnienia tej czynności w księgach rachunkowych sądu oraz organu prowadzącego egzekucję – księgach prowadzonych zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.
art. 387 § 1 k.p.k
akt XVIII K 30/19 uwzględnił - złożony w trybie art. 387 § 1 k.p.k.
art. 45 § 1 k.k
z art. 45 § 1 k.k.), które z jednej strony wymagają orzekania kwot stanowiących równowartość przepadku korzyści majątkowej w walucie będącej środkiem płatniczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tj.
art. 65 § 1 k.k
art. 4 § 1 k.k
z art. 45 § 1 k.k.), które z jednej strony wymagają orzekania kwot stanowiących równowartość przepadku korzyści majątkowej w walucie będącej środkiem płatniczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tj.
art. 206 § 3 k.k
w złotym, po uprzednim przeliczeniu faktycznie uzyskanej przez oskarżonego korzyści majątkowej wyrażonej w walucie obcej według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia popełnienia przestępstwa, co umożliwia, zgodnie z art. 206 § 3 k.k.w.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 209/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 stycznia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący)‎SSN Jerzy Grubba‎SSN Jarosław Matras (sprawozdawca)Protokolant Agnieszka Niewiadomska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Marka Zajkowskiego,‎w sprawie ‎skazanego z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałąniu narkomanii i in.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 15 stycznia 2025 r.,‎kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na niekorzyść‎od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie‎z dnia 6 listopada 2023 r., sygn. akt XVIII K 30/19, I. uchyla wyrok w zaskarżonym zakresie, tj. co do rozstrzygnięć w pkt 21, 34 i 38 i w tym zakresie sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie;

II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. G. K. - Kancelaria Adwokacka w W. - 1476 (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć) zł w tym VAT za udzielenie oskarżonemu z urzędu pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym. Jerzy Grubba Kazimierz Klugiewicz Jarosław Matras

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 listopada 2023 r. Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie o sygn. akt XVIII K 30/19 uwzględnił - złożony w trybie art. 387 § 1 k.p.k. - wniosek oskarżonego S. Ś. o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia postępowania dowodowego i skazał go za 35 przestępstw na stosowne kary (opisanie tych wszystkich kar jest zbędne wobec zakresu kasacji) i wymierzył karę łączną (pkt 54 wyroku) oraz orzekł za niektóre czyny środki karne w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej (pkt 12, 14, 18, 21, 25, 28, 30, 32, 34, 38, 40, 43).

Od prawomocnego wyroku kasację na niekorzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżając wyrok w całości, zarzucił mu: „rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów art. 387 §1, 2 i 3 k.p.k. w zw. z art. 45 § 1 k.k. polegające na:-niezasadnym uwzględnieniu wniosku oskarżonego S. Ś. o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia postępowania dowodowego, złożonego w trybie przewidzianym w art. 387 § 1 k.p.k., wadliwego w części dotyczącej przepadku równowartości korzyści majątkowej, osiągniętej przez oskarżonego z popełnienia przestępstw z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 56 ust. 1 tej ustawy (w brzmieniu obowiązującym do dnia 8 grudnia 2011 r.) w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k.. przypisanych oskarżonemu odpowiednio w punktach 20, 33 oraz 37 części dyspozytywnej wyroku, mimo iż wniosek ten został złożony z rażącą obrazą art. 45 § 1 k.k., polegającą na propozycji orzeczenia przepadku równowartości korzyści majątkowej określonych w walucie obcej -euro (odpowiednio w kwotach 600 euro, 200 euro i 200 euro) w sytuacji, gdy kwota pieniężna stanowiąca równowartość korzyści majątkowej, która podlega obligatoryjnemu przepadkowi winna być określona w walucie będącej prawnym środkiem płatniczym na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, tj. w złotym, po uprzednim przeliczeniu faktycznie uzyskanej przez oskarżonego korzyści majątkowej wyrażonej w walucie obcej według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia popełnienia przestępstwa, co umożliwia, zgodnie z art. 206 § 3 k.k.w. w zw. z art. 27 k.k.w., wykonanie jej przepadku w następstwie ujawnienia tej czynności w księgach rachunkowych Sądu oraz organu przeprowadzającego egzekucję, prowadzonych zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U.2023.120 t.j.) w języku polskim i w walucie polskiej, w konsekwencji czego doszło do orzeczenia wobec oskarżonego (w punkcie 34 i 38 sentencji wyroku) przepadku równowartości korzyści majątkowej w kwotach określonych w walucie obcej, co faktycznie uniemożliwia wykonanie tak określonego rozstrzygnięcia, a nadto-na wydaniu w trybie konsensualnym wyroku skazującego, niezgodnego z treścią zaakceptowanej propozycji wymiaru kary i innych konsekwencji prawnych czynów, przedstawionej przez oskarżonego w trybie art. 387 § 1 k.p.k. oraz bez uprzedniego domagania się od oskarżonego dokonania w niej stosownej zmiany, prowadzącej do prawidłowych ustaleń faktycznych w zakresie rzeczywiście uzyskanej przez oskarżonego korzyści majątkowej w wyniku popełnienia przypisanych mu przestępstw z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (w brzmieniu obowiązującym do dnia 8 grudnia 2011 r.) w zw. z art. 56 ust. 1 tej ustawy w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k.. poprzez orzeczenie przepadku kwoty 600 zł jako równowartości korzyści majątkowej uzyskanej przez oskarżonego z popełnienia czynu przypisanego mu w punkcie 20 części dyspozytywnej wyroku (punkt 21 sentencji wyroku) w sytuacji, gdy S. Ś. wnioskował o orzeczenie tytułem takiego przepadku kwoty 600 euro oraz poprzez orzeczenie przepadku kwoty 400 euro stanowiącej równowartość korzyści majątkowej uzyskanej przez oskarżonego w wyniku dokonania przestępstwa przypisanego mu w punkcie 37 części dyspozytywnej wyroku (punkt 38 sentencji wyroku), podczas gdy oskarżony wadliwie wnioskował o orzeczenie tytułem takiego przepadku kwoty 200 euro, przy czym jednocześnie opisane uchybienie, stanowiące rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie art. 387 § 2 i 3 k.p.k. w powiązaniu z opisaną w początkowej części zarzutu kasacyjnego obrazą art. 387 § 1, 2 i 3 k.p.k. w zw. z art. 45 § 1 k.k. winno było prowadzić Sąd meriti do uzależnienia uwzględnienia wniosku oskarżonego od dokonania w nim stosownej zmiany w zakresie postulowanej przez oskarżonego kwoty stanowiącej równowartość korzyści majątkowej osiągniętej przez S. Ś. w następstwie dokonania przestępstw, o których mowa w punktach 20 i 37 sentencji wyroku, która to kwota powinna być wyrażona w złotym, co umożliwiłoby prawidłowe wykonanie zapadłego w punktach 21 i 38 części dyspozytywnej wyroku obligatoryjnego rozstrzygnięcia o przepadku, orzekanego na podstawie art. 45 § 1 k.k.”W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie.

W toku rozprawy kasacyjnej prokurator Prokuratury Krajowej w związku z podniesionymi zarzutami wniósł o uchylenie wyroku tylko w zakresie rozstrzygnięcia o środkach karnych za czyny przypisane skazanemu w pkt 20, 33 i 37 sentencji wyroku. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest zasadna, choć bezspornie jej zakresem nie objęto całego wyroku, ale tylko rozstrzygnięcia o środkach karnych zawarte w pkt 21, 34 i 38 zaskarżonego wyroku, odnoszące się do czynów przypisanych skazanemu w pkt 20, 33 i 37 sentencji wyroku. Zarzuty kasacji dotyczą bowiem naruszenia przepisów prawa (art. 387 § 1 k.p.k. w zw. z art. 45 § 1 k.k.), które z jednej strony wymagają orzekania kwot stanowiących równowartość przepadku korzyści majątkowej w walucie będącej środkiem płatniczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tj. w złotym, tak aby możliwe było, zgodnie z art. 206 § 3 k.k.w. w zw. z art. 27 k.k.w., wykonanie jej przepadku w następstwie ujawnienia tej czynności w księgach rachunkowych sądu oraz organu prowadzącego egzekucję – księgach prowadzonych zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.

U. z 2023 r. poz. 120), a z drugiej strony – orzeczenia, które byłoby zgodne z wnioskiem skazanego oraz uwzględniało przepisy prawa i dokonane ustalenia. Skoro zatem zarzuty kasacji wyznaczają zakres zaskarżenia prawomocnego wyroku, a nie formalne określenie zakresu zaskarżenia przez skarżącego, to jasne jest, że zakresem zaskarżenie objęto tylko orzeczenia o środkach karnych (por. taka sama sytuacja tym razem z prawidłowym wskazaniem zakresu zaskarżenia - wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2023 r., II KK 445/23). Uwzględniając powyższe stwierdzić trzeba, że zarzuty kasacji są trafne.

Orzeczenia przepadku równowartości korzyści majątkowej zawarte w pkt 34 i 38 zostały sformułowane w euro, a zatem w walucie, w której nie można – w zgodzie ze wskazanymi w kasacji przepisami – wykonać w Polsce takiego przepadku (por. także argumentacja w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego w sprawie II KK 445/23). Trafnie także zarzucił skarżący, że rozstrzygnięcie w pkt 21 wyroku zostało określone wprawdzie w walucie polskiej (600 zł), ale wniosek skazanego – uwzględniony przez sąd – dotyczył kwoty 600 euro, a zatem kwota ta powinna być zupełnie inna.

Rację ma również Prokurator Generalny (zarzut tiret drugie), że skoro w opisie czynu z pkt 23 aktu oskarżenia opisano osiągnięcie korzyści majątkowej w kwocie 400 euro i 31.500 zł, a sąd pierwszej instancji w tym zakresie nie dokonał korekty (pkt 37 sentencji wyroku), to nie można było nie tylko orzec przepadku równowartości korzyści majątkowej w walucie euro, ale ponadto, określenie wartości na „400 euro” było niezgodne z wnioskiem skazanego (k. 1919), choć zgodne z ustaleniami wynikającymi z opisu czynu; konieczna była w tym zakresie (co do wysokości kwoty) interwencja sądu co do możliwości uwzględnienia wniosku skazanego w takiej postaci.

Z tych wszystkich powodów konieczne było uchylenie wyroku w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy w tej części do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie, tak aby orzeczenie przepadku równowartości korzyści majątkowej było sformułowane w sposób prawidłowy (w każdym przypadku w walucie polskiej), a także, aby kwoty te były zgodne z wnioskiem skazanego (pkt 21 – wniosek dotyczył 600 euro, a orzeczono 600 zł), a jeśli wniosek nie jest zgodny z poczynionymi ustaleniami co do równowartości korzyści majątkowej (pkt 38 i k. 1919), to konieczna jest modyfikacja wniosku (na równowartość 400 euro), albo orzeczenie w innym trybie niż art. 387 § 1 k.p.k. [J.J.] Jerzy Grubba Kazimierz Klugiewicz Jarosław Matras [ł.n]