Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 206/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded for repeating appeal arguments without new legal grounds.

Numero d'incarto II KK 206/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ordering the convicted party to bear the costs. The defense argued that the lower court violated principles of objectivity and free evaluation of evidence by ignoring specific documents and witness testimonies. The court rejected these claims, noting that the cassation merely repeated the appeal's arguments without raising new legal issues permitted under the Criminal Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 535 § 3 k.p.k.; Art. 519 k.p.k.; Art. 439 k.p.k.; Art. 523 § 1 k.p.k.; Art. 7 k.p.k.; Art. 4 k.p.k.; Art. 526 § 1 k.p.k.; Cassation is obviously unfounded when it merely repeats appeal arguments without raising new legal grounds permitted by law.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obviously unfounded free evaluation of evidence principle of objectivity criminal procedure code retrial of facts legal grounds

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt II KK 206/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 sierpnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 6 sierpnia 2014 r.,‎sprawy Ł.
Art. 519 k.p.k.
535 § 3 k.p.k.Zgodnie z art. 519 k.p.k., kasacja może być wniesiona od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie, a zarzuty kasacyjne nie mogą wprost kwestionować ustaleń faktycznych, bowiem kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art.
Art. 439 k.p.k.
519 k.p.k., kasacja może być wniesiona od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie, a zarzuty kasacyjne nie mogą wprost kwestionować ustaleń faktycznych, bowiem kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.
Art. 523 § 1 k.p.k.
za oczywiście bezzasadną, Sąd Okręgowy orzeczeniem z dnia 21 marca 2014 r., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.We wniesionej na korzyść skazanego kasacji obrońca zarzucił, na zasadzie art. 523 § 1 k.p.k. oraz art.
Art. 7 k.p.k.
Zwrócić nadto należy uwagę, iż w sprawie tej, nie sposób skutecznie stawiać zarzutu obrazy powołanego przepisu w sytuacji, gdy Sąd Okręgowy nie dokonywał samodzielnych ustaleń faktycznych, nie oceniał także na nowo zgromadzonego materiału dowodowego, a zatem nie mógł obrazić art. 7 k.p.k.
Art. 4 k.p.k.
i wspólnie i w porozumieniu z […] i innym nieustalonym sprawcą dopuścił się kradzieży z włamaniem na szkodę […],- obrazę przepisów postępowania art. 4 k.p.k., art.
Art. 526 § 1 k.p.k.
oraz art. 526 § 1 k.p.k.:„rażącą obrazę przepisów postępowania art.
Art. 433 § 2 k.p.k.
Ponieważ z analizy uzasadnienia Sądu Okręgowego wynika, iż stosując się do nakazu wyrażonego w art. 433 § 2 k.p.k., rozpoznał, a w uzasadnieniu orzeczenia, zgodnie z wymogiem określonym w art.
Art. 457 § 3 k.p.k.
art. 279 § 1 k.k
G.‎skazanego z art. 279 § 1 k.k.‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w P.‎z dnia 21 marca 2014 r., ‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w O.‎z dnia 14 listopada 2013 r., p o s t a n o w i ł 1.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III KK 335/10

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 206/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 sierpnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 6 sierpnia 2014 r.,‎sprawy Ł. G.‎skazanego z art. 279 § 1 k.k.‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w P.‎z dnia 21 marca 2014 r., ‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w O.‎z dnia 14 listopada 2013 r., p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację, jako oczywiście bezzasadną;

2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego Ł. G. UZASADNIENIEŁ. G., wyrokiem z dnia 14 listopada 2013 r., został uznany przez Sąd Rejonowy w O. za winnego popełnienia czynu z art. 279 § 1 k.k. za co wymierzono mu m.in. karę 3 lat pozbawienia wolności.Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego, skarżąc wyrok w całości i zarzucając:„- błędy w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia mający wpływ na treść orzeczenia a polegający na przyjęciu, że oskarżony otrzymał od nieustalonego sprawcy, gdzie są przechowywane pieniądze i biżuteria pokrzywdzonych oraz poinformował o powyższym M.

M. i wspólnie i w porozumieniu z […] i innym nieustalonym sprawcą dopuścił się kradzieży z włamaniem na szkodę […],- obrazę przepisów postępowania art. 4 k.p.k., art. 7 k.p.k. - przez naruszenie zasady obiektywizmu, zasady swobodnej oceny dowodów bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania, dokonanie dowolnej oceny dowodów w tym błędnej oceny dowodów i wyciągnięcie błędnych wniosków z dowodów w postaci protokołu oględzin miejsca zdarzenia, protokołu miejsca znalezienia rzeczy, wyjaśnień oskarżonego, wyjaśnień […] ustalenia dotyczące połączeń z telefonu oskarżonego, k. 788, 831, 904, 960 listy oskarżonego U. do Prokuratora i Sądu,k.-789 listy oskarżonego M. do Prokuratora, badania DNA.”W konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu.Uznając apelację obrońcy oskarżonego Ł.

G. za oczywiście bezzasadną, Sąd Okręgowy orzeczeniem z dnia 21 marca 2014 r., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.We wniesionej na korzyść skazanego kasacji obrońca zarzucił, na zasadzie art. 523 § 1 k.p.k. oraz art. 526 § 1 k.p.k.:„rażącą obrazę przepisów postępowania art. 4 i 7 k.p.k. zasady obiektywizmu i zasady swobodnej oceny dowodów z całości postępowania tym wyjaśnień oskarżonych […], zeznań świadków […], ustaleń dotyczących połączeń telefonicznych, listów osk. U. i M. do Prokuratora Rejonowego” i wniósł „o uchylenie w całości powyższego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O.”W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie, jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k.Zgodnie z art. 519 k.p.k., kasacja może być wniesiona od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie, a zarzuty kasacyjne nie mogą wprost kwestionować ustaleń faktycznych, bowiem kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa (art. 523 § 1 k.p.k.).

Analiza zarzutu kasacji oraz jej uzasadnienia pozwala na stwierdzenie, iż jest ona de facto powtórzeniem apelacji i sprowadza się do zanegowania poczynionych w sprawie przez orzekające Sądy ustaleń faktycznych. Jej wniesienie umożliwiło obrońcy skazanego po raz kolejny przedstawienie własnej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, w tym oceny wyjaśnień przesłuchanych współoskarżonych i zeznań pokrzywdzonych.Sąd Okręgowy stanął na stanowisku, iż Sąd Rejonowy wnikliwie i starannie rozważył wszystkie dowody, przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść skazanego Ł.

G., a w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku, przekonywująco wykazał, dlaczego jednym dowodom dał wiarę, a innym z kolei jej odmówił. Z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku wynika z jakich powodów Sąd I instancji uznał za wiarygodne zeznania świadków oraz ujawnione wyjaśnienia: […], co do przebiegu czynu, jak też roli i udziału poszczególnych sprawców. W świetle powyższych ustaleń nie budzi wątpliwości fakt, że pomysłodawcą napadu był skazany Ł. G., a dowody stanowiące podstawę tych ustaleń faktycznych są logiczne, szczegółowe i wzajemnie się potwierdzają.

Sąd Odwoławczy zwrócił uwagę, iż Sąd Rejonowy szczegółowo wyjaśnił rozbieżności pomiędzy wersjami prezentowanymi przez oskarżonych w postępowaniu przygotowawczym i motywy, jakimi się kierowali, dokonał oceny zeznań i ujawnionych wyjaśnień M. M., które korespondują z zeznaniami i ujawnionymi wyjaśnieniami P. U. w zakresie w jakim wskazują na skazanego i jego udział w dokonanym przestępstwie. Ponieważ z analizy uzasadnienia Sądu Okręgowego wynika, iż stosując się do nakazu wyrażonego w art. 433 § 2 k.p.k., rozpoznał, a w uzasadnieniu orzeczenia, zgodnie z wymogiem określonym w art. 457 § 3 k.p.k., podał dlaczego uznał zarzuty podniesione w apelacji za niezasadne, właściwym wydaje się w tym zakresie zainteresowane strony odesłać do lektury tego dokumentu, bowiem niecelowe jest powtarzanie jego treści.Wbrew twierdzeniom autora kasacji, wydane orzeczenia poprzedzone zostały wszechstronną, wnikliwą i obiektywną oceną, w najmniejszym stopniu nie naruszającą zasady sformułowanej w art. 7 k.p.k.

Zwrócić nadto należy uwagę, iż w sprawie tej, nie sposób skutecznie stawiać zarzutu obrazy powołanego przepisu w sytuacji, gdy Sąd Okręgowy nie dokonywał samodzielnych ustaleń faktycznych, nie oceniał także na nowo zgromadzonego materiału dowodowego, a zatem nie mógł obrazić art. 7 k.p.k. Jednocześnie powtórzyć należy, na co niejednokrotnie zwracał już uwagę Sąd Najwyższy, iż art. 4 k.p.k. określa ogólną dyrektywę postępowania i dopiero wskazanie przepisów ustawy procesowej, które miał naruszyć Sąd, wbrew zasadzie obiektywizmu, o której przepis ten stanowi, czyniłoby zarzut jego obrazy (chociażby) formalnie poprawnym (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2011 r., III KK 335/10, LEX nr 736755).

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.